نگهبانان ایران جاوید

گفتگوی شاهزاده رضا پهلوی با مسیح علینژاد

2012-01-05T09:09:00.002+01:00

پیام شاهزاده رضا پهلوی در پشتیبانی از حرکت اعتراضی مردم آذربایجان

2011-08-31T14:52:00.000+02:00

هفتم شهریورماه ۱۳۹۰

هم میهنان عزیزم، ملت سرافراز ایران زمین،

هموطنان غیور آذربایجانی ما در پی خشکسالی در نگینِ سرزمین سبزمان، دریاچۀ ارومیه و حفظ و نگهداری این میراث ملی که متعلق به تمامی مردم این مرز و بوم و آیندگان میهن عزیزمان است با دستانی خالی و بغض های شکسته شده در گلو که حاصل ۳۲ سال ظلم و ستم حکومت استبدادی و اشاعۀ تبعیض قومیتی و مذهبی بین مردم و ایجاد شکاف در اتحاد و یکپارچگی ملی بوده است، براستی با غیرت و همیت خود بار دیگر در برابر این دیو استبداد که هدفی جز ویرانی و افتراق در میهن عزیزمان ایران ندارد دست به اعتراض و ایستادگی زده اند.

یقین داشته باشید این حکومت بقای خود را در ایجاد اختلاف و شکاف بین مردم می بیند. به همین دلیل، باید هشیار باشیم، زیرا تنها راه دستیابی به آزادی، عدالت و برابری در اتحاد ملی است.

بخوبی می دانیــم که خطـۀ سبــز آذربایجان خـاستگاه انقلاب مشروطه و مـردان بـزرگی همچون ستارخــان هــا، باقرخــان ها و کسروی هــا بــوده است وبراستی در هر تحــول آزادی خواهــانه و استبداد ستیزانه تاثیری ژرف داشته است و دلیل این امر جز روحیۀ ظلم ستیزی و میهن پرستی و دادخواهی مردم غیور آذربایجان نمی باشد.

من، ضمن همدردی با خانوادۀ کشته شدگان و دستگیر شدگان این حرکت ملی، به آنها اطمینان میدهم که بهایی که در راه میهن پرداخت کرده اند هیچ گاه فراموش نخواهد شد و حمایت قاطع خود را از قیام مردم آذربایجان اعلام میکنم و بر خود لازم میدانم که در این مقطع حساس تاریخی که هموطنان آذری ما نیاز به پشتیبانی و حمایت عموم ایرانیـان دارند از مردم ایــران بخواهم که با عزمی راسـخ از این جنبش میهن پرستــان آذربایجانی پشتیبــانی کنند، چــرا که آذربایجــان پــرچم دار بسیــاری از جنبش هـای آزادی خواهانه و میهن پرستانه در تاریخ کشورمان بوده است و حقیقتا به عنوان یک ایرانی علاقمند به اتحاد و منافع ملت بر خود می بالم که تاریخ کشورم در مقاطع حساس همواره با نام آذربایجان و مردم غیور آن مزین شده است.

خداوند نگهدار ایران باد

نامۀ سرگشاده شاهزاده رضا پهلوی به دبیرکل سازمان ملل متحد عالیجناب بان کی مون

2011-06-26T15:54:00.000+02:00

سوم تیرماه ۱۳۹۰

عالیجناب بان کی مون
دبیر کل محترم سازمان ملل متحد:

قصدم از نوشتن این نامه این است که تجاوز فاحش و مستمر دولت جمهوری اسلامی ایران را به حقوق و آزادی های اساسی مردم ایران به جناب عالی یادآور شوم. مطمئن باشید که در نوشتن این نامه انگیزه ای جز بازتابیدن صدای حق جویانۀ میلیون ها تن از هم میهنانم نداشته ام؛ میلیون ها زن و مردی که با تحمل خطرهای بی شمار، از آزار و زندان گرفته تا شکنجه و کشتار، از اعتراض به رفتار هولناک حاکمان ایران نما و دشمن خوی خویش دست برنداشته اند. رژیمی که در بی رحمی و خونریزی به یقین بدیلی برایش در تاریخ بلند ایران نمی توان یافت.

در هفته های اخیر، موجی تازه از خشونت ها و سرکوبی های وحشیانه و وصف ناشدنی، صدها تن دیگر از روزنامه نگاران، نویسندگان کوشندگان حقوق بشر، که جز حقگوئی و حق جوئی گناهی ندارنــد، یا اسیر زنــدان شده اند و یا قربانی شکنجه های دلخراش و اعدام های برق آسا و مخفیانه. از میان آنان از هاله سحابی، و هدی صابر یاد می کنم. نخستین، هنگام شرکت در مراسم خاکسپاری و سوگواری پدرخویش که زبان به انتقاد از حاکمان غاصب گشوده بود، آماج حملۀ خشونت بار مأموران رژیم شد و جان باخت و آن دیگر در اعتصاب غذا در زندان و محرومیت از دارو و درمان. این دو نیز، چون دیگر قربانیان رژیم گناهی جز اعتراض به سرکوبی های بی امان و تجاوزهای روزانه و روزافزونش به آزادی ها و حقوق خود نداشتند.

جناب آقای دبیر کل:

من در این نامه مایلم از جنابعالی، که در مقام خود معرّف و پاسدار والاترین ارزش های جامعۀ بین الملل اید، تقاضا کنم به صدای اعتراض مردم دربند ایران بیشتر از پیش توجه کنید و، با عنایت به یکی از مهمترین هدف های سازمان ملل متحد، که در بند ۳ از مادۀ ۱ منشور این سازمان تصریح شده است، رهبــران جمهوری اسلامی ایــران را فــرا خوانید که «حقوق و آزادی های اساسی مردم ایران را بدون هیچگونه تبعیض نژادی، جنسیتی، قومی و مذهبی محترم» شمرند.

به احتمال بسیار، دعوت شما در گوش های ناشنوای رهبرانی که با زبانی جز زبان خشونت آشنائی ندارند طنینی نخواهد داشت و پاسخی نخواهد گرفت. امّا، اطمینان داشته باشید که این دعوت در ذهن و قلب همۀ آنانی که تشنۀ زندگی در صلح و امنیت و آزادی اند بازتابی بس پرطنین و پرشور خواهد داشت، به ویژه در دل مردم ایران که بیشتر از یک قرن پیش برای دسترسی به حقوق و آزادی های خود دلیرانه کوشیدند و زودتر از هر جامعۀ دیگری در خاورمیانه نیز به بسیاری از آن ها دست یافتند.

تجاوز مستمر و خشونت بار به این آزادی ها و حقوق آشکارا مهمترین هدف رژیم جمهوری اسلامی در همۀ سال های درازی بوده است که از تولد نامبارکش می گذرد. دشمنی بی امان رهبران جمهوری اسلامی با حقوق بشر خود مهم ترین انگیــزۀ سرپیچی کــامل آنان از اجــرای همۀ تعهدات بین المللی است که دولت های ایران برای تأمین و تضمین این حقوق بر عهده گرفته بوده اند.

جناب آقای دبیر کل:

هرچه بر دامنه و شدّت تجاوز رژیم نسبت به آزادی ها و حقوق مردم ایران افزوده می شود، خطرهای بیشتر و هولناک تری جان زندانیان سیاسی ایران را تهدید خواهند کرد. ازهمین روست که آزادی هرچه زودتر آنان ضرورت و فوریت بیشتری می یابد. امیدوارم جنابعالی بتوانید با بهره جوئی از همۀ امکاناتی که در اختیار دارید تحقق این هدف را میسر کنید.

با احترام و امید به دریافت پاسخ مساعد جنابعالی به این نامه،

رضا پهلوی

فیلم مراسم بزرگداشت شاهپور علیرضا پهلوی

2011-01-25T06:31:00.000+01:00

Memorial Ceremony For Prince Alireza Pahlavi jan 23,2011

مراسم يادبود شاهزاده عليرضا پهلوی در آمريكا - عکس از BBC

2011-01-25T03:52:00.004+01:00

روز یکشنبه، بیست و سوم ژانویه 2011، مراسم یادبودی برای شاهزاده علیرضا پهلوی، با حضور خانواده پهلوی و عده ای از شخصیت های سیاسی، فرهنگی و هنری و ده ها تن از ایرانیان که جهت ابراز همدردی و ادای تسلیت به خاندان پهلوی در این مجلس حضور یافته بودند در شهر بتزدا، ایالت مریلند (حومه واشنگتن دی سی) برگزار شد.
نماهنگی شامل موسیقی و تصاویری از شاهپورعلیرضا پهلوی که توسط شهاب هاشمی ساخته شده بود به نمایش درآمد. ستار خواننده ایرانی، ترانه آوای ایران را برای حاضران خواند. تارا کمانگر (پیانو) به همراه سیروس بروخیم (ویلن) قطعاتی را به صورت مشترک اجرا کردند.
آنگاه شاهزاده رضا پهلوی سخنان خود را اینگونه آغاز کرد: "در این ۵۰ سالی که از عمر من می‌گذارد، شاید بی‌اغراق باید بگویم که انسانی به معصومی و بی‌آزارتر از برادرم نشناختم وشاید هرگز نخواهم شناخت." او سپس خاطراتی را از برادر خود بیان کردند و از خصوصیات اخلاقی و شخصیت و روحیه ی شوخطبع و مثبت وی برای حاضران تعریف کردند.
سپس شهبانو فرح پهلوی، بدون اعلام قبلی پشت تریبون قرار گرفت و با پاسخگویی به ابراز احساسات حاضران از حضور آنان و کلیه کسانی که از اقصی نقاط جهان به او و خانواده اش تسلیت گفتند قدردانی کرد.
شهبانو فرح در بخشی از سخنان خود گفت: "غم من با غم هیچ مادر عزیز از دست داده ای فرقی نمی کند، هر مادری شازده پسر و شازده خانمی برای خود دارد."
پس از آن، شهبانو فرح پهلوی و شاهزاده رضا پهلوی به همراه همسر و فرزندانش (شاهدخت نور پهلوی و شاهدخت ایمان پهلوی) و شاهدخت فرحناز پهلوی بر روی صحنه حضور یافتند و به ابراز احساسات حاضران پاسخ دادند.

عکس از BBC

تسلیت واژه کوچکیست برای درگذشت مردان بزرگ ..

2011-01-09T18:11:00.000+01:00

شاهزاده علیرضا پهلوی در ۲۸ آوریل سال ۱۹۶۶ در تهران به دنیا آمد. تحصیلات ابتدائی اش که در ایران آغاز شده بود، با وقوع انقلاب سال ۱۳۵۷، در خارج از کشور ادامه یافت. عشق او به تاریخ میهنش، وعلاقه به تحقیق در باره تمدن وفرهنگ ایرانی زمینه ساز ادامه تحصیلش در رشته های تاریخ وفرهنگ ایران بود. او تحصیلات عالی خود را در دانشگاه های پرینستون، و کلمبیا ادامه داد و سپس دانشنامۀ دکترا را با تحقیق در رابطه با تمدن وفرهنگ کهن ایران ازدانشگاه هاروارد اخذ نمود.

شاهپور علیرضا پهلوی، وصیت نمودند خاکستر شان به آبهای دریای خزر سپرده شود تا با هر موج دریا بر خاک ایران بوسه زند.

درود بر شهبانو فرح پهلوی

دورد بر شهامت شما

درود بر بردباری شما

درود بر بزرگواری شما
درود بر استواری شما

درود بر پایداری و پیروزی شما

درود بر روان پاک دو فرزند از دست رفته شما

درود بر روان پاک محمد رضا شاه پهلوی ، شاهنشاه ایران

درگذشت شاهپور علیرضا پهلوی این انسان میهن پرست را به مردم ایران، شهبانوی گرامی، شاهزاده رضا پهلوی، شاهزادگان فرحناز، شهناز، نور، ایمان و فرح پهلوی تسلیت میگوییم.

نامه شاهزاده رضا پهلوی به دبیرکل سازمان ملل بان کی مون برای جلوگیری از اعدام ایرانیان توسط حکومت اسلامی

2010-06-06T10:01:00.000+02:00

دبیرکل سازمان ملل متحد - نیویورک
سی و یکم ماه می ۲۰۱۰
موضوع: دور دیگری از اعدام ها در ایران
عالیجناب بان کی مون
من و هموطنانم درمورد نقض روز افزون حقوق بشر در ایران بسیار نگران هستیم. رژیم مذهبی به سرکوب شهروندان، دستگیری فعالان و مخالفان، و تهدید آنان به اعدام، در تلاشی برای ایجاد وحشت در هم میهنانم همچنان ادامه می دهد.
من به دفعات مختلف اطلاعیه هایی برای مطبوعات صادر کرده و نامـه های فوری نیز برای دبیـرکل سازمان ملل فرستاده ام و در آنها بر شرایط وخیم هموطنانم که در زندان های جمهوری اسلامی شکنجه و دچار نقص عضو شده اند تاکید کرده ام. من مایلم بخصوص توجه شما را به وضع این افراد جلب نمایم:
آقای احمد دانشپور مقدم
آقای محسن دانشپور مقدم
آقای عبدالرضا قنبری
آقای هادی قائمی
آقای محمد علی صارمی
آقای جعفر کاظمی
آقای محمد علی حاج آقایی

جرم این زندانیان، حضورشان در تظاهرات اعتراضی به آخرین " به اصطلاح" انتخابات بوده است، و نتیجتا به اعدام محکوم شده اند. اعدام آنها در شرف انجام است.

با کمال تاسف، افراد بسیار دیگری هستند که بازداشت و حتی اعدام آنها بر رسانه ها و دولت های جهان پوشیده مانده است.

اگر نه همه ولی بسیاری از زندانیان سیاسی در ایران بصورت مرتب مورد ستم قرار می گیرند و در سلول های انفرادی نگاهداری می شوند علیرغم مخالفت های سازمان ملل. متاسفانه رژیم روحانیون در ایران این هشدارها و همچنین درخواست های فوری سازمان های مدافع حقوق بشر، نظیر سازمان های عفو بین الملل و دیده بان حقوق بشررا تا کنون نادیده گرفته است.

همانگونه که همه ما آگاه هستیم، حقوق بشر و آزادی های بنیادی افراد یکی از مقاصد اصلی منشور سازمان ملل متحد است. بنابراین با فوریت از آن عالیجناب می خواهم، از جانب همه زندانیان سیاسی در ایران، شخصا در این امر مداخله کنید و تا جایی که ممکن است به رژیم روحانیون در ایران فشار وارد آورید که چنین اعمالی را فورا متوقف کند و کلیه زندانیان سیاسی را بدون هیچگونه تاخیری آزاد سازد.

با بهترین احترامات
رضا پهلوی

FOR NEDA (Farsi) - فیلم برای ندا - فارسی

2010-06-03T12:20:00.000+02:00

شبكه اچ بي او مستندي درباره ي ندا و انتخابات ايران ساخته است. شهره آغداشلو گويندگي فيلم را بر عهده دارد. فيلم به خانه واتاق ندا مي رود كتابهاي او را نشان مي دهد، با خواهر و مادر و برادر او مصاحبه مي كند. ديگر كساني كه در فيلم مورد مصاحبه قرار گرفته اند: دوست ندا، آرش حجازي، رضا دقتي، علي انصاري، آذر نفيسي، مازيار بهاري. يكي از صحنه هاي بسيار جذاب فيلم رقص ندا در يك مهماني خصوصي است. همچنين فيلم شامل صحنه تشييع جنازه ندا هم مي باشد. غير آز آن فيلم به توصيف انتخابات ايران و حوادث پس از آن مي پردازد.

