-
-
سخنان ناگفته مادر زهرا بنی یعقوب که در بازداشتگاه همدان به طرز مشکوکی به قتل رسید
-
ooo
پروین نبی مادر دکتر زهرا بنی یعقوب پرده از ناگفته هایی در مورد دخترش برداشت و گفت که جنازه دخترش را در حال که گلویش بریده و ران و پایش کبود بود به آنها تحویل داده بودند و معلوم بود که او در برابر خواسته آنها مقاومت کرده و درگیر شده است.
مادر دکتر زهرا بنی یعقوب که در بازداشتگاه همدان به طرز مشکوکی به قتل رسید و هر گز خاطیان و عاملان پرونده او معرفی و محاکمه نشدند، همچنان عزادار و سیاهپوش است. او در گفت و گویی که با گروه مادران عزادار داشته ، ناگفته هایی را از مرگ دخترش بیان کرده و درباره شکنجه دخترش می گوید : زهرا شکنجه شده بود . گلویش جای بریدگی داشت و ران و پای چپ اش هم کبود بود . سرش هم ورم کرده بود و یک تیکه مثل اینکه به جایی خورده باشد سرش برجسته شده بود . از کسی شنیدیم که اول صدای جرو بحث می آمده از اتاقی که زهرا در آن زندانی بوده و بعد صدای جیغی و بعد سکوت . فکر می کنم زهرا حرف زور قول نکرده و درگیر شده اند و زهر را زده اند و سرش به جایی خورده وبعد کشته شده . خدا از آنها نگذرد . یعنی می بینم روزی را که قاتلان بچه ام مجازات بشوند حالا چه عمد و چه غیر عمد. اگر به شکایت ما درست رسیدگی می کردند این همه مامور جرات نمی کردند بچه های مردم را شکنجه کنند و بکشند.
او که می گوید تا زمان دستگیری عاملان جنایت قتل دخترش سیاهپوش خواهد ماند و دست از پی گیری برنخواهند داشت، به افراد آزاد شده، توصیه می کند:
جوانان باید بدانند که در هر شرایطی عزیز ما هستند و سر بلندند و باید حرف بزنند و بگویند چه بلا هایی سرشان آمده است. زهرای من اگر زنده بود حتمن خیلی ها را رسوا می کرد. جوانان بگویند و نترسند این گفتن ها کمک می کند که دیگرانی که الان در زندان هستند یا بعدا شاید دستگیر شوند شکنجه نشوند. سخن گفتن ها تلاش بزرگی است برای فاش شدن حقیقت و من از این کمیته ای که در مجلس تشکیل شده می خواهم که حقیقت را به مردم بگویند. البته من همراه چند نفر از مادران هم می خواهیم به دیدن اعضا این کمیته برویم. امیدوارم به ما وقت ملاقات بدهند!
پروین نبی همچنین پدر و مادرانی را که فرزندی در زندان دارد با تجربه تلخ خود پند می دهد:
خانواده ها مخصوصا پدر ها از بچه هایشان که زندان بودند حمایت کنند. مادرها که همیشه سنگ صبور بچه هایشان هستند ولی حمایت هم مادر و هم پدر به این بچه ها قوت قلب می دهد که خود را پیدا کنند و از افسردگی بیرون بیایند و کمک کنند که ظالمان به سزای اعمال شان برسند . خانواده ها دست از پیگیری بر ندارند بخصوص مادران که بیشترین زحمت را برای بچه هایشان کشیده اند خیلی باید تلاش کنند.