-
- - - - - - - -
-

خانواده شاهزاده رضا پهلوی در چهارشنبه سوری

2010-03-20T11:33:00.004+01:00

- - - - - - - -

ترور مقدس از حسن عباسی تئوریسین سپاه و اطلاعات

2010-01-18T22:42:00.000+01:00

- - - - - - - -

Interview Reza Pahlavi with Andisheh TV 12 Jan 2010

2010-01-14T21:35:00.001+01:00

- - - - - - - -

فرازهایی از سخنان شاهزاده رضا پهلوی

2010-01-13T18:39:00.001+01:00

شاهزاده رضا پهلوی هنگام دیدار با گروه های گوناگون ایرانی و رایزنی در باره مسائل روز ایران در لس آنجلس در بیست و دوم دی ماه، در گفتگویی اختصاصی با آقای علیرضا میبدی نیز شرکت کرد. این گفتگو بطور زنده از تلویزیون پارس پخش شد.

در اینجا فرازهایی از سخنان شاهزاده رضا پهلوی را به آگاهی شما هم میهنان گرامی می رسانم:

"دنیا نمی داند که با کی باید ارتباط برقرار کند، باید یک مرکز واحد در خارج تشکیل شود و در ارتباط با داخل، با دنیا سخن بگوید.

اختلاف سیلقه وجو دارد، اما یک مرکز واحد باید باشد که دنیا بتواند با آن ارتباط برقرار کند.

اهداف ایدئولوژیکی اکنون مهم نیست و کسی نباید مدعی تنها نماینده مردم بودن را داشته باشد.

ما باید صدای مردم ایران را در جهان تقویت کنیم. این را باید بصورت جمعی انجام داد. به دنیا باید گفت که با رفتن این رژیم ، در ایران هرج و مرج نخواهد شد.

مردم ایران، مردم ناسپاسی نیستند، اما بیادشان خواهد ماند که کدام دولت خارجی به خواست آنها پشت کرده است.

وقتی مردم می گویند"اوباما، ا.باما، یا با اونا یا با ما! " به آنها می گویند تکلیف خود را با ما مشخص کنید.

تحریم اقتصادی بسیار مهم هست، همان کار که با آفریقای جنوبی شد. جهانیان نباید در بارۀ نوع و چگونگی تغییر نظام سخن بگویند، این تنها بر عهدۀ مردم ایران است که نظام آینده را تعیین کنند.

اگر هم میهنان بدانند که تحریم ها باعث می شود که این رژیم تسلیم خواست آنها شود، حاضرند حتی سختی تحریم را تحمل کنند.

مردم به اوباما و جهانیان می گویند، سی سال با رژیم مذاکره کرده اید، حال بیایید با ما مذاکره کنید.

امروز زمان تعیین تکلیف است. ما باید تکلیف خود را روشن کنیم، دنیا باید تکلیف خود را با روشن کند."

نویسنده: کیانوش رشیدی

Whopopular vote for your Favorite People

2010-01-10T22:38:00.000+01:00

Prince Reza Pahlavi

Who Is Prince Reza Pahlavi?

Prince Reza Pahlavi, Crown Prince of Iran (Persian: رضا پهلوی, born October 31, 1960) is the eldest son of the late Emperor of Iran Shah Mohammad Reza Pahlavi and his Shahbanou Farah. He was the Crown Prince of Iran until the Iranian Revolution in 1979. Since than he has been a reformist and freedom activist. He succeeded his father as Head of the House of the Pahlavi dynasty and is currently the successor to the former Pahlavi throne of Iran. As such he is referred to by supporters as His Imperial Majesty Reza Shah II, though he does not use this style himself.i

17 دی ماه روز کشف حجاب و روز آزادی زنان ایران گرامی باد

2010-01-07T10:52:00.001+01:00

عکس تظاهرات عاشورا 88

2009-12-28T11:49:00.001+01:00

عکس تظاهرات روز عاشورا تهران - یکشنبه 27 -12- 2009

2009-12-27T20:59:00.007+01:00

دو فیلم از تظاهرات سیرجان و نجف آباد - کشتن جوان با گلوله در سیرجان

2009-12-25T15:47:00.002+01:00

- - - - - - - -
- - - - - - - -
-

پیام شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت درگذشت آیت الله حسینعلی منتظری

2009-12-25T01:50:00.001+01:00

هم میهنانم،

در گذشت یکی دیگر از نخستین پایه گذاران حکومت اسلامی، احساسات متضادی را در اذهان همۀ ایرانیان آزادی خواه برانگیخته است. آیت الله منتظری، از سوئی، در ایجاد و تحکیم حکومت دینی و نظام ولایت فقیه، که بی کمترین تردید تبه کارترین حکومت در تاریخ کهن وطن ما بوده است، نقشی اساسی و بنیادین داشت. وی از شاگردان و یاران رهبر انقلابی بود که یکی از مخوف ترین حکومت های تاریخ بشری را بر مردم آزاده و شریف ایران مسلط کرد. هم او بود که در نخستین دهۀ عمر این حکومت ضد ایرانی مشارکتش در طراحی برنامه های خانمانسوز رژیم چنان بود که فرزند صدیق امام نام گرفت و به مقام نیابت و جانشینی ولی فقیه رسید. اگر کارنامۀ عمر سیاسی وی به چنین اعمال و رفتاری محدود می شد بی گمان مرگ او تأسفی بر نمی انگیخت.

در دو دهه اخیر، امّا، حسینعلی منتظری به تدریج به راهی دیگر گام گذاشته و به انتقاد از سیاست های حکومتی پرداخته بود که خود در ایجاد و استمرارش مسئولیتی غیرقابل انکار داشت. وی، از جمله به انگیزه های حاکمان در ادامۀ جنگ با عراق خرده گرفت و کشتار بی رحمانۀ هزاران تن از جوانان ایرانی را در آستانۀ پایان جنگ با عراق محکوم کرد. و چنین بود که از مقام جانشینی رهبر برکنار شد و محصور در سرای خویش گه گاه به انتقاد از اعمال و رفتار یاران دیروزش برخاست. در پس نمایش رسوای انتخابات و سرکوبی های خونین و بی رحمانۀ جوانان آزادی خواه ایران بود که حسینعلی منتظری از خرده گیری به سیاست های رژیم پا فراتر نهاد، و برای نخستین بار با صراحتی روزافزون به انکار مشروعیت قانونی و شرعی نظام و رهبرش برخاست. وی در مصاحبه ها و بیانیه های گوناگونش، بیش از هر روحانی سرخورده و نادم دیگری، تجاوزهای بی حساب و بی رحمانۀ رهبران، ایادی و عُمّال رژیم را برشمرد.

بی گمان، در این خطیرترین برهه از تاریخ پیکار مردم ایران علیه نظام خونریز و تبه کار، مواضع و سخنان حسینعلی منتظری در تعمیق شکاف در صف رهبران رژیم و در بیدار کردن وجدان سپاهیان انقلاب و نیروهای بسیجی سهمی به سزا و غیرقابل انکار داشته است. در نبرد سرنوشت سازی که امروز بین اکثریت قاطع مردم ایران، از سوئی، و حکومتی شریر و متجاوز در سراشیب فنا، از سوی دیگر در گرفته همراهی و همسوئی احدی را به هر پیشینه و نظری دستکم نباید گرفت. زندگی سیاسی آیت الله منتظری خود نشان دیگری از امکان تحول و انقلاب در ذهن و رفتار و اندیشه و آراء انسان هاست.

امیدوار باشیم که همنسلان و یاران روحانی دیرین و امروزین وی، چه آنان که همچنان در صف غاصبان حقوق ملت و سرکوبگران فرزندان برومند ایران مانده اند، و چه آنان که به حکم وجدان آمادۀ جبران خطاهای خویش اند، به راهی که او گام نهاده بود قاطعانه گام نهند و مردم ایران را در رسیدن پیروزی بر دشمنان سرکوبگر خود یاری دهند.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

azar 16

2009-12-25T01:36:00.002+01:00

Rafsanjani daughter in16 Azar demonstrations
von khandaniha

-16 azar 2009

اينجا به تنها چيزی که شباهت ندارد وطن است، یلدا

2009-12-21T09:10:00.004+01:00

ديگر تاريکی ات مرا نمی ترساند

امروز، نامه ی تاثرآوری داشتم از دوستی که، پس از سی سال، به شوق «جنبش سبز» در دوران مرخصی اش به ايران رفته است. اين دوست، از فضای خفه و تاريکی نوشته که بر وطن مان حاکم است و شايد کسانی که در ايران زندگی می کنند به آن عادت کرده باشند، از «تفاوت های شگرفی» نوشته که «در مقايسه با قبل از انقلاب، حتی در ظواهر زندگی مردم وجود دارد». او از پدر و مادر انقلاب کرده و هنوز جمهوری خواهش نقل قول کرده که: «اگر زمان شاه آزادی های سياسی نداشتيم خيلی چيزها داشتيم و مهم تر از همه وطن مان را داشتيم و می توانستيم بگوييم که وطن ما ايران است؛ با همه ی نشانی های خاص ايران. و اگر برای سفری از کشورمان دور می شديم دلمان برای ايران تنگ می شد». او نوشته است: «پدر راست می گويد؛ حالا اين جا به تنها چيزی که شباهت ندارد وطن است. اين جا نه وطن است و نه ايران. آن ايرانی که هر خارجی هم می توانست از روی ادبيات ما و از روی کتاب های تاريخ جهان بشناسدش ديگر وجود ندارد».
اين دوست، سپس، در ارتباط با يلدا، نوشته است: «دلم برای ايران کودکی و نوجوانی ام تنگ شده است؛ به خصوص در اين روزها که نزديک يلدا هستيم. در آخرين يلدايي که در ايران گذراندم پانزده سال داشتم. اگرچه اوج روزهای انقلابی بود اما، همه جا، بيرون و داخل خانه ها، مثل سال های قبل رنگ و بوی يلدا يا شب چله را داشت... ولی اکنون به هر کوچه و خيابان که می روی شعارها و فرامين و دستورهایی تهديدآميز مخلوط با زبان عربی را بر در و ديوارها می بينی، همراه با پوسترهايي که ترا به ياد برخی از محله های شيعه نشين کشورهاي در حال جنگ عراق و لبنان می اندازند. همه جا، کوچه و خيابان و اداره، فقط پر است از نشان هايي از شهادت و مرگ… و از آن چه از ايرانی بودن باقی مانده است فقط در خانه های مردم وجود دارد. مادرم با اندوه می گويد "نمی دانم چرا امسال حتی بدتر از همه ی سال های گذشته شده. فکر می کنم باز هم بايد پنهانی شب چله را بگيريم." و از نبود حتی خوراکی های يلدا، مثل شيرينی و آجيل مخصوص اين شب خبر می دهد. حرف های مادرم مرا ياد مطالبی می اندازد که درباره ی سال های پس از حمله ی اعراب خوانده ام؛ روزگاری که مردم دزدکی اعياد و مراسم ملی شان را می گرفتند.

... ، ...

و امروز ـ پس از يک زمستان هراس انگيز و انسان کش سی ساله که در آن رنج و زندان و شکنجه و تجاوز و انواع تحميل ها و تبعيض های مذهبی و نژادی نفس مردمان را گرفته است ـ با باور بی ترديد به اين اصل که «هميشه اين روشنايي است که بر تاريکی و ظلمت پيروز می شود»، چون سروی سبز و شکوهمند سرپا بايستد، و چون بهاری خرم و با طراوت در برابر سرما و سياهی گسترده ای که سراسر سرزمين مان گرفته قد علم کرده و بگويند: «خورشيد اکنون در دست های من است و ديگر تاريکی ات مرا نمی ترساند».

خجسته باد يلدا، نماد باور به پايان ناگزير تاريکی

بخشی از نوشتار شکوه میرزادگی ( متن کامل را اینجا بخوانید)- یلدا؛ اينجا به تنها چيزی که شباهت ندارد وطن است

-

عکسی از منتظری پس از وفات - حسین علی منتظری در پایان عمر تلاش کرد نام نیکی از خود به جای بگذارد

2009-12-20T12:37:00.004+01:00

ریاست مجلس خبرگان قانون اساسی از جمله مسئولیت‌های مهم آیت‌الله منتظری در ماه‌های پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ بود. آیت‌الله منتظری در این سمت به کمک سید محمد بهشتی، دو شخصیت مهمی بودند که اصل ولایت فقیه را در قانون اساسی ایران وارد کردند. اما در سال‌‌های اخیر آقای منتظری یکی از منتقدان سرسخت همین اصل در نظام اسلامی بود، که به نظر وی در عمل به استبداد دینی منجر شده است.

از قائم‌مقامی رهبری تا انتقاد از حاکمیت

آیت‌الله منتظری در سال ۱۳۶۷ از مقام خود به عنوان قائم‌مقام آیت‌الله خمینی، بنیانگذار جمهوری اسلامی عزل شد. روایت رسمی حکومت از علت برکناری ایشان این بود که آیت‌الله منتظری "مواضع غیر اصولی" درباره‌ی جنگ ایران و عراق داشت و برخی اطرافیان ایشان "تخلفات مهمی" مرتکب شده بودند. اما هیچکدام این روایت‌ها حقیقت نداشت.

علت اصلی برکناری آیت‌االه منتظری اعتراض وی به اعدام‌های دسته‌جمعی زندانیان سیاسی در ایران در تابستان ۱۳۶۷ بود.
در جریان این اعدام‌ها، نزدیک به ۵ هزار زندانی سیاسی که عموما جوان بودند، جان خود را از دست دادند.

مصاحبه با شاهزاده رضا پهلوی - در برنامه 'به عبارت دیگر' BBC

2009-12-16T10:30:00.003+01:00

مهمان ما می توانست امروز رییس کشور بزرگی باشد با بیش از دو هزار و پانصد سال سابقه نظام پادشاهی، می توانست کاخ نشینی باشد با جلال و جبروتی که خاص شاهان است ولی ده ها سال است که رشته پادشاهی در خاندان او از هم گسسته و خود او در تبعید به سر می برد.

نظر او در باره آنچه در کشورش می گذرد چیست؟ چه کسی را مسبب آنچه بر سر خاندانش آمده می داند؟ و آینده خودش را چگونه می بیند؟

در مورد این پرسش ها و پرسش های دیگر با شاهزاده رضا پهلوی، فرزند شاه سابق ایران گفت و گو کرده ام:

یکی از مشاوران محمود احمدی نژاد در دوره اول ریاست جمهوری اش گفته بود که شما می توانید به ایران برگردید و دولت ایران موظف است که به شما اجازه ورود به کشور را بدهد. البته تجربه نشان داد که این حرف خیلی خوش بینانه بود نه تنها در مورد شما بلکه در مورد دیگران هم، اما به هر حال خود شما چقدر خوش بین هستید که در آینده ای نه چندان دور بتوانید به ایران برگردید ؟

تمام سعی و کوشش من در این سی سال این بوده که هر چه سریع تر مملکتمان به یک فضای باز سیاسی به مفهوم حاکمیت مردم و احقاق حق مسلم آنها در تصمیم گیری، در تعیین سرنوشت، در مشارکت، در رای دادن آزاد، در مناظره باز برسد. تلاش من این بوده که چنین فضایی بتواند در مملکت ما به وجود بیاد چون به نظر من این تنها زمانی است که می توان دموکراسی را به معنای اخص کلمه در مملکت ایجاد کرد.
وقتی که ما به کارنامه این نظام در این سی سال و نحوه برخوردش با مردم نگاه می کنیم و می بینیم که امکان کوچک ترین دسترسی به چنین فضایی در قالب این سیستم وجود نداشته، در نتیجه به جایی می رسیم که باید فکری اساسی بکنیم.
فکر می کنم جامعه ایران امروز بسنده نمی کند به حرف این یا آن رهبر معرف این نظام، بلکه مساله را خیلی عمیق تر و فراتر از امکانات و حیطه رژیم می بیند. بنابراین تمام سعی وکوشش من در این جهت بوده و هست که با همت و پشتکار هموطنان هر چه زودتر به فضای سیاسی باز برسیم.