خانواده زهرا بنی یعقوب از زمان قتل دخترشان در بازداشتگاه همدان همواره برای روشن شدن زوایای پنهان این پرونده تلاش کرده و البته به جایی هم نرسیده اند. مادر زهرا خاطرنشان می کند:
می گویند زهرا با پارچه پلاکاردی که تیکه تیکه شده بوده خودکشی کرده یعنی پارچه ها را به هم گره زده و خودش را از دری که کوتاه تر از قد او بوده دار زده اصلن غیر ممکن است. همش ساختگی است. همه هم می دانند که زهرا خودکشی نکرده روحیه زهرا به حدی خوب بوده که به ماموران اعتراض می کرده. حالا از همه این ها گذشته مسئول نگهداری و حفاظت از جان زندانی چه کسی است؟
مامور بسیج به ابولقاسم ( پدر زهرا) گفته بود که دخترت با یکی از اوباش و اراذل همدان در پارک بوده. او به در د جامعه پزشکی نمی خورد. من می گویم پس چرا آن مرد را آزاد و دختر مرا زندانی کردید؟ اگر او از اوباش و اراذل بود چرا آزادش کردید؟ و اصلا مامور بسیج چه مرجعی است که تشخیص بدهد کی به درد جامعه پزشکی می خورد و کی نمی خورد. آنها انقدر بیسواد بودند که وقتی پرونده را بخوانید خنده تان می گیرد. پر از غلط املایی. فکر کنید یک خانم دکتر شاگرد ممتاز دانشگاه تهران که حرف زور هم اصلن قبول نمی کرد به دست این بیسواد ها بیفتد، چه با او می کنند؟
وی در خصوص پی گیری این پرونده و شکایت از متهمان می گوید: از 10 نفر شکایت کرده بودیم که در اداره اماکن همدان در شبی که زهرا کشته شد حضور داشتند و همه از قتل عمد تبرئه شدند. بعد از تبرئه شدن آنها از 3 نفر شکایت کرده ایم که در اسناد دست برده اند. بابت جعل اسناد و دستگیری غیرقانونی از آنها شکایت کرده ایم چندی پیش دادگاه داشتیم، بدون اینکه به ما اطلاع بدهند دادگاه را تشکیل ندادند من و همسرم این همه راه را رفتیم ولی متهمان نیامده بودند آنها خبر داشتند ولی ما خبر نداشتیم دادگاه تشکیل نمی شود. ...
پروین نبی مادر دکتر زهرا بنی یعقوب پرده از ناگفته هایی در مورد دخترش برداشت و گفت که جنازه دخترش را در حال که گلویش بریده و ران و پایش کبود بود به آنها تحویل داده بودند و معلوم بود که او در برابر خواسته آنها مقاومت کرده و درگیر شده است.مادر دکتر زهرا بنی یعقوب که در بازداشتگاه همدان به طرز مشکوکی به قتل رسید و هر گز خاطیان و عاملان پرونده او معرفی و محاکمه نشدند، همچنان عزادار و سیاهپوش است. او در گفت و گویی که با گروه مادران عزادار داشته ، ناگفته هایی را از مرگ دخترش بیان کرده و درباره شکنجه دخترش می گوید : زهرا شکنجه شده بود . گلویش جای بریدگی داشت و ران و پای چپ اش هم کبود بود . سرش هم ورم کرده بود و یک تیکه مثل اینکه به جایی خورده باشد سرش برجسته شده بود . از کسی شنیدیم که اول صدای جرو بحث می آمده از اتاقی که زهرا در آن زندانی بوده و بعد صدای جیغی و بعد سکوت . فکر می کنم زهرا حرف زور قول نکرده و درگیر شده اند و زهر را زده اند و سرش به جایی خورده وبعد کشته شده . خدا از آنها نگذرد . یعنی می بینم روزی را که قاتلان بچه ام مجازات بشوند حالا چه عمد و چه غیر عمد. اگر به شکایت ما درست رسیدگی می کردند این همه مامور جرات نمی کردند بچه های مردم را شکنجه کنند و بکشند.
او که می گوید تا زمان دستگیری عاملان جنایت قتل دخترش سیاهپوش خواهد ماند و دست از پی گیری برنخواهند داشت، به افراد آزاد شده، توصیه می کند:
جوانان باید بدانند که در هر شرایطی عزیز ما هستند و سر بلندند و باید حرف بزنند و بگویند چه بلا هایی سرشان آمده است. زهرای من اگر زنده بود حتمن خیلی ها را رسوا می کرد. جوانان بگویند و نترسند این گفتن ها کمک می کند که دیگرانی که الان در زندان هستند یا بعدا شاید دستگیر شوند شکنجه نشوند. سخن گفتن ها تلاش بزرگی است برای فاش شدن حقیقت و من از این کمیته ای که در مجلس تشکیل شده می خواهم که حقیقت را به مردم بگویند. البته من همراه چند نفر از مادران هم می خواهیم به دیدن اعضا این کمیته برویم. امیدوارم به ما وقت ملاقات بدهند!
پروین نبی همچنین پدر و مادرانی را که فرزندی در زندان دارد با تجربه تلخ خود پند می دهد:
خانواده ها مخصوصا پدر ها از بچه هایشان که زندان بودند حمایت کنند. مادرها که همیشه سنگ صبور بچه هایشان هستند ولی حمایت هم مادر و هم پدر به این بچه ها قوت قلب می دهد که خود را پیدا کنند و از افسردگی بیرون بیایند و کمک کنند که ظالمان به سزای اعمال شان برسند . خانواده ها دست از پیگیری بر ندارند بخصوص مادران که بیشترین زحمت را برای بچه هایشان کشیده اند خیلی باید تلاش کنند.
خانواده زهرا بنی یعقوب از زمان قتل دخترشان در بازداشتگاه همدان همواره برای روشن شدن زوایای پنهان این پرونده تلاش کرده و البته به جایی هم نرسیده اند. مادر زهرا خاطرنشان می کند:
می گویند زهرا با پارچه پلاکاردی که تیکه تیکه شده بوده خودکشی کرده یعنی پارچه ها را به هم گره زده و خودش را از دری که کوتاه تر از قد او بوده دار زده اصلن غیر ممکن است. همش ساختگی است. همه هم می دانند که زهرا خودکشی نکرده روحیه زهرا به حدی خوب بوده که به ماموران اعتراض می کرده. حالا از همه این ها گذشته مسئول نگهداری و حفاظت از جان زندانی چه کسی است؟
مامور بسیج به ابولقاسم ( پدر زهرا) گفته بود که دخترت با یکی از اوباش و اراذل همدان در پارک بوده. او به در د جامعه پزشکی نمی خورد. من می گویم پس چرا آن مرد را آزاد و دختر مرا زندانی کردید؟ اگر او از اوباش و اراذل بود چرا آزادش کردید؟ و اصلا مامور بسیج چه مرجعی است که تشخیص بدهد کی به درد جامعه پزشکی می خورد و کی نمی خورد. آنها انقدر بیسواد بودند که وقتی پرونده را بخوانید خنده تان می گیرد. پر از غلط املایی. فکر کنید یک خانم دکتر شاگرد ممتاز دانشگاه تهران که حرف زور هم اصلن قبول نمی کرد به دست این بیسواد ها بیفتد، چه با او می کنند؟
وی در خصوص پی گیری این پرونده و شکایت از متهمان می گوید: از 10 نفر شکایت کرده بودیم که در اداره اماکن همدان در شبی که زهرا کشته شد حضور داشتند و همه از قتل عمد تبرئه شدند. بعد از تبرئه شدن آنها از 3 نفر شکایت کرده ایم که در اسناد دست برده اند. بابت جعل اسناد و دستگیری غیرقانونی از آنها شکایت کرده ایم چندی پیش دادگاه داشتیم، بدون اینکه به ما اطلاع بدهند دادگاه را تشکیل ندادند من و همسرم این همه راه را رفتیم ولی متهمان نیامده بودند آنها خبر داشتند ولی ما خبر نداشتیم دادگاه تشکیل نمی شود. ...
مقاله شاهزاده رضا پهلوی در دیلی تلگراف - ترجمۀ مقاله ای که در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹ در دیلی تلگراف لندن انتشار یافت
-
دبیرخانۀ رضا پهلوی چهارشنبه 8 مهر 1388
روش هشیارانۀ اعمال تحریم بر علیه رژیم ایران: پشتیبانی از ملت بهترین روش برای بستن راه دستیابی رژیم ایران به بمب است
فردا پنج عضو دائمی شورای امنیت به اتفاق آلمان که گروه ۵ بعلاوۀ ۱ را تشکیل می دهند، در آخرین کوشش برای کاستن از تشویش بین المللی در مورد برنامۀ اتمی ایران با این کشور بر سر میز مذاکره خواهند نشست. تهدید برقراری تحریم های جدید در مورد ایران همچنان برجا است. ما در گذشته هم ، ضرب الاجل پس از ضرب الاجل و تحریم بعد از تحریم را شاهد بوده ایم و اینک به همان مرحله و همان بازی گذشته بازمی گردیم.