پس جواب شما به این معنا است که شما امیدوار هستید که بتوانید به ایران برگردید؟

من اعتقاد دارم نظام های توتالیتر در نهایت محکوم به شکست هستند، چون تاریخ نشان داده که چنین فضایی در هیچ جا قابل حفظ نیست. در شوروی دیدیم، در چین دیدیم و می بینیم در منطقه خود ما امروز هست، در بلوک شرق اروپا در زمانی که دیوار آهنین بود، در کشورهای آمریکای لاتین که دیکتاتوری های نظامی بودند، در آفریقای جنوبی که حکومت نژاد پرست بود.

امروز وقتی در مورد نظامی صحبت می کنیم که هم فاشیست است، هم توتالیتر است و هم به نوعی نژادپرست، بعید می دانم که چنین شرایطی قابل ادامه باشد؛ بخصوص برای کشور، ملت، فرهنگ و تمدنی که هزاره ها قدمت داشته و در طول تاریخ خود از انواع گرفتاری های متعدد برآمده. بنابراین این بار نیز از این وضعیت سرفراز بر خواهد آمد.

خیلی جالب است آقای پهلوی که شما در بین همه کشورهای توتالیتری که نام بردید از کشورهای مختلف از آمریکای لاتین تا منطقه، نامی از ایران نبردید.

خوب برای اینکه گفتم ذات این نظام امروز ....

نه، من منظورم نظام پادشاهی بود قبل از انقلاب ایران

خوب نه به آن توتالیتر که نمی شود گفت

پس چه می شود گفت؟

به نظر من ایرادی که در آن زمان، به نظام آن زمان می گرفتند نبود فضای آزاد سیاسی بود. ولی اگر شما به تاریخ بیش از سه هزار ساله کشورمان نگاه کنید به آنچه که به هویت و تاریخ و تمدن مملکتمان برمی گردد، بخصوص اگر به مساله حقوق بشر نگاه کنید می بینید خیلی از ایرانی ها این را افتخار خود می دانند که اولین زمینه حقوق بشر از ایران بود و از زمان کوروش کبیر بود که اولین زمینه های حقوق بشر پایه ریزی شد.

به نظر من این جزو تجربیات و تاریخچه مملکتمان است. مهم برای من این است که آیا واقعا ما امروز می توانیم برسیم به آن مرحله ای که دموکراسی را به معنای اخص کلمه در مملکتمان اجرا کنیم و اینکه آیا جامعه امروز به این درجه از آگاهی مسئولیت شهروندی خودش رسیده یا نه و جواب این سوال آری است. من وقتی که از نزدیک دنبال می کنم موجی را که امروز در مملکت هست، نهضت مردمی که به نام جنبش سبز معروف است، وقتی به ذات و خواسته اش دقت می کنم واقعا حس می کنم و فکر می کنم که جامعه ما به این درجه از درایت رسیده است و از این لحاظ من خوش بین هستم.

بسیار خوب. ما به مسائلی که امروز در ایران می گذرد، برمی گردیم و می توانیم نظر شما را در این مورد بدانیم. ولی اگر اجازه بدهید کمی در گذشته بمانیم، سی سال پیش مردم ایران عملا علیه نظام پادشاهی شوریدند و پدر شما را از سلطنت ساقط کردند و به طریق اولی ولایت عهدی شما هم منتفی شد. شما الان که برمی گردید و نگاه می کنید فکر می کنید مقصر کی بود؟ و چه چیزی و کسانی باعث شدند که نظام پادشاهی در ایران تغییر کند؟
مساله من این نیست که چه نظامی بود یا نبود یا چه برخوردی در آن زمان با نظام بود. این بحثی است که می شود در تاریخ جستجو کرد و انواع و اقسام دلایل و یک شرایط بسیار مرکبی را برایش در نظر گرفت که فکرمی کنم مسئولیت را به خیلی ها تقسیم می کند نه فقط به خود نظام یا فرض کنید به شخص پدرم یا فقط به مخالفانش یا فقط به یک مقدار نفوذ و نقشی که دولت های خارجی می توانستند داشته باشند که داشتند.

مساله من نتیجه است. امروز بعد از سی سال که به نتیجه نگاه می کنیم چه می بینیم؟ چه طرفدار آن نظام بودیم، چه مخالفش، چه انقلابی بودیم، چه نبودیم، شعاری که امروز به نظر من هفتاد میلیون جمعیت کشوری به نام ایران با آن روبه رو هستند این است که امروز کجا هستیم؟ سی سال بعد از آن در چه موقعیتی قرار گرفتیم؟

این ممکن است نظر شما باشد و شما این طور دوست داشته باشید ولی ...

من این را به صورت یک سوال مطرح می کنم

ولی بحثی که هست این است که معمولا می گویند آدم از گذشته درس می گیرد برای اینکه بهتر بتواند آینده اش را ترسیم بکند یا قدم بردارد. شما چه بخواهید چه نخواهید مجبورید به این مساله بپردازید و این سوالی است که مدام از شما پرسیده می شود و شما باید به آن جواب بدهید که نظر شما در این باره چیست؟ مشکل در کجا بود؟
من که به شما گفتم. اعتراضی که نیروهای لیبرال در مملکت داشتند به خاطر خفقان سیاسی بود که می گفتند در مملکت موجود بود؛ به شرایطی که آن آزادی عمل به مفهوم سیاسی اش در آن نظام نبود. ولی اگر نگاه بکنیم به اینکه آیا شرایطی که در آن زمان وجود داشت نیازی به چنین انقلابی داشت یا نه. انقلابی که لااقل اگر به جلو می رفت یک چیزی ولی ما را برگردانده به قرون وسطی. در آن زمان، آزادی سیاسی به آن مفهومی که در دموکراسی هست متاسفانه نبود و من این را به هیچ وجه منکر نمی شوم، اما دیگر حقوق های جامعه رعایت می شد. برابری که بین زنان و مردان بود، وضعیتی که الان در ارتباط با برخورد این نظام با فرض کنید با اقلیت های مذهبی یا اقوام هست، وجود نداشت. اصولا شرایط مملکتمان از نظر ترقی اقتصادی با جایی که الان قرار گرفته قابل مقایسه نیست. اینها هم همه به نظر من جزو این معادله است.
سوال این است که آیا بحث آن زمان رفرم بود؟ بخش عمده ای از معترضین به رژیم که می گفتند پادشاه از مسئولیت قانون اساسی عدول کرده و پا فراتر گذاشته و حکومت را به دست خودش گرفته و این بر خلاف قانون اساسی است حرف بسیاری از کسانی بود که آن زمان در جست و جوی قانون اساسی بودند. البته یک بخش دیگری هم بود که هدف دیگری داشتند و نهایتا هم امروز سر کار هستند و الان هم معرف این نظام هستند. بستگی دارد که سوال را ازدیدگاه کدام جریان می خواهید که من جواب بدهم.

در عرض این سال ها من با مخالفین پدرم صحبت داشتم. کسانی که انقلابی بودند و حتی از پایه گذاران نظام کنونی بودند و امروز برداشت و برخورد متفاوتی دارند از آنچه که در آن زمان داشتند وقتی که فکر و بررسی می کنم و قیاس می کنم وجه اشتراک در میان اکثریت این افراد این است که نیت اگر درست بود نتیجه به هر حال غلط بود وضعیتی که امروز به آن رسیدیم به هیچ عنوان آن چیزی نبود که می خواستیم به آن برسیم.

خیلی ها در ایران به این مساله اعتقاد دارند و نمونه آن هم همین اعتراضات اخیر است که در داخل ایران می شود و اشاره دارد به همین نظامی که بعد از انقلاب به وجود آمده. ولی شما اشاره کردید به دو وجهی که می شود پاسخ داد. من از شما خواهش می کنم پاسخ بدهید به همین مطالبی که خودتان هم مطرح کردید که پادشاه ایران قانون اساسی مملکتش را زیرپا گذاشته بود و دولت و کابینه و نخست وزیر و تمام دستگاه اجرایی دولتی بی معنی شده بودند و عملا در دست یک نفر بود. اینها چقدر موثر بود که این انقلاب رخ بدهد؟

من خودم به شما می گویم تا مقدار زیادی تاثیر داشت در ایجاد آن بحران سیاسی. ولی سوال این است که وقتی که جامعه ای حالا نمی دانم چه درصدی از جامعه در زمانی که شخص خمینی وارد صحنه شد و ادعاهایی که کرد و شعارهایی که داد چند درصد از به هر حال مخالفین نظام پیشین در آن زمان می دانستند که این شعارها به کجا خواهد رسید و نتیجه این به اصطلاح انقلاب اسلامی چه خواهد بود و آیا این مسایل را بررسی کرده بودند و در نظر گرفته بودند؟ اصلا شناختی داشتند از خود خمینی و حرف هایش.
امروز که نگاه می کنیم و به آن زمان برمی گردیم، می بینیم که این طور نبوده است. این را من نقل نمی کنم. این را خود کسانی که آن زمان را طی کردند می گویند. این سوال ها امروز مطرح است. در آن لحظه خاص ممکن بود که آن زمان به ذهن نمی رسید، ولی به هر حال باید گفت که برخی از مشکلات به خاطر برخوردی بوده که خود نظام با مسائل داشته، این را که اصلا منکرش نمی شوم اما نمی شود گفت که تنها این فاکتور اصلی بوده است.

فاکتورهای دیگری هم بود و اگر در قضاوت های منصفانه تاریخ بخواهیم برگردیم به آن زمان و شرایط عینی آن دوران، فراموش نکنیم که به هر حال جنگ سردی بود و مساله ایران همیشه بین شرق و غرب در یک مسابقه طناب کشی قرار داشت. خیلی اتفاقات تاریخی دیگر در منطقه افتاد که مقدار زیادی به شرایط سوق الجیشی ایران و فاکتور نفت، شوروی از یک طرف و مقاصدش و دنیای غرب از سوی دیگر بستگی داشته است. خوب این فاکتورها را نمی شود نادیده گرفت.

اگر منظور ما این است که یک برخورد منصفانه و ابژکتیو داشته باشیم نسبت به شرایط عینی آن زمان و کلیت آن شرایط را بررسی کنیم، می بینیم که فاکتورهای متعددی در کار بود که یکی از آن فاکتورها البته نقصی است که در آن وضعیت رژیم بود که به اصطلاح از حالت مشروطه بودن خارج شده بود و به یک سیستم خودکامه تری تبدیل شده بود.

شما می گویید که تمام این مدت هم و غمتان این بوده که شرایط دموکراتیک در ایران فراهم بشود، وقتی می گویید همه هم و غمتان این بوده است دقیقا چه کار کرده اید و می کنید؟

ببینید من یک هدف ملی را دنبال می کنم. من هیچ هدف سیاسی را دنبال نمی کنم. دغدغه من رقابت حزبی یا سیاسی به نفع یک ایده خاص یا یک برنامه خاص سیاسی نیست؛ بلکه حق کلی مردم مملکت است که در نظر می گیرم. وقتی که مساله حقوق بشر مطرح هست، وقتی که مساله حاکمیت مردم مطرح است وقتی که رسیدن به آن درجه آگاهی مسئولیت شهروندی مطرح است که به نظر من نسل امروز رسیده. یعنی چی؟ یعنی اینکه در واقع پذیرش بهای آزادی را پرداختن. مساله آزادی فقط این نیست که آدم در واقع محاسن آزادی را درک بکند بلکه هزینه ای که بایستی بابتش پرداخت را آدم باید درک بکند. یک مقدار از این هزینه به مفهوم دفاع از حق کسانی است که ممکن است دارای اندیشه متفاوت از شما باشند امروز وقتی که من به جریان امروز مملکت نگاه می کنم، احساس می کنم که به این درک رسیده ایم. یعنی شرایطی تکثرگرایانه ایجاد شده است.

این درکی است که مردم به آن رسیده اند. سوال من این بود که شخص شما چه کار عملی انجام می دهید؟

من در جهت تقویت همین مساله عمل می کنم. در ارتباط با فعالان مختلف که در داخل و خارج مملکت در تلاش هستند. در ابعاد مختلفش. در مواجهه با حکومت حاضر شما انواع و اقسام فعالیت ها را می بینید. در باب حقوق بشر، حقوق زنان و اقلیت ها می بینید و همین طور در ارتباط با بخش ها و اقشار مختلف جامعه و دغدغه های صنفی و خواسته های سیاسی آنها می بینید.

چیزی که به نظر من امروز به یک بیان مشترک رسیده از نظر اینکه حاکمیت را به این مفهوم مبتنی کرده که میزان بایستی صندوق رای باشد و آزادی انتخاب و شرکت در انتخابات آزاد و تعیین سرنوشت به دست مردم آن مملکت. این هدفی است که به نظر من یک هدف ملی است نه یک هدف سیاسی و حزبی.

یعنی شما به دنبال کسب قدرت و احیای نظام پادشاهی در ایران نیستید؟

انتخاب محتوای نظام آینده کشور و نهایتا شکلش باید به دست مردم ایران و نمایندگان منتخب مردم ایران باشد. بنابراین اگر بخواهیم برگردیم به مسیر ترقی، پیشرفت، آزادی، مدرنیته، وصل شدن ایران به کاروان جهانی و دنیای آزاد و تعامل بدون مانع، راه حلش یک نظام است که به مفهوم اخص کلمه معرف خواسته های جامعه باشد و چنین شرایطی را من فقط در یک نظام دموکراتیک می بینم که در آن جدایی کامل دین از حکومت دیده شود. پس باید رسید به آن مرحله ای که حکومت دیگری بر مملکت حاکم باشد. آن تصمیم با مردم ایران خواهد بود.

حرف من در اینجا فقط این است که حق این انتخاب، این مناظره و این بحث و گفت و گو را باید به تمام افکار داد تا مردم ایران بتوانند با گزینه های مختلف که در برابرشان هست، بهترین انتخاب ممکن را انجام دهند.

ولی طرفداران شما، مدت ها است که شما را رضا شاه دوم خطاب می کنند و در پی احیای نظام شاهنشاهی در ایران هستند.
خب این حقشان است. بالاخره یک عده ای هستند که به این نظام معتقد هستند. آیا منظور شما این است که آیا باید این حق را از آنان گرفت؟

من هیچ منظوری ندارم، فقط سوال می کنم
من هم به سوال شما جواب می دهم.

سوالم به این دلیل بود که احتمالا کسانی که از شما طرفداری می کنند، از شما این انتظار را دارند که به عنوان رضا شاه دوم در پی احیای نظام شاهنشاهی باشید و تلاش و هم و غم شما در این جهت باشد.
خیر. همه آنها این گونه فکر نمی کنند و این انتظار را ندارند. ممکن است بعضی ها این فکر را بکنند. ولی من می دانم در میان جریاناتی که اگر به مساله شکل نظام بخواهیم برسیم در نهایت شکل پادشاهی را بر شکل جمهوری ترجیح می دهند، امروز مساله شان مساله احیای پادشاهی و یا ضدیت با جمهوری نیست. مساله آنها امروز آزادی و دمکراسی است. این را من در مورد تمام صفوف می گویم. هرکدام از این جریان های فکری ممکن است که مساله هدف صنفی و مسلکی خود را جلوتر از یک هدف والاتر و فرامسلکی قرار دهند. چنین برخوردی از دید من اشتباه است. حالا چه مشروطه خواه باشیم چه جمهوریخواه چه چپ و چه راست. چرا این را می گویم؟
برای اینکه در نبود یک فضای باز سیاسی، در نبود امکان یک مناظره عمومی، اصلا امکان سنجش افکار عمومی غیرممکن است. نه بنده، نه شما، نه هیچ کس دیگری می تواند مدعی این باشد که خواسته مردم ایران چیست. مگر اینکه به چنین فضای بازی برسیم تا بتوانیم این مساله را به طور ملموسی احساس کنیم.

اگر هدف مشترک تمام جریان های متعهد به دمکراسی و حقوق بشر، این را تاکید می کنم متعهد به دمکراسی و حقوق بشر، ایجاد این فضای باز سیاسی باشد، این به نفع همه است. به نفع همه است که حتی از حق کسانی که رای مخالف با ما دارند دفاع بکنیم. من به همان اندازه که از حق یک طرفدار نظام پادشاهی دفاع می کنم از حق یک جمهوریخواه هم دفاع می کنم. به همان اندازه که از حق یک لیبرال دموکرات دفاع می کنم ممکن است از حق یک مارکسیست هم دفاع کنم.
برای اینکه مساله این نیست که از ایدئولوژی او خوشم می آید یا نه. مساله این است که این حق را باید در جامعه ما رعایت کرد.

برمی گردیم به وضعیت کنونی. شما مصر هستید که مردم آگاه شده اند و به سمت دمکراسی حرکت می کنند و این حرکت در جنبش سبز دیده می شود. شما قبل از انتخابات ریاست جمهوری گفته بودید:" حتی گمانه زنی در مورد این یا آن نامزد انتخاباتی و یا تلاش برای متمایز کردن احمدی نژاد از رقبایش به منزله افتادن در دام روحانیون حاکم بر ایران است" و گفته بودید در چنین نظامی خیلی طبیعی است که بعد از خاتمی، احمدی نژاد سر کار آید. به عبارت خیلی عام تر، سر و ته همه یک کرباسند. اما چند ماه بعد در مصاحبه با اشپیگل آنلاین شما می گویید:" احمدی نژاد حقه بازی می کند، دروغ می گوید و در انتخابات تقلب می کند. موسوی از تهدیدات بالاترین مقام رهبری جمهوری اسلامی ترسی ندارد. او از خود شجاعت نشان داد. البته که بین این دو نفر تفاوت اساسی وجود دارد." یعنی ظرف چند ما نظر شما به این شدت عوض شد؟
ببینید، یک چیزی را درک کنیم. وقتی مردم عکس یک شخصیتی که محال بود تصور شود که کسی جرات آن را داشته باشد، زیر پا می گذارند و شعار مرگ بر دیکتاتور می دهد این واضح ترین برخورد جامعه در ضدیت با کل سیستم است. سیستم در عرض این سال ها، افراد مختلفی را به جامعه معرفی کرده است. افراد مختلفی که به قول معروف از صافی خودش رد کرده که جامعه بتواند بر اساس آن سیستم فیلتر شده رژیم تصمیم بگیرد.

به نظر من امروز، موضع گیری در مقابل خواست مردم به صورت شفاف اولین ضریب مشروعیت در ذهن افراد از جانب هر فرد و شخصیتی می تواند باشد که جواب مردم را چگونه بدهد. نه فقط در ارتباط با چهره های درون مملکت. شما ببینید که در سطح بین المللی مردم چه می گویند؟ وقتی مردم ایران می آیند و به صورت شعار در مورد رییس جمهوری آمریکا می گویند:"اوباما، اوباما، یا با اینا یا با ما" یعنی چی؟ یعنی کی می خواهد امروز جواب ما را بدهد.

از این لحاظ، خواست هم میهنان ما تا آنجا که برداشت من هست، در جهت همان نکاتی است که من پیشتر به آنها اشاره کردم. حق مسلم انتخابات آزاد، تقدس صندوق رای و حاکمیت مبتنی بر رای مردم. به نظر من هر فرد و شخصیت و جریان و گروهی که امروز به این خواسته توجه کند و جواب بدهد دارای آن مشروعیت و محبوبیت یا لااقل آن جواب مثبت به خواسته مردم است. بنابراین نظام در مواجهه با این خواسته مردم، جواب رد را داد. این جواب را ما ۲۲ خرداد امسال گرفتیم. از این به بعد چه اتفاقی می افتد؟ مساله این است که موضع گیری شخصیت هایی که تا زمانی با این رژیم بودند امروز در مقابل این مساله چیست و تا چه حدی می توانند آن را به صورت شفاف و باز بیان کنند. این سوالی است که همه دارند.

برای من موضع گیری شخص خاصی چندان مهم نیست، خارج از این توضیحی که دادم. مهم برای من درک خواسته واقعی توده های مردم و نسلی است که امروز تا پای جان ایستاده و برای حق خود مبارزه و فداکاری می کند.

بسیار خوب، پس شما قبول دارید که اگر این انتخابات صورت نمی گرفت، تمام این شفافیت ها و این اعتراض ها عنوان نمی شد و خواست مردم نشان داده نمی شد...
چیز جدیدی کشف نشد.

من می خواهم به اینجا برسم که شما چون انتخابات را تحریم کرده بودید و می گفتید که نباید در انتخابات شرکت کرد، بنابراین الان قبول می کنید که اشتباه کرده اید؟
نه. من می گویم که بالاخره هر کسی حق دارد برای خود تصمیمی بگیرد. من همیشه گفته ام که حق خودم نمی دانم که بروم و به یک شهروند دیگر کشورم دیکته کنم که رای بدهد یا ندهد. چیزی که من گفتم این بود که من اگر بودم رای نمی دادم. برای اینکه تنها بهره ای که این رژیم از رای من می برد ادعای مشروعیت است. وقتی من می دانم با رژیمی سر و کار دارم که رای مرا محترم نمی شمارد، کاندیدا را بر من تحمیل می کند و من حق انتخاب کاندیدای خود را ندارم، رای من دیگر معنایی ندارد. در رژیمی که می دانم اگر به نماینده مجلس رای بدهم، حق قانونگذاری را از او گرفته اند و حکومت سراپا خودکامه ای که اصلا جوابگوی مردم نیست و مدعی این است که نمایندگی خدا را بر روی زمین دارد، رای معنایی ندارد.

به عنوان آخرین سوال. در حال حاضر بین کشورهای غربی و ایران بر سر مساله اتمی و مسایل دیگر مذاکراتی وجود دارد. آیا شما معتقدید که در صورت شکست این مذاکرات، تحریم های گسترده آن گونه که صحبتش می شود، علیه ایران اعمال شود؟
وضعیتی که رژیم برای خودش ایجاد کرده، وضعیت عدم اعتماد است که اصلی ترین مشکل است و ادامه ماجراجویی، فقط عرصه را بر خودش تنگ تر کرده که متاسفانه غیرمستقیم خسارتش را به ملت ایران هم می رساند. اما در قالب قوانین بین المللی، عدم پاسخگویی به انتظار جهانی راه را باز کرده که از طریق سیاست تحریم فشار بیشتری به نظام وارد شود.
آنچه که من در پی آن هستم این است که مردم ایران باید بدانند در مبارزه ای که با این نظام دارند، تنها نیستند و جهان تا مقدار زیادی پاسخ خواسته هاشان را می دهد. یعنی چی؟ یعنی مساله ایران فقط نباید مساله هسته ای و پرونده هسته ای جمهوری اسلامی باشد. مساله حقوق بشر یا نقض حقوق بشر و نبود آزادی های سیاسی هم باید جزو این خواسته ها باشد.

-

پیام شاهزاده رضا پهلوی به نظامیان و سپاه پاسداران به مناسبت روز آزاد سازی آذربایجان

2009-12-04T08:43:00.004+01:00

-
و امروز، ...
روی سخن من با همۀ نظامیان، به ویژه با سپاه پاسداران است: سرداران، در کجای تاریخ ایستاده اید؟ در سوی تاریکی ها و یا در میانگاه روشنی ها؟ در کنار ایران، و یا که نه، در برابر ایران؟ این پرسشی ست که یکایک شما باید به آن پاسخی روشن و بی پرده دهید، چرا که ایزد زمان، لحظۀ تعیین تکلیف تاریخی را برای ملت ما فرارسانده است و هیچ چیز سنگین تر و خُرد کننده تر از بارِ پرسشی نیست که هنگام درانداختن و پاسخ دادن اش فرارسیده باشد.

پس، با تکیه به هفت هزار سال تاریخ ایرانزمین از شما می پرسم: می خواهید پاسدار چه چیز باشید؟ پاسدار ایران و کیان تمدن و فرهنگ ایرانزمین، و یا که نه، پاسدار انقلاب ویران کننده و ایرانسوزی که خمینی پایه اش گذاشت؟ می خواهید پاسدار سی سال تاریکی و تباهی و جنایت عریان باشید، و یا پاسدار هفت هزار سال شکوه و درخشش و خردمندی؟ می خواهید آسمان ولایت خشم و ستم و جهل را پاسداری کنید که جز طوفان جنایت چیزی به مردمان این بوم کُهن پیشکش نکرده است، و یا که خیر، برآنید تا آسمان سرشار از نیکی و پاکی ایرانزمین را نگهبانی کنید، که هرگز چیزی جز باران عشق و راستی بر سر فرزندان اش نبارانده و نخواهد باراند؟

- - -

هم میهنانم،

۲۱ آذر، روز مقدس رهایی آذربایجان از چنگال بیگانگان، یکی از زرین ترین روزها در تاریخ نوین ایران است، روزی که در آن میهن پرستی، دلیری، هشیاری سیاسی سرامدان وقت و همبستگی ملی و تمدنی میان همۀ تیره های قوم ایرانی، به شریف ترین وجهی نمود یافت. ایران ما در آن روزها، طی دو سدۀ پیاپی، بر اثر زور و نیرنگ بیگانه، و ناشایستگی بی مرز زمام داران خرافه پرستی که با سنت و تمدن ایرانزمین بیگانه تر از هر بیگانه ای بودند، کوچک تر شده بود، در ۲۱ آذر اما، بر این روند تباهی و تراشیده شدن پیوسته، نقطۀ پایانی نهاده شد.

۲۱ آذر اما نه بی پیشینه است و نه بی پَسینه: سنت شکوهمند پایداری ایرانی از همان فردای قادسیه و به زیر کشیده شدن درفش کاویانی که کاوۀ آهنگر برای نخستین بار بر ضد ضحاک و به پشتیبانی از فریدون برافراشته بود، آغاز شد. رستم فرخزاد، سردار بزرگ ارتش ایرانشهر، اگر چه شکست خورد و در کارزار با اهل بیابان، خون پاک خود را نثار میهن اش کرد، اما در برابر آن تازشگران و ضحاکان نو آئین آنچنان دلاورانه جنگید که روح تمدن ایرانزمین برای همیشه سربلند و شکست ناپذیر بر جای ماند. آری، ایران در قادسیه در هم شکست، اما نه به خاک افتاد و نه هرگز زمین گیر شد. خیلی زود، پایداری آن ابرمردان در آن شوم ترین روز تاریخ ایران به یک اسطوره فراروئید و خون ایستادگی و نه گفتن به دشمن نوین، در رگ های فرزندان ایرانشهر به چرخش درآمد.

ایرانیان،

همین روح واحد، یکپارچه، و شکست ناپذیراست که یگانگی ملی و پیوستگی فرهنگی قوم ما را در درازای تاریخ پر فراز و نشیب میهن فراهم آورده است. همین روح است که بابک های همۀ دوران ها را، در فراســوی زمــان، به یک تـن واحــد مبـدل می کنــد و آزادی آذربایجـان را به آزادی خرمشهر می پیونداند. روزی که در آن، مرد سبکسری طعم شکست را چشید که خود را سردار نوین قادسیه می نامید و بر آن شده بود تا از شورش کوری که خمینی با کودتای فرهنگی اش در جان میهن فروانداخته بود و دسته دسته سربازان وارسته و افسران بزرگ میهن را به جوخۀ اعدام می سپرد، بهره برداری کند و ایران را برای همیشه نابود گرداند. در آن لحظۀ تاریخی اما، با آنکه خمینی، با شرارتی ناب و دشمن شاد کن، دشنۀ نفاق و بد دلی و بدگمانی را در میان سربازان و سرداران ایرانی فرو کرده بود، همان روح کهن و یگانۀ ملی باعث شد تا از یکایک دلاوران ارتش شاهنشاهی تا همۀ سپاهیان و جانبازان میهن پرست بسیجی، همه در کنار هم و دوش به دوش یکدیگر، در راه پاسبانی از خاک و آب میهن جانفشانی کنند.

و امروز، در بزرگداشت روز رهایی آذربایجان از چنگال دشمن و پیوند منطقی آن با جبران قادسیه و آزادی پر شکوه خرمشهر، روی سخن من با همۀ نظامیان، به ویژه با سپاه پاسداران است: سرداران، در کجای تاریخ ایستاده اید؟ در سوی تاریکی ها و یا در میانگاه روشنی ها؟ در کنار ایران، و یا که نه، در برابر ایران؟ این پرسشی ست که یکایک شما باید به آن پاسخی روشن و بی پرده دهید، چرا که ایزد زمان، لحظۀ تعیین تکلیف تاریخی را برای ملت ما فرارسانده است و هیچ چیز سنگین تر و خُرد کننده تر از بارِ پرسشی نیست که هنگام درانداختن و پاسخ دادن اش فرارسیده باشد.

پس، با تکیه به هفت هزار سال تاریخ ایرانزمین از شما می پرسم: می خواهید پاسدار چه چیز باشید؟ پاسدار ایران و کیان تمدن و فرهنگ ایرانزمین، و یا که نه، پاسدار انقلاب ویران کننده و ایرانسوزی که خمینی پایه اش گذاشت؟ می خواهید پاسدار سی سال تاریکی و تباهی و جنایت عریان باشید، و یا پاسدار هفت هزار سال شکوه و درخشش و خردمندی؟ می خواهید آسمان ولایت خشم و ستم و جهل را پاسداری کنید که جز طوفان جنایت چیزی به مردمان این بوم کُهن پیشکش نکرده است، و یا که خیر، برآنید تا آسمان سرشار از نیکی و پاکی ایرانزمین را نگهبانی کنید، که هرگز چیزی جز باران عشق و راستی بر سر فرزندان اش نبارانده و نخواهد باراند؟

امروز در ایران بیگانگانی حکومت می کنند که منادیان عدم اند و متولیان انکار، انکار راستی و زیبایی، انکار نیکی و سازندگی، انکار ایران؛ ما با بیگانگانی روبروئیم که جوان ایرانی را به جرم آنکه می گوید من آمده ام تا ایران ام را پس بگیرم، به گلوله می بندند و در زندان بر او، از دختر و پسر، با بی شرمی وصف ناپذیر، ددمنشانه ترین و غیر انسانی ترین رفتارها را روا می دارند. امروز نظام خلافت جهل و جمهوری دروغ، که نه از آزادی بویی برده است و نه از استقلال، کار را بدان درجه از بَد کرداری و اهرمن خویی رسانده است که جان انسان ایرانی را هم ارز آشغال می پندارد و حتی جرم آتش زدن سطل زباله نیز، توسط جوانان پاک نهادی که سلاحی جز دو انگشت شان به نشانۀ صلح و پیروزی ندارند، شکنجه و تبعید و یا حتی اعدام شده است. براین دور باطل اِشغال شدگی تمدنی و به جا نیاوردن ایرانیت باید نقطۀ پایانی نهاد و حکومت را، بی هیچ کم و کاستی، به ایرانی و مبانی ایرانی گری بازگرداند.

سرداران، پدر معنوی ایرانزمین، زرتشت بزرگ، می گوید: "بشنوید با گوش های تان بهترین چیزها را، به آن ها با چشمان روشن بین ذهن تان بنگرید، تا باشد که هریک از شما، از زن و مرد، پیش از آن هنگام که فرجام بزرگ فرارسد، در گزینش میان دو راه و دو باور، آن راه و باوری را برگزینید که به نیکی و راستی می انجامد".