تنها تفاوت واقعی این است که جمهوری اسلامی گام به گام به بمب اتمی نزدیکتر می شود، بنابراین، شاید اینک زمان آنست که راه جدیدی را آزمایش کنیم.
گروه ۵ بعلاوه ۱ در آستانۀ دیدار اول اکتبر خود باید در امر مبارزه با گسترش سلاح های اتمی، از بزرگترین متحد خویش، یعنی مردم ایران نیز یاری بگیرد. تا کنون جمهوری اسلامی به فشار خارجی جامعۀ بین المللی ترتیب اثری نداده است، میزان تحریم ها نیز بر آن موثر واقع نشده، در عوض به محمود احمدی نژاد در صحنۀ جهانی امکان داده شده که از هر فرصتی برای خشنود ساختن روحانیون وابسته به رژیم استفاده کند. اما همین روحانیون در ماه جون هنگامی که صدها هزار نفر از مردم به خیابان ها ریختند و خواستار پایان گرفتن ستمگری و خودکامگی بنیادگراها و نقض مداوم حقوق بشر توسط رژیم شدند چندان آرام و خونسرد نبودند.
رژیم برخلاف عکس العمل نسبت به فشار بین المللی، در برخورد و مقابله با قیام و خیزش داخلی بسیار فوری و سریع عمل کرد، هراسان و وحشت زده بلافاصله بیش از ۴۰۰۰ نفر از معترضان را بازداشت کرد و فریاد آنها را برای آزادی و دموکراسی در گلو خفه کرد.
دانشجویان و روزنامه نگاران، دختران و پسران، مادران و پدران و پیرو جوان هنوز در بازداشت بسر می برند و توسط رژیم اسلامی روحانیون کتک می خورند، ناسزا می شنوند، شکنجه می شوند و مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند، صدها نفر دیگر با اتهاماتی دروغین روبرو هستند و با درماندگی و بی پناهی، بدون حق داشتن وکیل در انتظار محاکمه بسر می برند.
سازمان دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی برای حقوق بشر در ایران، در جریان برگزاری اجلاس اخیر مجمع عمومی سازمان ملل متحد درهفتۀ گذشته، از سازمان ملل متحد خواستند یک نمایندۀ ویژه حقوق بشر تعیین کند که سوابق دولت جمهوری اسلامی را در نقض فاحش حقوق انسانی ایرانیان مورد تحقیق و بررسی قرار دهد.
مردم ایران تحت سلطۀ این رژیم ستمگر که حق مسلم آنها را برای زندگی تهدید می کند هنوز در رنج و عذابند و همچنان خواستار آزادی های خویشند و برای دستیابی به این آزادی ها مبارزه می کنند و برای جلب پشتیبانی جهانیان فریادشان بلند است.
مقابله و برخورد شتابزده و ناشی از ترس روحانیون با قیام مردم ایران نشان داد که بزرگترین تهدید نسبت به ادامۀ حکومت آنها از داخل مرزهای کشور سرچشمه می گیرد و بر خلاف تبلیغات رسانه های دولتی، بزرگترین دشمن رژیم غرب نیست بلکه مردم ایرانند.
غرب با حمایت از مردم ایران و مبارزۀ آنها برای دستیابی به حقوق بشر و تاکید براهمیت آزادی های آنان، بزرگترین متحد خویش را در موضوع اتمی خواهد یافت.
قدرت بخشیدن به جنبش اوپوزیسیون ناراضی و اختلاف داخلی را ترغیب و طولانی تر می کند و تداوم ناآرامی داخلی کلید اصلی شکستن طلسم روحانیون است.