سرداران، در فرایند این بازگشت به گوهر تمدن میهن، در فرایند بازگشت به فرهنگ آزادی و راست منشی ایرانی، شما که امروز در آستانۀ بزرگ ترین گزینش تاریخ ایستاده اید، کدام راه و باور را برمی گزینید؟ راستی و نیکی ایرانیت و یا دروغ ولایت و خلافت را؟ شما، به عنوان سرباز و افسر، خود را در کدام سوی جبهۀ تاریخ می پندارید؟ در جبهۀ آزادگی و بزرگی و یا در جبهۀ بندگی و صغارت؟ در جبهۀ ایرانشهر و در کنار رستم و هرمزان و فیروز، در کنار بابک و مازیار و مرداویج، و یا که خیر، در جبهۀ اهل تازش و سوزش، و در کنار خالد بن ولید و نعمان بن مقرن و سعد ابن ابی وقاص؟

و در نهایت، آیا به راستی می خواهید به عنوان کسانی که اونیفورم مقدس ایرانیت را بر تن دارید، پروانه دهید تا یک نهاد انسان ستیز، کهریزکی و ضحاک پرور که جز وارونگی ایران چیزی را نمایندگی نمی کند، به ایرانیان و جهانیان، به دروغ طوری وانمود کند که شما، میراث داران آزادگان را به گروگان گرفته است و تا سطح گزمه و مزدور و آلت دست فرو آورده است؟

آیا به راستی برآنیـد که سرنوشت خود و فرزنـدان خود و میهن گران تــر از جان تان را بـا نهادی شکنجه گر و رو به موت گره زنید تــا که در خود آگاهی تاریخـی ایرانیان نام تان را بـا بزرگ ترین ننگ ها یاد آورند؟ و یا که نه، برآنید که روی به پارسه و زادگاه آزادگان برگردانید؛ برآنید که در این فصل جا به جا شدن تاریخ، درفش کاویان تمدن ایرانزمین را از زمین بردارید؛ برآنید که با پشتیبانی خردمندانه از خواست های به حق و غیر خشونت آمیز نسل جوان ایران، شیوۀ آزادگی، رواداری ایرانشهری و منش هخامنشی را برگزینید؛ و در نهایت، برآنید که پای برشرافت بفشارید و گام در راه روشن سپاه جاوید کوروش کبیر نهید تا که اینچنین، نام نیک خود را در دفتر ایام، با ابدیت پیوند زنید.

سی سال دروغ و سنت تاریک و بیگانه ای که بر آن ایستاده است، و یا هفت هزار سال راستی و فروغ، پرسش این است.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

پنجشنبه 12 آذر 1388

زنان ایرانی در دوره هخامنشیان : از همراهی سپاه تا ساخت تخت جمشید

2009-12-03T03:06:00.002+01:00

از وبلاگ: ققنوس در شهر

مورخان معاصر، اصرار عجیبی در پذیرفتن قضاوت های مورخان کلاسیک یونانی درباره زندگی ایرانیان باستان دارند، به خصوص وقتی ‎ نوبت به مسائل زنان در ایران هخامنشی میرسد ( نشاط، ۲۰۰۵ ) خانم لیلا احمد هم در کتاب زن و جنسیت در اسلام از این امر مستثنا نیست. احمد با اشاره به اپنهایم ، با نگاهی کاملا غیر منتقدانه میپذیرد كه جایگاه عمومی زنان بین النهرین پس از حمله کوروش دچار تنزل شد. احمد معدود مثال هائی آورده و سپس این مثالها را به کل جامعه ایران آن زمان تعمیم میدهد.
از سوی دیگر مطالعات سیستماتیک خانوم ماریا برایسس درباره زنان سلطنتی و غیر سلطنتی دوره هخامنشیان داستان دیگری را برای ما بازگو میکند. کتاب برایساس چهره ای قدرتمند و تاثیر گذار از زنان هخامنشی ترسیم میکند( هر چند هنوز هم پایین تر از مردان). برایسس شدیدا درباره ایده حجاب و گوشه نشینی زنان دوره هخامنشی تردید میکند. برای اثبات این موضوع به مجسمه ها و تندیس های به جای مانده از زنان اشاره میکند. خانوم برایسس، به پلوتارک ( جهانگرد یونانی در دوره هخامنشی) اشاره میکند كه شاهد مسافرت یک زن از خاندان سلطنتی بوده است : " این زن در حقیقت استاتیرا همسراردشیر دوم بوده كه محبوبیت خاصی میان مردم داشته است از این روی كه هنگام سفربا کالسکه سلطنتی اجازه میداده مردم عادی او را ببینند." (برایسس، ۱۹۹۶، ص ۸۴) تصاویر زنان بر روی مهرها نیز مدرک دیگری دال بر زندگی در عرصه عمومی آنها ارائه میدهد. بر خلاف احمد، برایسس کالسکه های رو بسته را تعبیر به حجاب و پرده نشینی نکرده و معتقد هست كه به احتمال زیاد پرده های این کالسکه ها، زنان را از آفتاب داغ و گرد و غبارجاده ها حفظ میکرده اند. خانم احمد تنها با اشاره به کالسکه های روبسته متقاعد شده اند كه زنان هخامنشی عزلت نشین بوده اند! در حالیکه مدارک زیادی دال بر حضور زنان آن زمان وجود دارد، بیکر ( ۲۰۰۷) لیست بلند بالایی از مهرها، ظروف، تندیس ها ، و دیگر آثار هنری آن دوره ارائه میدهد كه نقش زنان بر روی انها مشاهده میشود.

منبع عکس : شبهای بی سحر

واقعیت دیگری كه معمولا توسط مورخین بی اهمیت تلقی میشود حضور و همراهی زنان از طبقه اشراف و سلطنتی در سپاه پارسیان بوده است: " داماسپیا همسر اردشیر اول، شاه را در یکی از نبردها همراهی میکرد. جسد او به همره جسد شاه در سال ۴۲۴ - ۴۲۵ پیش از میلاد به پرپولیس باز گردانده شد." (برایسس، ۱۹۹۶، ص۹۰) علاوه بر همراهی سپاه، زنان ایرانی قادر به مسافرت بدون حضور همسر بوده اند، و این در حالی بوده است كه یک زن بابلی بر اساس قانون حمورابی به شدت از ترک خانه بدون اجازه شوهرش نهی میشد.
هنگامی كه هرودوت از امپراطوری هخامنشیان دیدن کرد ، از حضور زنان ایرانی در جشن ها و میهمانیهای عمومی اظهار تعجب و انزجار کرد ( نشاط، ۲۰۰۵) زنان ایرانی در منابع یونانی به خاطر حضور و تاثیرشان در عرصه های عمومی بدنام هستند. در این منابع چهره زنان ایرانی، چهره ای قدرتمند، منفی، عاری از حیا و عاطفه، و خونخوار ترسیم شده است. به گفته برایسس " وابستگی شاه به نصایح زنان و یا سپردن تصمیم درباره مجازات ها به زنان ، برای یونانیان مفهومی خارجی و غیر قبل هضم بوده است " ( ص. ۱۰۵ ) و در حقیقت رویکرد منفی یونانیان به زنان ایرانی ناشی از این میشده است كه " یونانیان با تفاوت های متعددی میان دو فرهنگ ایرانی و یونانی مواجه شدند " ( ص. ۱۲۲ ) و بنا بر این شرکت زنان در سیاست را غیر معقول و به مثابه بی نظمی تلقی میکردند. همینجا باید تاکید کنم كه خانم برایسس علیرغم نقل این نکات روند شرکت زنان در قدرت را روندی تصاعدی نمیداند.

مطلب جالب دیگری كه درباره زنان هخامنشی پیدا کردم، و برای خودم بسیار عجیب و شگفت انگیز بود حضور زنان از هر دو طبقه اشراف و غیر اشراف در فعالیتهای اقتصادی و بازار کار آن دوره بوده است. سنگ نوشته هایی كه در تخت جمشید یافت شده اند گویای این حقیقت هستند. در این سنگ نوشته ها میبینیم كه زنان زیادی در ساخت تخت جمشید نقش داشته اند! برخی از انها بیشتر و برخی دیگر کمتر از مردان دستمزد میگرفته اند ( هالوک ، ۱۹۸۵ )در یکی از سنگ نوشته میخوانیم كه " ۲۲ زن و هفت مرد ۴۰ quart جو به عنوان دستمزد میگیرند، ۱۶ مرد quart ۳۵ جو ، ۵۵ زن ۳۰ تا، و تنها ۳ مرد و ۲۲ زن مقادیر استانداردی [ بیش از مقادیر ذکر شده ] دریافت میکنند. ما حدس میزنیم كه این گروه آخر، شامل پرسنل حرفه ای بوده است " ( ص. ۶۰۲ ) من اینجا دو نکته مهم میبینم : اول این كه در گروه آخر كه حرفه ای ها هستند تعداد زنان چند برابر مردان هست، دوم ؛ به نظر میرسد كه دستمزد بر اساس میزان حرفه ای بودن پرداخت میشده است نه جنسیت!
هالوک همچنین اشاره میکند به برخی از گروه هائی كه سر کارگر های زن داشته اند. البته دراین گروه ها تعداد کارگران زن بیشتر از مردان بوده است ( ص. ۶۰۱ ) به طور کلی، در یک دوره سی سال، زنان ۴۰ درصد از نیروی کار را تشکیل میدادند، نرخی كه حتی با استانداردهای جامعه امروز هم بالا به نظر میرسد ( نشاط ، ۲۰۰۵)
در آثار به جای مانده، همچنین ، نام زنی به چشم میخورد كه برای خود دارای نیروی کار و قدرت اقتصادی بالایی بوده است. اسم این زن ایرداباما بوده است ( برایسس، هالوک ). دامنه تجارت ایرداباما از شوش تا تخت جمشید را پوشش میداده است. ( برایسس، ص. ۱۴۱) با وجود این كه هویت این زن و عنوان اشرافی او نامشخص هست، بر اساس سنگ نوشته ها ، و تاکیدی كه بر روی نام وی شده است ، و همچنین وضیعت اقتصادی و مستقل او، میتوان نتیجه گرفت كه جایگاه برجسته ای در دربار هخامنشیان داشته است.

درباره شکل رایج ازدواج در زمان هخامنشیان ، و همچنین اندازه حرم های شاهان ، مطالب متناقض زیاد هست. هرودوت میگوید كه بسیاری از مردان اشراف تک همسر بوده اند. و برخی حتی عشق و وفاداری به همسرشان ابراز میکردند ( نشاط ، ۲۰۰۵) درباره اندازه حرم اردشیر ، برای مثال، خانم نزهت میگویند كه شک دارند این حرم، به بزرگی كه ادعا میشود بوده است ، زیرا بسیاری از اعضای مونث این حرم ، زنان خدمتکار بوده اند و بسیاری دیگر همسران پسران شاه . کوک (۱۹۸۵) معتقد است كه جانشینان داریوش و خشایار تک همسری را پیشه کرده بودند.

در خاتمه بخش هخامنشیان ، باید گفت كه نگاه کلی به وضیعت زنان اشراف و غیر اشراف در دوره هخامنشیان ما را متقاعد میسازد كه هنگام ادعا درباره پائین بودن وضیعت اجتماعی این زنان ( ادعای لیلا احمد) کمی محتاط باشیم. سطور بالا نشان داد این زنان فقط ماشین های سکس و تولید بچه نبوده اند، بلکه در اقتصاد ، سیاست و عرصه های عمومی حضور داشته اند. این مطالب به این معنی نیست كه زنان ایرانی آن عصر تحت فرهنگ مسلط مرد سالاری نبوده اند، بلکه تنها تحقیق کوچکی در رد ادعای احمد هست كه میگوید اعراب و اسلام, زن ستیزی را از پارسیان آموخته اند و در این ادعا تا جایی پیش میرود كه میگوید در دین زرتشت زن موجودی بوده بین شی و انسان !

اگر درس ها بهم مجال بدند به زودی بخش ساسانیان را اضافه میکنم.

Ahmed, L (1998), Women and Gender in Islam, Historical Roots of a Modern Debate, Yale University Press

BAKKER, J. (2007), the Lady and the Lotus: The Representations of women in Ahaemenid Empire, Iranica Antiqua, Vol. 42, p207-220

Broisus, M (1996), Women in Ancient Persia, 559-331 BC, Clarendon Press

Cook, M. (1985), The Rise of the Achaemenids and Establishment of Their Empire , in The Cambridge History of Iran , Ed by Gershevith, I. , Cambridge University Press, volume 2, p. 200-291

Hallock R.T. (1985), The Evidence of the Persepolis Tablets, in The Cambridge History of Iran , Ed by Gershevith, I. , Cambridge University Press, volume 2, p. 588-609

Nashat, G., (2003),Women in Pre-Islamic and Early Islamic Iran, in Women in Iran, From the Rise of Islam to 1800, Ed by Nashat, G, Beck , L. University of Illinois Press.

عکس هایی تازه از خانواده شاهزاده رضا پهلوی

2009-12-02T20:18:00.020+01:00

حکم اعدام محمدرضا علی زمانی، از متهمان پس از انتخابات تاييد شد؛ کميته گزارشگران حقوق بشر

2009-11-21T19:59:00.002+01:00

کميته گزارشگران حقوق بشر - علیزمانی که در جلسه دوم دادگاههای علنی، بدون حضور وکيل مدافع انتخابی مورد محاکمه قرار گرفته بود، توسط قاضی صلواتی رئيس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به اعدام محکوم و با اعتراض وی، حکم مزبور به دادگاه تجديدنظر ارسال شد.

طبق اخبار رسيده، صبح امروز دادگاه تجديدنظر، تاييد اين حکم را به علیزمانی ابلاغ کرده است.

در متن کيفرخواست صادره عليه علیزمانی آمده است:" آقای محمدرضا علیزمانی فرزند اسماعيل ۳۷ ساله اهل و ساکن اسلامشهر متهم است به: ۱- محاربه از طريق عضويت و فعاليت مؤثر در راستای پيشبرد اهداف گروهک تروريستی انجمن پادشاهی ايران؛ ۲- توهين به مقدسات؛ ۳- فعاليت تبليغی عليه نظام مقدس جمهوری اسلامی ايران؛ ۴- تبانی و اجتماع با هدف اقدام عليه امنيت داخلی کشور و ۵- خروج غيرقانونی از کشور. "

علیزمانی درحالی به عنوان يکی از متهمان اعتراضات پس از انتخابات محکوم شده که زمان بازداشت وی اسفندماه ۸۷ بوده و هيچگونه دخالتی در رويدادهای پس از انتخابات نداشته است.

تاکنون برای ۵ تن از متهمان حوادث پس از انتخابات، حکم اعدام صادر شده است.

دادگاههای تجديدنظر در روزهای گذشته نه تنها احکام دادگاه بدوی را کاهش ندادهاند، بلکه در بسياری از موارد، احکام صادره را تشديد کرده اند.

خبر تازه در مورد دریافت رشوه 35 میلیون دلاری مهدی هاشمی

2009-11-21T19:23:00.001+01:00

خبرگزاری فارس از قول وزرات دادگستری آمریکا اعلام کرد، سه سال تلاش مداوم استات اویل برای اصلاح عملکرد سوء خود در گذشته منجر به صرف نظر کردن از اتهامات این شرکت در مورد پرداخت رشوه در یک قرارداد مربوط به ایران شده است.
به گزارش فارس، دولت آمریکا پیگرد قضایی شرکت نفتی استات اویل در مورد یک پرونده رشوه خواری در ایران را که به سال 2002 بر می گردد متوقف کرده است.
بر اساس [گزارش رویترز] یک مقام شرکت نروژی استات اویل گفت توافقی با کمیسیون سهام و اوراق بهادار آمریکا، وزارت دادگستری و دفتر دادستانی این کشور حاصل شده است که بر اساس آن موضوع معامله استات اویل با موسسه هورتون حل و فصل شده است.
استات اویل متهم است در سال 2002 و از طریق یک موسسه مشاوره نفتی به نام هورتون که مقر آن در لندن قرار دارد برای دستیابی به امتیازات نفتی در ایران مبالغی را به عنوان رشوه پرداخت کرده است. گفته می شود این رشوه به یکی از آقازاده ها در ایران به نام (م.ه) که ظاهرا نقش مهمی نیز در بروز اغتشاشات بعد از انتخابات داشته است پرداخت شده است. مبلغ این رشوه نیز 35 میلیون دلار بوده است.
استات اویل در سال 2006 به دلیل نقض قوانین ضد فساد آمریکا از سوی دستگاه قضایی آمریکا محکوم به پرداخت 10.5 میلیون دلار به عنوان جریمه شد. وزارت دادگستری امریکا در آن زمان برای توقف ادامه پیگرد این شرکت موافقت نامه ای را با آن امضا کرد که بر اساس آن استات اویل موظف شد طی سه سال اقداماتی را انجام دهد.
معاون دادستان کل امریکا در امور جنائی طی بیانیه ای اعلام کرد: پرداخت رشوه به مقامات خارجی و تلاش برای پنهانکاری پرداخت ها یک رویه عملیاتی عادی محسوب نمی شود.
این بیانیه افزوده است: سه سال تلاش مداوم استات اویل برای اصلاح عملکرد سوء خود و ناکامی پایبندی به مقررات در گذشته منجر به صرف نظر کردن از اتهامات این شرکت در مورد پرداخت رشوه شده است.
استات اویل در سال 2004 نیز در نروژ به 20 میلیون دلار جریمه به دلیل پرداخت رشوه به این فرد ایرانی محکوم شد.
در آن زمان مقامات ارشد استات اویل از جمله مدیر اجرایی و رئیس اکتشاف و تولید بین المللی از مقام خود عزل شدند.
30 آبان

بیانیۀ شاهزاده رضا پهلوی در مورد نادیده گرفتن حقوق انسانی اقوام ایرانی

2009-11-15T18:31:00.004+01:00

« در فردای برچیده شدن این نظام آپارتاید و اشغالگر که جز ویرانی ایران و خواری ایرانی دستاوردی نداشته است، همه ی فرزندان کوروش برای ایرانی آباد و آزاد، شانه به شانه ی هم خواهند کوشید و در زیر آسمان آبی ایرانشهر، همه ی ایرانیان پاک نهاد با هم در شادمانی و آسایش و آشتی خواهند زیست.»

هم میهنانم،

اعدام بی رحمانه ی احسان فتاحیان باری دیگر گوهر ضد انسانی و جَنَم ضد ایرانی ولایت مرگ و جهل را نمایان کرد؛ این حکومت اشغال گر و ایران ستیز که برای بر جا ماندن خود دست به هر گونه پلیدی و جنایتی می زند و در عین حال مدعی برخورداری از برترین حقیقت ها نیز است، آیا به راستی حق را نمایندگی می کند؟ آیا طی این سی سال هرگز انسان را رعایت کرده است؟ آیا طی این سی سال هرگز ایرانیت را به جا آورده است؟ پرسش این است: این ها برامده از کدامین وحشت سرای تاریخ، برخاسته از کدامین سنت و مکتب اند که از هنگام ورود ناگوار اش به خاک ایرانزمین، برای ایران و ایرانی جز رنج و درد و مرگ هدیه ی دیگری نداشته و چیزی، جز رگبار اندوه و طوفان بیم نبوده است؟

ایرانیان،

آنچه که خمینی پایه گذاشت و کسانی، غـرقه در نوستالژی خـون و خشونت، امـروز از آن به راه طیبه ی امام یاد می کنند و خواهان بازگشت تام و تمام به آن اند، یک نظام آپارتاید محض بود که برترین ویژگی اش، تا به همین امروز، بخش کردن انسان ها به خودی و غیر خودی، و یا، کافر و مومن بوده است؛ کافر، و یا غیر خودی، هر آن کس است که خواستار حق است و معترض و جستجوگر آزادگی و آزادی، و مومن نیز کسی ست که به پشتیبانی کورکورانه از اقلیت حکومتی برخیزد و خارج از مدار نَفَس گیر ولایت گام ننهند، چرا که جز این، شایسته ی بزرگ ترین کیفر ها خواهد بود.

هم میهنانم،

نظام آپارتاید ولایی که سیادت و سروری یک طیف غیر مولد را بر همه ی دیگر قشر ها و گروه های اجتماع رسمیت بخشیده است، برای خود حق مطلق تفسیر و روایت در همه ی زمینه های اجتماعی و اقتصادی و فرهنگی و سیاسی و دینی قائل است و با تکیه به این حق مطلق، که اصولا ناقض هر گونه برداشت اصیل از مفهوم حق است، هر آن کس را که مطابق منافع او عمل نکند، محارب، مفسد و مُرتد نامیده و در نهایت به حذف و نابودی فیزیکی اش دست می زند.

در این میان آن دسته از هم میهنان ما که بطور آشکار از آئین و مکتب ولایت محوران حکومتی پیروی نمی کنند، هدف فشارها و تبعیض های دوگانه هستند؛ در کنار دراویش و عارفان میهن ما که حکومت فقیهان از هیچ فرصتی برای پایمال کردن حقوق اولیه ی آنان چشم پوشی نمی کند، دو تا از شریف ترین و بلند آوازه ترین تیره های قوم ایرانی، یعنی بلوچ ها و کردها، بزرگ ترین رنج ها را در این سی سال برده اند. آن ها از هر غیر خـودی ای غیر خـودی تر شمرده شـده اند، و این در حالی ست که تاریخ ایران بدون این راستین ترین فرزندان ایرانزمین پنداشتنی نیست و اصولا تمدن ایرانی هرگز هیچ یک از فرزندان خود را غیر خودی ندانسته و امروز نیز نمی داند؛

عزیزانم،

در فردای برچیده شدن این نظام آپارتاید و اشغالگر که جز ویرانی ایران و خواری ایرانی دستاوردی نداشته است، همه ی فرزندان کوروش برای ایرانی آباد و آزاد، شانه به شانه ی هم خواهند کوشید و در زیر آسمان آبی ایرانشهر، همه ی ایرانیان پاک نهاد با هم در شادمانی و آسایش و آشتی خواهند زیست.

هم میهنان، شک نکنیم: در ایرانی که از دست اغیار بد نهاد باز اش خواهیم ستاند، هیچ کس بر هیچ کس برتری نخواهد داشت.

مرگ اجباری و نابهنگام احسان عزیزم را از سوی ملت بزرگ ایران به خانواده ی گرامی و همه ی بازماندگان و دوستان اش تسلیت می گویم و خود را در اندوه بزرگ شان شریک می دانم؛ خون او به هدر نخواهد رفت، و ایرانزمین نام یکایک فرزندان دلیر اش را در حافظه اش ثبت خواهد کرد.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی
شنبه 23 آبان 1388

علت مرگ دكتر وظيفه رامين پور اندرجانی پزشک کهریزک سكته قلبی در خواب اعلام شد !

2009-11-15T00:28:00.005+01:00

-

رامين پور اندرجانی 26 ساله ، پزشك وظيفه بهداری نيروی انتظامی تهران بزرگ بامداد روز سه شنبه به طرز مشكوكی در استراحتگاه خود در ساختمان فرماندهی بهداری نيروی انتظامی تهران بزرگ درگذشت. علت فوت وی به خانواده اش سكته قلبی (در خواب) اعلام شده است.
دكتر پوراندرجانی كه در دوران حوادث بعد از انتخابات به عنوان پزشك بازداشتگاه كهريزك فعاليت می كرد و تعدادی از قربانيان شكنجه های اين زندان از جمله محسن روح الامينی را دو روز قبل ازفوتش ويزيت كرده بود پس از افشای فوت روح الامينی بمدت يك هفته بازداشت ميشود و برای اعتراف به ابتلای وی به مننژيت تحت فشار قرار ميگيرد، پس از انتشار گزارش مستند پزشكی قانونی مبنی بر فوت روح الامينی به علت اصابت ضربه به سر، به قيد ضمانت آزاد می گردد....

دكتر پوراندرجاني پس از آزادی هم بارها مورد بازجويی توسط بازرسی كل ناجا، دادسرای نظامی و شورای انتظامی پزشكی قانونی كشور قرار گرفت.
دكتر پوراندرجانی كه در نتيجه حضورش در كهريزك آگاهی كاملی از جزييات شكنجه ها و عاملين آن داشت علاوه بر مراجع قانونی، از طرف افراد و نيروهای ناشناس نيز برای عدم افشای حقايق و دخالت مستقيم سران نظامی و انتظامی كشور در شكنجه های بازداشتگاه كهريزك بارها مورد تهديد و ارعاب قرار گرفت.
پيكر وی پس از شستشو و انجام مراسم كفن كه در غياب خانواده اش در تهران انجام گرفته بود با همراهی چند تن از مامورين انتظامی به تبريز منتقل شده و در صبح روز پنجشنبه 21/8/88 در فضايی امنيتی در وادی رحمت تبريز به خاك سپرده شد.

فیلم - علی حق طلب ، پسر پاسدار حق طلب ! مزدوري كه 13 آبان شليك كرد شناسايي شد

2009-11-13T17:23:00.002+01:00

- - - - - - - -
-

عکس مزدوران بسیجی ، نظامی ، و لباس شخصی جمهوری اسلامی با مشخصات

2009-11-08T09:46:00.007+01:00

مجيد صباغيان بازجوی اداره اماکن

________________________________________________

______________________________________________________

ستوان یکم محمد جواد ابراهیمی
محل خدمت: یگان ویژه پاسداران نیروی انتظامی ناحیه انتظامی تهران بزرگ

_______________________________________________

_____________________________________________________

??? - ؟؟؟

______________________________________________________
_______________________________________________________

سردار حق طلب و پسر قاتلش

__________________________________
_________________________________________

عاشری
______________________________
____________________________________

سرهنگ پاسدار سید عباس رسولی

جانشین فرمانده عملیات ناحیه مقاومت بسیج مقداد، غرب تهران

سرهنگ پاسدار سید عباس رسولی از جمله افرادی می باشد که بعد از سرکوب و کشتار شهروندان تهرانی در منطقه غرب تهران و بخصوص خیابان آزادی در دوشنبه بیست و پنجم خرداد، در روز نهم تیرماه مورد تقدیر فرمانده سپاه محمد رسول الله (تهران بزرگ) سردار سرتیپ پاسدار عبدالله عراقی ( اینجا بخوانید) قرار گرفته است.

________________________________________

____________________________________________________

یکی از فرماندهان بسیج به نام "دکتر رضايی" که فرماندهی بسیجیان گروه ذوالفقار را برعهده دارد.
این مزدور جنایتکار شخصا در درگیریهای شنبه گذشته تهران حضور داشته است.

________________________________________
____________________________________________________

سید حسن میر کاظمی
فرمانده بسیج مسجد الهادی در تپه شمس آباد تهران
مدیر عامل کارخانه دنیای فلز واقع در اتوبان کرج
آقای میر کاظمی در کارنامه درخشان خود دخالت در سرکوب هیجده تیر و البته ماموریت به استان لرستان برای ضرب و شتم مصطفی تاج زاده در فرودگاه خرم آباد هنگامی که برای نشست دفتر تحیم وحدت رفته بودند را نیز دارد. میرکاظمی از اعضای برجسته و شناخته شده انصار حزب الله می باشد. در زیر عکس ایشان را با اسلحه در خیابان و همچنین ایشان را در کارخانه هنگام بازدید وزیر محترم دولت محمود احمدی نژاد می بینید. سند دیگری نیز هست که مسلم می سازد چگونه مزدوران جنایتکار جمهوری ولایت فقیه از رانتهای مختلف استفاده می کنند! این جناب سید حسن میر کاظمی که جوانان را به گلوله می بندد، 175 میلیارد تومان از بانک کشاورزی پول گرفته و پس نداده است و یکی از بزرگترین بدهکاران بانک است.سید حسن میر کاظمی
________________________________________
________________________________________

این دو سرکوبگر را نیز بشناسید. تا قبل از انتخابات عکس خامنه ای و احمدی نژاد را بر دست می گرفت
و بعد از انتخابات و یا بهتر است بگویم بعد از کودتا به سرکوب ملت می پردازد
نام و چهره این سرکوبگر رابخاطر بسپارید :
سرگرد پاسدار محمد باقر لباف
سرگرد پاسدار محمد باقر لباف
عضو سازمان حفاظت اطلاعات سپاه پاسداران
-
و نفر سمت چپ عکس چاقو به دست :

سرگرد پاسدار محمد جواد فرحبخش

پاسدار قرارگاه ثارالله تهران

________________________________________
________________________________________________

بسیجی ويژه ستار نجفی

ستار نجفی

کارمند معاونت طرح و برنامه وزارت تعاون
بسیجی ویژه و از فرماندهان گردانهای عاشورا

________________________________________
__________________________________________________

حسین منیف اشمر
در دو عکس بالا شما "حسین منیف اشمر " را در کنار دو عضو دیگر حزب الله لبنان می بینید
که با در دست داشتن بی سیم و اسلحه ای که در زیر پیراهنش پنهان است در خدمت سرکوبگران
و یا بهتر بگویم کودتا چیان سپاه می باشد.
با وجود این عکسها می توان بطور مستند اثبات کرد که بیشک در سرکوبها و کشتار اخیر ایران
سپاه از حزب الله لبنان استفاده نموده است. اینجاست که معلوم می شود آنهمه کمک مالی
و تسلیحاتی به حزب الله لبنان بیهوده نبوده و این کمکها و مساعدتها یکطرفه نیست
حزب الله لبنان نیز در مواقع لزوم به یاری جمهوری اسلامی می شتابد.

____________________________________________
____________________________________

-----------------------

عکس و مشخصات مزدوری دیگر

عکس فوق تصویر جواد تاجیک کارمند ستاد کل نیروهای مسلح می باشد که در حال حاضر به عنوان کارشناس و طرح ریز در مدیریت مهندسی عملیات روانی قرارگاه ثارالله تهران فعالیت میکند نامبرده با حفظ سمت مسولیت امور شهدای ستاد کل نیروهای مسلح را نیز بر عهده دارد و همزمان مسئول پیگیری 4 پاسدار مفقود شده ایران در لبنان می باشد و نفوذ بسیاری در لبنان دارد نامبرده ساکن شهرک واون خیابان مطهری مجتمع هشت بهشت میباشد.این فرد مسئول تبدیل دانشگاه ها به گورستان و تدفین شهدای گمنام در این مراکز اموزشی کشور می باشد. شماره تلفن
09123873716

------------------------------
_________________________________________________

محمود احمدی نژاد

عکسهای تظاهرات 13 آبان 1388 ( از مجله تایم، گویانیوز، پیک ایران)

2009-11-05T13:56:00.002+01:00

13 آبان 88

عکسها از بی بی سی

فیلم تظاهرات 13 آبان 88

2009-11-04T19:37:00.001+01:00

- - - - - - - -

فیلم 13 آبان - حمله و ضرب و شتم یک دختر توسط مامور گارد ویژه حکومت اسلامی

2009-11-04T19:15:00.004+01:00

-
- - - - - - - -
-
- - - - - - - -

عکس تظاهرات 13 آبان 1388

2009-11-04T18:34:00.011+01:00

1- عکس های تظاهرات 13 آبان 1388

2009-11-04T18:30:00.001+01:00

-

-

13 آبان ، ماندن در خیابان ها

2009-11-02T22:59:00.003+01:00

رنسانس ایرانیان آغاز شده است. ایرانیان روز 13 آبان دربرابر جنایت⁪های ضد بشری حکومت اسلامی فریاد برخواهند داشت. در شهرهای بزرگ ایران و جهان، باز هم به جهانیان خواهند گفت که تداوم حکومت اسلامی با تمامی جناح⁪هایش، حاصلی جز کشتار، تجاوز و شکنجۀ فرزندان ایران و ویرانی میهنمان نداشته و نخواهد داشت. ایرانیان برای دموکراسی، آزادی ، سکولاریسم، عدالت و بیش از همه برای ایرانیگری برپای خاسته⁪اند. در روز ۱۳ آبان 1388، ایرانیان یک خواسته انسانی و حقوق بشری را یکبار دیگر فریاد خواهند زد و آن:
فروکشاندن دیکتاتورهای تهران، فروپاشی حکومت اسلامی، و برپائی یک سامانۀ سیاسی ایرانی، مدرن و جهانگرا است.