گرچه ثابت شده است در دیپلماسی برقراری تحریم ها می تواند وسیلۀ مفیدی باشد اما نتیجۀ آن به زحمت افتادن شهروندان یک کشور و صدمه خوردن به بسیاری از افراد بی گناه به سبب خطاهای عده ای معدودِ لجوج است.
برای آنکه تحریم ها در مورد ایران موثر واقع شود بایستی حقوق بشر نیز به اندازه و به میزان نگرانی اتمی مطرح باشد.
بسیاری از هم میهنانم به من خاطرنشان ساخته اند در صورتی که معتقد شوند و مطمئن باشند که برقراری تحریم ها به عمر ستم و بیداد روحانیون پایان خواهد داد و نیاز مردم ایران را به رعایت موازین حقوق بشر تامین خواهد کرد، آماده اند در کوتاه مدت سختی های ناشی از آنرا تحمل کنند.
در ۱۹۸۶ ایالات متحدۀ آمریکا، هنگامی که قانون جامع ضد تبعیض نژادی را به تصویب رسانید فعالیتی جهانی را برای رعایت حقوق بشر و برابری در آفریقای جنوبی رهبری و هدایت کرد. این قانون سرمایه گذاری آمریکا را در آن کشور ممنوع ساخت. تحریم های ممنوعیت سرمایه گذاری دربارۀ حقوق مدنی و حقوق بشر بود و سایر قدرت های جهانی نیز سریعا همین کار را کردند.
مهمتر از همه اینکه وضع قوانین مربوط به رفع تبعیض نژادی و آزاد ساختن زندانیان سیاسی، پیش شرط لازم برای لغو تحریم ها بود. آن تحریم ها موثر واقع شد، مردم آفریقای جنوبی در کوتاه مدت دچار یک رکود اقتصادی عمیق شدند، اما تا به امروز هیچ شهروند آفریقای جنوبی اهمیت آن پیش شرط ها و آزادی دراز مدتی را که برای مردم آن کشور به ارمغان آورد فراموش نکرده است.
درمورد ایران سیاست خارجی آمریکا و فشار بین المللی به آخرین حد خود نزدیک می شود. تحریم هایی که صرفا برای شکل دادن به سیاست اتمی ایران برقرارشد، بنظر نمی رسد که هیچگاه بتواند تعداد سانتریفیوژهایی را که به غنی سازی اورانیوم سرگرمند، کاهش دهد.
از آن گذشته، اگر مسئلۀ غنی ساختن اورانیوم همچنان مبارزۀ اخلاقی برای مهمترین آزادی بنیانی و اساسی انسان، نظیر برخورداری ازآزادی و حق انتخابات آزاد و منصفانه را تحت الشعاع قرار دهد و برآن ارجحیت یابد، آنگاه چنین بنظر خواهد رسید که گروه ۵ بعلاوۀ ۱ مردم ایران را در مخمصه و گرفتاری شدید آنها به فراموشی سپرده و آنها را به حال خود رها کرده است.
درعوض اگر غرب تحریم های جدیدی برقرارکند که حقیقتا به فریاد آزادی ملت ایران مرتبط باشد بزرگترین متحد خود را، در مبارزه با رژیم اسلامی، با سلاح قدرتمند همبستگی بین المللی مجهز و مسلح ساخته است. این قیام می تواند ثبات خاورمیانه را از پایه و اساس تغییر دهد. در حالی که جهان در جر و بحث کیک زرد بسر می برد، مردم ایران هنوز به جنبش سبز خود برای آزادی، امید و حقوق بشر اعتقاد و باور دارند.
اکنون زمان آن فرارسیده است که رهبران جهانی از حقوق بشر مردم ایران پشتیبانی کنند، با چنین اقدامی آنها به ملت ایران چنان قدرتی خواهند داد که بتوانند مسئلۀ اتمی را حل کنند.