ایرانیان، راه دیگری ندارند و باید کار این رژیم ضد ایرانی را با خیزش پایای خود تمام کنند .
با پی⁪گیری جنبش در روز۱۳ آبان، فروپاشی حکومت نزدیکتر خواهد شد. قطار خلیفه ⁪گری تهران با همه هیمنه ⁪اش از ریل خارج شده است.

فضای امنیتی و دستگیری ⁪های وسیع آزادیخواهان، آغاز فروپاشی تمامی نظام است. نمایندگان رژیم دیگر حتا جسارت آن را ندارند تا به صحن دانشگاه ها گام بگذارند. مجلسیان، رؤسای سه قوه، وزرا و روحانیون ولی فقیه، سران سپاه از حضور در برابر مردم بیمناک هستند. آیا این آغاز فروپاشی نیست؟
خیزش ایرانیان، جهان را تکان داده است. ۱۳ آبان آغاز مرحلۀ پایانی این مبارزه است. ایرانیان می⁪روند تا به پهنۀ بعدی این مبارزه گام بگذارند.

با باور به پیروزی: زنده باد ایران ، زنده باد آزادی.

انجمن آرای ایران 30 اکتبر 2009:
http://www.anjomaneara.org

info@anjomaneara.org

دریغ است ایران که ویران شود - - کنام سگان و شغالان شود

2009-10-28T09:49:00.004+01:00

هفتم آبان ماه روز کوروش بزرگ

پیام شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت روز کوروش بزرگ

سه شنبه 5 آبان 1388
به نام ایران و به نام مردم ایران

ایرانیان،
۲۵۶۸ سال پیش از این، مردی بر تخت شهریاری ایرانزمین برنشست که نام اش می بایست با نام ایرانزمین گره خُورَد. کوروش هخامنشی، در پیرامونی به سیاست ورزی پرداخت، که تیره های ایرانی در پراکندگی به سر می بردند و در فراسوی مرزهای ایرانزمین نیز، خشم و کین و بی قانونی و تاریک اندیشی فرمان می راندند. او اما، با همبسته کردن همه ی ایرانیان زیر یک پرچم واحد و گرد یک فرهنگ سیاسی و اجتماعی مشترک، که بر بردباری پایه ای، خرد ورزی اصولی، کردار نیک و دلیری هوشمندانه استوار بود، کاخ با شکوهی را پایه گذاشت که با وجود همه ی گزندهای پنداشتنی، تا به امروز نیز فرونریخته است: تمدن ایرانی.

هم میهنانم،
پرسش این است: کوروش، که ایرانیان به حق او را پدر می نامند و امروز از زن و مرد و پیر و جوان آرامگاه اش را گلباران می کنند و بزرگ اش می دارند، آیا یک تافته ی جدا بافته بود و یا خیر، برایندی بود از فرهنگ خردمدار و انسان دوستانه ای که در اش پرورش یافته بود؟ من فکر می کنم پاسخ برای همه ی ما روشن باشد. کوروش، با همه ی یکتایی شخصیتی اش، از آن رو کوروش شد، چرا که فرهنگ و جامعه ای که در آن روئیده بود چنین امکانی را به او می داد.

پس امروز این بر یکایک ماست که برای بازیابی و بازسازی آنچه که نیای بزرگوار مان، کوروش، برای ما بر جا گذاشت، به وارسی و پژوهش آن فرهنگ پر فروغی بپردازیم که انسان هایی چون کوروش و همانند او را از زهدان خود زائیده بود. چرا که نمی توان کوروش را بزرگ داشت، اما برای فرهنگی که او از آن برامده بود، ارجی به جا نیاورد.

ایرانیان،
شکی نباید داشته باشیم که تداوم کوروش، پدر حقوق بشر ایران و جهان، جز با تداوم راه، سنت، و فرهنگ گرانمایه ای که او آن را نمایندگی می کرد، شدنی نیست. پس با خود می پرسیم، جایگاه و مفهوم انسان در سنت فکری کوروش چیست؟ جایگاه طبیعت، جایگاه دانش، جایگاه هنر و ادب؟ در سنت کوروش چه پنداشتی از مفهوم آزادی و مفهوم حق وجود دارد؟ تصور از خدا و اهریمن در این سنت چیست؟ تصور از دوست و دشمن؟ جایگاه زن در سنت کوروش هخامنشی کجاست؟ رابطه ی میان مرد و زن، رابطه ی میان فرزند و پدر و مادر چگونه و از چه رنگی است؟ خانواده، دوست و همسایه در چه ترتیب و بافتار اجتماعی ای جای دارند و ارتباط درونی شان چگونه است؟ فرهنگ و سنتی که فرزند ماندانا، کوروش بزرگ را در دامن خود می پرورد، چه دریافتی از نیک و بد، چه برداشتی از امر راست و امر دروغ دارد؟ بردباری را چگونه تعریف می کند و مرز شکیبایی را کجا می داند؟ پایه و ساختار قانون، در چنین سنتی، کجا و از چه جنمی ست؟ در یک جمله، جهانی بینی چیره بر آن تمدنی که کوروش را می آفریند، از چه گوهر و دارای چه ساز و کاری ست؟

هم میهنانم،
هنر پرسیدن و اندیشیدن بوده است که از ایران ما، تمدنی استوار بر روشن خِرَدی، تمدنی پرسنده و اندیشنده پدید آورده است. بیائیم با هم اندیشی و هم پرسی، شانه به شانه ی یکدیگر، برای ساختن آینده ای تابناک و انسانی، آینده ای که برامد بهترین های گذشته مان باشد، بر این سنت و هنر گوهربار ِ «ایرانی اندیشیدن» و «ایرانی پرسیدن» پای فشاریم؛

من، به عنوان یک آزادیخواه، با آگاهی کامل به نقش و مسئولیت تاریخی ام، روز کوروش بزرگ را به یکایک شما هم میهنان عزیزم شادباش می گویم. جنبش آزادیخواهانه ی مردم ایران، که برایندی از یک خودآگاهی ژرف تمدنی و تعهد به سنت درخشان فرهنگ و هنر و سیاست ایرانی ست، با نام کوروش هخامنشی گـره خورده است. با به یاد آوردن انــدیشه و گفتار و کـِردار کوروش بـزرگ، هـر ایرانی می داند که «آزادگی»، طبیعت سلب ناشدنی او، و «آزادی»، حق مسلم اوست. نسل جوان امروز ایران بهترین گواه برای اثبات این حقیقت انکار ناپذیر است که کوروش، در یکایک فرزندان اش، بیدار و هشیار است.

نام اش جاودان و راه اش، پر رهرو باد
خداوند نگهدار ایران باد
رضا پهلوی

همراه شو عزيز - 13 آبان 88

2009-10-27T07:42:00.003+01:00

" استبداد مثل سگ می ماند. اگر فرار کنی دنبالت می کند و اگر دنبالش کنی فرار می کند.
سیزده آبان روزیست که باید مستبد را دنبال کنیم!"
از یک شبنامه در تهران

عزم رژیم برای اعدام برخی از متهمان وقایع اخیر ؛ زندانیان در معرض خطر اعدام فوری ؛ پشت پرده یک سناریو

2009-10-12T17:56:00.002+02:00

سایت آفتاب: مخبر کمیته ویژه مجلس شورای اسلامی اعلام کرده است عزم دستگاه قضایی برای اعدام چهار تن از متهمان اغتشاشات اخیر جدی است. فرهاد تجری به روزنامه اعتماد گفت : اثبات عناد چهار تن از متهمان اغتشاشات اخیر با نظام جمهوری اسلامی برای دستگاه قضایی، عزم این دستگاه را برای در نظر گرفتن مجازات اعدام برای آنها راسخ کرده است.
شنبه گذشته بشیری راد مدیر روابط عمومی دادگستری استان تهران از صدور حکم اعدام برای سه متهم مذکور خبر داد و گفت : حامد روحی نژاد، «م ز» و «الف پ» به اتهام ارتباط با انجمن پادشاهی ایران و «ن ع» به اتهام ارتباط با منافقین به اعدام محکوم شده اند.
هرچند بشیری راد در گفت وگو با ایسنا صدور حکم اعدام برای چهار متهم فوق را غیرقطعی خوانده بود اما بنا به گفته تجری جرم این چهار متهم ثابت شده و عزم دستگاه قضایی برای آن جدی است.
ستار هدایت خواه عضو فراکسیون انقلاب (حامیان احمدی نژاد در مجلس) گفت : به آتش کشیدن اموال مردم، پرتاب نارنجک های دستی، ایجاد رعب و وحشت و برهم زدن نظم عمومی و اخلال در امنیت از مصادیق جرائمی است که مرتکبان آن شایسته مجازات اعدام خواهند بود. وی افزود : با اعدام برخی از متهمان اخیر است که می توان ایجاد امنیت در کشور را تضمین کرد.
اما مسعود پزشکیان عضو فراکسیون اقلیت با تاکید بر اینکه اعدام متهمان وقایع پس از انتخابات هزینه های سنگینی برای نظام در پی خواهد داشت، گفت تبعات آن بر سیاست داخلی و خارجی جمهوری اسلامی تاثیر خواهد گذاشت.

پشت پرده یک سناریو: معترفان محکوم به اعدام دادگاه‌های نمایشی قبل از انتخابات بازداشت شده بودند

طی تحقیقات میدانی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در این رابطه، محرز شد که اساساً هیچ یک از افراد فوق الذکر ارتباطی با خشونت‌هایی که دولت مدعی انجام آن شده و وقایع پس از انتخابات و حتی عضویتی موثر در سازمان‌های مورد اشاره نداشته‌اند.

خبرگزاری هرانا : بعد از بروز ناآرامی های پس از اعلام نتایج دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در ایران که با اعلام پیروزی غیرمنتظره محمود احمدی نژاد که بسیاری آن را تقلب خواندند، آغاز شد، تعداد زیادی از شهروندان معترض ایرانی طی اعتراضات گوناگون بازداشت شدند.

بسیاری از این عده به عنوان «شرکت کننده» و بسیاری دیگر به عنوان «سازمان دهنده» بازداشت شدند، علیرغم اینکه آماری از تعداد دقیق بازداشت شدگان در دست نیست اما منابع دولتی دست کم از بازداشت پنج هزار شهروند در ایران خبر می‌دهند.

حکومت ایران همچون همیشه، دولت‌های غربی و گروه‌های سیاسی و بعضا مسلح مخالف خود را به دست داشتن در ایجاد اعتراضات مسالمت آمیز و گسترده متهم کرد.

در این رابطه، دادگاه‌هایی با نقایص حقوقی بسیار، برای رسیدگی به جرایم متهمان وقایع پس از انتخابات در ایران برگزار شد که در آن متهمانی به اتهام عضویت در سازمان‌های معاند نظام و نقش آفرینی در خشونت های پس از انتخابات در ایران مورد محاکمه قرار گرفتند.

از متهمان سازمانی و خشونت ساز مورد اشاره سه تن در دادگاه دوم پشت تریبون قرار گرفتند و ضمن قبول اتهامات خود مطالبی بر علیه خود نیز ایراد کردند.

در روزهای اخیر دستگاه قضایی اعلام کرد که برای سه تن از متهمان اخیر حکم اعدام صادر کرده است [1]. اسامی اعلام شده محکومین به اعدام عبارت است از : آرش رحمان پور، ناصر عبدالحسینی و محمدرضا علی‌زمانی، اما در تداوم همین روند روز گذشته حامد روحی نژاد دیگر متهم وقایع اخیر نیز به اعدام محکوم شد [2].

آنچه که اساس و محور این گزارش است مدعیات سیستم قضایی- امنیتی در خصوص این افراد است که عنوان شده "این افراد متهم(مجرم) به ایفای نقش در خشونت‌های پس از انتخابات هستند" و همین‌طور "عضویت موثر در گروه‌های محارب داشته‌اند". (کیفرخواست دادستانی در دادگاه دوم [3])

حقیقت موضوع :

طی تحقیقات میدانی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران در این رابطه، محرز شد که اساساً هیچ یک از افراد فوق الذکر ارتباطی با خشونت‌هایی که دولت مدعی انجام آن شده و وقایع پس از انتخابات و حتی عضویتی موثر در سازمان‌های مورد اشاره نداشته‌اند.

انجمن پادشاهی دارای دو پرونده با 11 متهم است که تلاش شده است به موضوع انتخابات ربط داده شوند، این افراد همگی به اتهام محاربه در زندان به سر می برند

پرونده اول دارای 9 متهم است که عنوان شده است از طریق محمدرضا علی زمانی به عنوان سرشاخه به انجمن پادشاهی وصل شده اند، تعداد و اسامی متهمان این پرونده عبارت است از :

1- محمد رضا علی زمانی، شغل دست اندرکار عرصه نشر و کتاب

2- احمد کریمی، متولد سال 58، شغل نجاری، ساکن اسلامشهر، متهم به محاربه

3- حامد روحی نژاد، متولد سال 64 ، شغل دانشجو، ساکن دودانگه تهران، متهم به محاربه

4- مجید علیی، 21 ساله ، ساکن اسلامشهر، متهم به محاربه

5- آرش رحماني‌پور ، متولد سال 68 ، محل سکونت تهران، متهم به محاربه

6- پیمان عارفی، متاهل(همسرش نیز سه ماه بازداشت بود) ، متولد سال 62، ساکن تهران، متهم به محاربه

7- ناصر برزگر، 24 ساله، سرباز وظیفه که اخیراً از رشته مدیریت دانشگاه ساوه فارغ التحصیل شده بود، ساکن اسلامشهر، متهم به محاربه

8- داود فرد بچه میراردبیلی، متولد سال 52، بیکار، محل سکونت اسلامشهر، متهم به محاربه

9- سام (نام خانوادگی نامشخص) – ساکن شهریار ، متهم به محاربه

پرونده دوم متهمان انجمن پادشاهی

این پرونده دارای سه متهم است که هویت آنان تا کنون مشخص نشده، دو تن از آنان برادر هستند و اتهام هر سه نفر محاربه است، یکی از افراد این پرونده تنها به دلیل دریافت یک ایمیل معرفی انجمن پادشاهی بازداشت و به این اتهام سنگین متهم شده است.

آغاز پرونده در سال 84

حامد روحی نژاد و احمد کریمی به عنوان دو تن از مهمترین متمهان پرونده اول انجمن پادشاهی مدعی هستند در تاریخ دهم اسفندماه سال 1384 با وعده آقای محمدرضا علی زمانی برای مهاجرت به یک کشور غربی با امید به دستیابی به یک زنده‌گی بهتر و در حالی که هیچ‌گونه سابقه یا فعالیت سیاسی نداشته‌اند، به صورت غیرقانونی راهی شهر اربیل در کردستان عراق شدند و حسب وعده دوست خود و به دلیل فقدان آگاهی با تصور اینکه در طی یک هفته و با ارائه یک داستان، موقعیت پناهنده‌گی به دست می‌آورند امید بستند.

سه شهروند ایرانی پس از ورود به اقلیم خودمختار کردستان در کشور عراق، توسط اداره آسایش کرد (نهاد امنیتی اقلیم کردستان) به اتهام جاسوسی برای ایران، بازداشت و نزدیک به سه ماه در زندان اربیل نگهداری شدند.