*****
شاهزاده رضا پهلوی از پیشروان دفاع از حقوق بشر و دموکراسی سکولار در ایران است.
http://www.rezapahlavi.org/
روش هشیارانۀ اعمال تحریم بر علیه رژیم ایران: پشتیبانی از ملت بهترین روش برای بستن راه دستیابی رژیم ایران به بمب است
فردا پنج عضو دائمی شورای امنیت به اتفاق آلمان که گروه ۵ بعلاوۀ ۱ را تشکیل می دهند، در آخرین کوشش برای کاستن از تشویش بین المللی در مورد برنامۀ اتمی ایران با این کشور بر سر میز مذاکره خواهند نشست. تهدید برقراری تحریم های جدید در مورد ایران همچنان برجا است. ما در گذشته هم ، ضرب الاجل پس از ضرب الاجل و تحریم بعد از تحریم را شاهد بوده ایم و اینک به همان مرحله و همان بازی گذشته بازمی گردیم.
تنها تفاوت واقعی این است که جمهوری اسلامی گام به گام به بمب اتمی نزدیکتر می شود، بنابراین، شاید اینک زمان آنست که راه جدیدی را آزمایش کنیم.
گروه ۵ بعلاوه ۱ در آستانۀ دیدار اول اکتبر خود باید در امر مبارزه با گسترش سلاح های اتمی، از بزرگترین متحد خویش، یعنی مردم ایران نیز یاری بگیرد. تا کنون جمهوری اسلامی به فشار خارجی جامعۀ بین المللی ترتیب اثری نداده است، میزان تحریم ها نیز بر آن موثر واقع نشده، در عوض به محمود احمدی نژاد در صحنۀ جهانی امکان داده شده که از هر فرصتی برای خشنود ساختن روحانیون وابسته به رژیم استفاده کند. اما همین روحانیون در ماه جون هنگامی که صدها هزار نفر از مردم به خیابان ها ریختند و خواستار پایان گرفتن ستمگری و خودکامگی بنیادگراها و نقض مداوم حقوق بشر توسط رژیم شدند چندان آرام و خونسرد نبودند.
رژیم برخلاف عکس العمل نسبت به فشار بین المللی، در برخورد و مقابله با قیام و خیزش داخلی بسیار فوری و سریع عمل کرد، هراسان و وحشت زده بلافاصله بیش از ۴۰۰۰ نفر از معترضان را بازداشت کرد و فریاد آنها را برای آزادی و دموکراسی در گلو خفه کرد.
دانشجویان و روزنامه نگاران، دختران و پسران، مادران و پدران و پیرو جوان هنوز در بازداشت بسر می برند و توسط رژیم اسلامی روحانیون کتک می خورند، ناسزا می شنوند، شکنجه می شوند و مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند، صدها نفر دیگر با اتهاماتی دروغین روبرو هستند و با درماندگی و بی پناهی، بدون حق داشتن وکیل در انتظار محاکمه بسر می برند.
سازمان دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی برای حقوق بشر در ایران، در جریان برگزاری اجلاس اخیر مجمع عمومی سازمان ملل متحد درهفتۀ گذشته، از سازمان ملل متحد خواستند یک نمایندۀ ویژه حقوق بشر تعیین کند که سوابق دولت جمهوری اسلامی را در نقض فاحش حقوق انسانی ایرانیان مورد تحقیق و بررسی قرار دهد.
مردم ایران تحت سلطۀ این رژیم ستمگر که حق مسلم آنها را برای زندگی تهدید می کند هنوز در رنج و عذابند و همچنان خواستار آزادی های خویشند و برای دستیابی به این آزادی ها مبارزه می کنند و برای جلب پشتیبانی جهانیان فریادشان بلند است.
مقابله و برخورد شتابزده و ناشی از ترس روحانیون با قیام مردم ایران نشان داد که بزرگترین تهدید نسبت به ادامۀ حکومت آنها از داخل مرزهای کشور سرچشمه می گیرد و بر خلاف تبلیغات رسانه های دولتی، بزرگترین دشمن رژیم غرب نیست بلکه مردم ایرانند.
غرب با حمایت از مردم ایران و مبارزۀ آنها برای دستیابی به حقوق بشر و تاکید براهمیت آزادی های آنان، بزرگترین متحد خویش را در موضوع اتمی خواهد یافت.
قدرت بخشیدن به جنبش اوپوزیسیون ناراضی و اختلاف داخلی را ترغیب و طولانی تر می کند و تداوم ناآرامی داخلی کلید اصلی شکستن طلسم روحانیون است.
گرچه ثابت شده است در دیپلماسی برقراری تحریم ها می تواند وسیلۀ مفیدی باشد اما نتیجۀ آن به زحمت افتادن شهروندان یک کشور و صدمه خوردن به بسیاری از افراد بی گناه به سبب خطاهای عده ای معدودِ لجوج است.
برای آنکه تحریم ها در مورد ایران موثر واقع شود بایستی حقوق بشر نیز به اندازه و به میزان نگرانی اتمی مطرح باشد.
بسیاری از هم میهنانم به من خاطرنشان ساخته اند در صورتی که معتقد شوند و مطمئن باشند که برقراری تحریم ها به عمر ستم و بیداد روحانیون پایان خواهد داد و نیاز مردم ایران را به رعایت موازین حقوق بشر تامین خواهد کرد، آماده اند در کوتاه مدت سختی های ناشی از آنرا تحمل کنند.
در ۱۹۸۶ ایالات متحدۀ آمریکا، هنگامی که قانون جامع ضد تبعیض نژادی را به تصویب رسانید فعالیتی جهانی را برای رعایت حقوق بشر و برابری در آفریقای جنوبی رهبری و هدایت کرد. این قانون سرمایه گذاری آمریکا را در آن کشور ممنوع ساخت. تحریم های ممنوعیت سرمایه گذاری دربارۀ حقوق مدنی و حقوق بشر بود و سایر قدرت های جهانی نیز سریعا همین کار را کردند.
مهمتر از همه اینکه وضع قوانین مربوط به رفع تبعیض نژادی و آزاد ساختن زندانیان سیاسی، پیش شرط لازم برای لغو تحریم ها بود. آن تحریم ها موثر واقع شد، مردم آفریقای جنوبی در کوتاه مدت دچار یک رکود اقتصادی عمیق شدند، اما تا به امروز هیچ شهروند آفریقای جنوبی اهمیت آن پیش شرط ها و آزادی دراز مدتی را که برای مردم آن کشور به ارمغان آورد فراموش نکرده است.
درمورد ایران سیاست خارجی آمریکا و فشار بین المللی به آخرین حد خود نزدیک می شود. تحریم هایی که صرفا برای شکل دادن به سیاست اتمی ایران برقرارشد، بنظر نمی رسد که هیچگاه بتواند تعداد سانتریفیوژهایی را که به غنی سازی اورانیوم سرگرمند، کاهش دهد.
از آن گذشته، اگر مسئلۀ غنی ساختن اورانیوم همچنان مبارزۀ اخلاقی برای مهمترین آزادی بنیانی و اساسی انسان، نظیر برخورداری ازآزادی و حق انتخابات آزاد و منصفانه را تحت الشعاع قرار دهد و برآن ارجحیت یابد، آنگاه چنین بنظر خواهد رسید که گروه ۵ بعلاوۀ ۱ مردم ایران را در مخمصه و گرفتاری شدید آنها به فراموشی سپرده و آنها را به حال خود رها کرده است.
درعوض اگر غرب تحریم های جدیدی برقرارکند که حقیقتا به فریاد آزادی ملت ایران مرتبط باشد بزرگترین متحد خود را، در مبارزه با رژیم اسلامی، با سلاح قدرتمند همبستگی بین المللی مجهز و مسلح ساخته است. این قیام می تواند ثبات خاورمیانه را از پایه و اساس تغییر دهد. در حالی که جهان در جر و بحث کیک زرد بسر می برد، مردم ایران هنوز به جنبش سبز خود برای آزادی، امید و حقوق بشر اعتقاد و باور دارند.
اکنون زمان آن فرارسیده است که رهبران جهانی از حقوق بشر مردم ایران پشتیبانی کنند، با چنین اقدامی آنها به ملت ایران چنان قدرتی خواهند داد که بتوانند مسئلۀ اتمی را حل کنند.
*****
شاهزاده رضا پهلوی از پیشروان دفاع از حقوق بشر و دموکراسی سکولار در ایران است.
http://www.rezapahlavi.org/
اشتراک در:
پستها (Atom)