این سه تن پس از محرز شدن بی‌گناهی و آزادی از زندان، تقاضای خود برای پناهنده‌گی را به دفتر سازمان ملل در شهر اربیل ارائه می‌کنند و به همین دلیل امکان اقامت موقت در این نقطه از کشور عراق را می‌یابند.

محمدرضا علی زمانی کمی پس از آزادی از زندان اربیل با فردی به نام جمشید که مدعی هواداری از انجمن پادشاهی در آمریکا بود تماس حاصل نمود، این تماس در حالی بود که مسئول اصلی انجمن پادشاهی به نام فرود فولادوند (فتح الله منوچهری) در آن زمان هنوز ناپدید نشده بود و مشخص است که عضویت از طریق هوادار امکان پذیر نمی‌شود، دفتر لندن این سازمان به عنوان ذیصلاح‌ترین منبع برای اظهار نظر در این سازمان طی بیانیه‌یی هرگونه ارتباط این افراد با انجمن پادشاهی، شخض فولادوند و دفتر لندن را رد کرده است.

در بررسی تاریخچه این سازمان مشخص می‌شود، فرد مورد اشاره به نام جمشید به عنوان هوادار این سازمان مخالف به صورت شخصی اقدام به راه اندازی یک رادیو با نام رادیو تندر در سال 85 می‌کند که هیچ‌گاه تاکنون انجمن پادشاهی مسئولیت این رادیو را بر عهده خود اعلام نکرده است، آقای زمانی با این رادیو در زمان اقامت خود در اربیل همکاری می‌کند و از این طریق نیز چند بار دریافت مالی می‌کند. دو متهم دیگر پرونده مدعی هستند هر یک تنها یکبار اقدام به اجرای نمایش رادیویی در این رسانه کرده‌اند و هیچ هزینه‌یی هم دریافت نکرده‌اند و کلمه‌ی همکار را در این رابطه و با این رسانه رد می‌کنند.

سرانجام آقایان روحی‌نژاد و کریمی پس نامیدی از مهاجرت و پس از حدود یک‌سال و پنج ماه اقامت در کشور عراق قصد عزیمت به ایران در اوایل تابستان سال 1387 می‌کنند و در همین رابطه از طریق بسته‌گان آقای روحی‌نژاد با وزارت اطلاعات تماس حاصل کرده و خود را معرفی می‌کنند. آقای علی زمانی نیز پس از دوماه از برگشت دوستان خود به کشور بازمی‌گردد.

آقایان روحی‌نژاد و کریمی که به صورت خودمعرف به وزارت اطلاعات مراجعه کرده بودند، بدون بازداشت بعد از یک جلسه گفت‌وگو با یک مسئول از وزارت اطلاعات در دفتر اسلامشهر، بدون هیچ مشکلی به زنده‌گی عادی خود بازمی‌گردند. هر چند از اقدام علی زمانی بعد از بازگشت به ایران خبری در دست نیست اما یکی از متهمان پرونده که از بازگشت زمانی به کشور مطلع می‌شود، در همان زمان با وزارت اطلاعات تماس می‌گیرد و این موضوع را گزارش می‌دهد که مسئول مربوطه با اذعان به این‌که خود مطلع از موضوع است مساله را بدون مشکل عنوان می‌کند.

شهروندان مورد اشاره به زنده‌گی عادی خود و به نزد خانواده‌ها بازمی‌گردند، آقای روحی‌نژاد به دانشگاه شهید بهشتی و آقای کریمی به نجاری محل کار خود.

در محدوده زمانی 12 تا 14 اردیبهشت ماه سال جاری و دست کم بیش از 40 روز مانده به زمان برگزاری انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری، 9 تن که سه فرد مذکور نیز در بین آن‌ها قرار داشتند به دلایل نامشخص توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت و به بند 209 منتقل می‌شوند، تا اواخر خردادماه بازجویی این افراد به پایان رسیده بود.

اما با شروع اعتراضات گسترده اخیر دستگاه امنیتی همان‌طور که اشاره شد برای این‌که اعتراضات را منتسب به عوامل بی‌گانه و گروه‌های مسلح معاند نظام کند و احتمالا به دلیل فقدان اسناد در این رابطه با دادن وعده آزادی به افراد فوق الذکر آنها را به بیان اعترافات ناصحیح ترغیب می‌کند.

در این گروه نه نفره، دو تن به نام‌های محمدرضا علی زمانی و آرش رحمانی نژاد حاضر به هم‌کاری در این موضوع می‌شوند، بنابراین به همراه سایر متهمانی همچون ناصر عبدالحسینی (متهم ارتباط با سازمان مجاهدین خلق) به مدت یک هفته پیش از برگزاری دادگاه متن و اجرا را با کمک بازجوی خود به کرات در بازداشتگاه تمرین می‌کنند.

این افراد پس از اجرای این سناریو [4, 5] و در زمان پایان دادگاه و مراجعت به زندان به گواه شاهدان در خودروی مخصوص زندان حتا اقدام به شادی و خوش‌حالی به دلیل در آستانه آزادی بودن می‌کردند اما با مراجعت به زندان و در یک وعده شکنی به ترتیب احکام اعدام صادر و به آنان ابلاغ می‌شود که از گروه 9 نفره مورد اشاره تا کنون 3 تن این محکومیت را دریافت کرده‌اند.

مجید علیی

دیگر متهم پرونده مورد اشاره است (بازداشت شده 27 اردیبهشت) که در دادگاه دوم متهمان وقایع پس از انتخابات حاضر شده بود. نام‌برده هیچ‌گاه از کشور خارج نشده است و تنها فعالیت خود را یکبار ارائه گزارش اعتراضات در کارخانه کیان تایر و یکبار تماس تلفنی با رادیو تندر که همان‌طور که اشاره شد ارتباطی با انجمن پادشاهی ندارد عنوان کرده است، وی نیز متهم به محاربه و محتمل به محکومیت اعدام است.

آقای علیی عنوان می دارد تلاش زیادی برای کمک به دوستان خود برای برگشت به کشور داشته است و جدی ترین ارتباط خود با آقای زمانی را در همکاری در عرصه برگزاری نمایشگاه کتاب و فعالیت اقتصادی در سال 84 می داند.

پیمان عارفی، ناصر برزگر، داود فرد بچه میراردبیلی، سام، آرش رحماني‌پور

هیچیک از افراد فوق تاکنون از کشور خارج نشده‌اند و هیچیک به غیر از آقای زمانی با کسی در تماس نبوده اند. هیچ اقدام خشونت آمیزی نداشته‌اند و هیچ‌گونه مواد منفجره یا اسلحه‌یی از آنان ضبط نشده است.

لازم به ذکر است همسر آقای عارفی نیز مدت سه ماه بازداشت شده بود که سرانجام با قید وثیقه آزاد شد.

انجمن پادشاهی ایران

انجمن پادشاهی ایران، از گروه‌های سلطنت‌طلب ایرانی است، به رهبری فرود فولادوند، «این گروه قایل به مبارزه مسلحانه علیه رژیم جمهوری اسلامی است. اندیشه‌های این گروه ملغمه‌یی از گرایشات ناسیونالیستی ایران باستان، افکار سوسیالیستی همراه با نفی اندیشه‌های اسلامی است اما منش آن با گروه‌های موسوم به سلطنت طلب تفاوت دارد.»

فرود فولادوند به عنوان لیدر این سازمان پس از سفر به منطقه مرزی ایران در استان حکاری ترکیه در تاریخ 7 بهمن 1385 (۱۷ ژانویه ۲۰۰۷) به همراه دو همراه خود به نام‌های الکساندر ولی‌زاده و ناظم اشمیت ناپدید می‌شود که سازمان‌هایی همچون عفو بین الملل و صلیب سرخ جهانی و همین‌طور مدعیات همسر، فرزند و همکاران وی از ربوده شدن وی توسط سیستم امنیتی جمهوری اسلامی حکایت می‌کند. مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران نیز پیش تر گزارشی مفصل در این رابطه منتشر کرده بود.

گزارشات متعددی در خصوص تداوم زندانی بودن یا قتل وی تاکنون مخابره شده است، آنچه که مسلم است پس از ناپدید شدن وی این سازمان عملا لیدر خود را از دست داده و افراد زیادی مدعی مدیریت و راهبری آن شده‌اند، و سایت‌های متعددی نیز در این رابطه فعال هستند، با این وضع، دفتر لندن این سازمان که دارای هویت حقوقی است قدیمی‌ترین بازمانده از تشکیلات دوران فعالیت آقای فولادوند محسوب می‌شود. این دفتر افراد و عناصری که در کیفرخواست ها از آن‌ها به عنوان مسئولان این سازمان ذکر نام شده است را ناصحیح اعلام کرده و اقدامات خشونت‌آمیز منتسبه به این انجمن را نیز نفی می‌کند. [6]

بازداشت شده‌گان فوق الذکر نیز هیچ‌گاه مدعی ارتباط با انجمن پادشاهی یا شخص فرود فولادوند نشده‌اند و دستگاه امنیتی از طریق، طرح ارتباط 8 نفر با علی زمانی و وصل بودن علی زمانی به انجمن از طریق فردی به نام جمشید که هوادار انجمن بوده سعی در عضو نشان دادن این افراد می‌کنند.

زندانیان در معرض خطر اعدام فوری

نظر به اینکه افراد فوق الذکر نه در وقایع انتخابات و نه پس از آن ایفای نقش کرده‌اند و نه امکان ایفای نقش داشته‌اند و نظر به اینکه اساساً عضویتی در سازمان مورد اشاره را نمی‌پذیرند و مستندات نیز این مهم را تائید می‌کند، باید از سیستم امنیتی سوال کرد بر چه اساسی متهمین را با شکنجه های جسمی و روحی و همینطور با وعده وادار کرده است بر علیه خود مطالبی خلاف واقع ادا کنند و از این طریق کوشیده است تا جنس اعتراضات پس از انتخابات در ایران را تحریف کند.

افرادی که در نمونه‌های مشابه در شرایط حقوقی پرونده، با عمل‌کردهای فوق الذکر حداکثر به حبس‌های تعلیقی یا تعزیری میان مدت محکوم می‌شدند با غرق شدن در یک سناریوی امنیتی محکوم به اعدام شده و این محکومیت‌ها در خصوص سایر متهمان نیز رو به افزایش است، این احتمال وجود دارد که در ادامه این سناریو تعدادی از این متهمان بدون بازگشت پرونده به روال حقوقی برای ایجاد رعب و وحشت یا دفن نمودن حقایق به چوبه دار سپرده شوند.

خنثی کردن سناریوی به اجرا گذارده شده و نجات جان افرادی که در یک روال سیاسی و نه حقوقی به مرگ محکوم شده اند، همت و توجه فوری و ویژه تمامی وجدان‌های بیدار را می‌طلبد.

واحد تحقیقات موضوعی مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران

پی نوشت :

1- حکم اعدام برای 3 متهم حوادث پس از انتخابات

http://hra-news.info/news/6739.aspx

2- یکی دیگر از متهمان وقایع اخیر به اعدام محکوم شد

http://hra-news.info/news/6762.aspx

3- مجموعه گزارشات فارس از دومين جلسه رسيدگي به اتهامات بازداشت شدگان اخیر

http://hra-news.info/news/3246.aspx

4- "علي زماني طي سخناني در دادگاه گفت: با توجه به اينكه رابطه‌اي طولاني و طي مراحل مختلفي با اعضاي انجمن پادشاهي مستقر در لندن و لس انجلس داشتيم و آنهانيز ما را در كردستان عراق با نيروهاي آمريكايي از جمله شخصي به نام فرانك مسئول ارشد سرويس اطلاعاتي آمريكادر منطقه آشنا كرده بودند كه مجموعه اين گروهك و همچنين اعضاي سرويس آمريكا اصلي‌ترين موضوع مد نظر خود انتخابات قرار داده بودند."

5- "رحماني‌پور كه يارگيري براي تحقق اهداف انجمن موسوم به پادشاهي ايران را شبيخون فرهنگي از طريق استخدام سربازان چشم و گوش بسته توصيف كرد، افزود: ما تلاش كرديم با منحرف كردن تظاهرات و ايجاد اغتشاشات و درگيري ميان مردم و ماموران نظم و امنيت، توده ملت را در برابر نظام قرار دهيم و هدف انجمن از اين كار سرنگوني جمهوري اسلامي و استقرار نظام پادشاهي بود."

6- استناد به بیانیه های اخیر آن دفتر ، خصوصا بیانیه شماره 5 مورخ 18 مهرماه

کمیته نوبل درحالی جایزه صلح نوبل را به اوباما داد که جایگزینهای مناسبتری نیز وجود داشت - اوباما جایزه خود را با ديگران از جمله ندا آقا سلطان تقسيم کرد

2009-10-10T14:41:00.006+02:00

در ماههای اخیر هزاران ایرانی شجاع در راه دموکراسی و بازپس گیری آرایشان به خیابانها آمدند، بسیاری شان زندانی شدند، تعدادی کشته شدند که در میان آنها تصاویر مرگ دختری جوان به نام ندا جهان را تکان داد...در همین راستا پرزیدنت اوباما نیز جایزه خود را با دختری که آرام در خیابانها تظاهرات می کرد تا حق خود را بگیرد و بجای آن با گلوله های سرخ مواجه شد تقسیم کرد...

- - -

باراک اوباما جایزه صلح نوبل را نه به عنوان نتیجه خدماتش بلکه بعنوان تشویقی برای عملکرد آینده ارزیابی کرد. او گفت: احساس نمی کنم شایستگی دریافت چنین جایزه ای و قرار گرفتن در میان افرادی را داشته باشم که جهان را تغییر داده اند. من این جایزه را به عنوان فراخوانی به عمل ارزیابی می کنم. فراخوانی برای همه ملت ها برای رویارویی با چالش ها ی قرن بیست و یکم. او افزود: به همین خاطر است که باید این جایزه را با هرکس که مشتاقانه در پی عدالت و شرافت انسانی است، تقسیم کرد. با زن جوانی که در خیابان ها در سکوت برای حق و عدالت تظاهرات می کرد تا از این طریق صدای اعتراضش شنیده شود، حتا اگر در مواجهه با گلوله ها و برخوردها قرار بگیرد. با رهبری که چون تعهدش به دموکراسی را زیر پا نمی گذارد پس در حبس خانگی قرار می گیرد، و برای همه مردان و زنانی که در هر سوی دنیا امنیت، آزادی و گاهی جانشان را برای صلح فدا می کنند.

- - -
«جناب رییس جمهور باراک اوباما! اول بگذارید جایزه ی صلح نوبل را تبریک بگویم و آرزو کنم که کارنامه ی شما در آینده هم شما و هم تصمیم گیرندگان نروژی را سربلند کند. اما بعد؛ آقای رییس جمهور! با شرح آنچه گفته شد یک سئوال از شما دارم؟ اگر این تقلب و این اتفاقات در کشور شما می افتاد و آقای مک کین را به جای شما رییس جمهور اعلام می‌کردند و مردم را می کشتند و زندان می انداختند و مورد تجاوز قرار می دادند شما چه می کردید و انتظار شما از دیگر کشورهای جهان چه بود؟»

جناب اوباما، بهتر است به جای تقسيم کردن جایزه با اینهمه دیگران، رفیق دزد و شریک قافله نباشید و به جای گفتگو، روشهای قاطعانه تری را در برخورد با جمهوری اسلامی به کار بگیرید.

صدور حکم اعدام برای یک عضو انجمن پادشاهی توسط جمهوری ننگین اسلامی

2009-10-10T03:08:00.005+02:00

سازمان عفو بین الملل با صدور بیانیه ای خواستار لغو حکم اعدام محمد رضا علی زمانی شده است. این سازمان ابراز نگرانی کرده که این حکم ممکن است مقدمه ای برای صدور احکام مشابه برای سایر دستگیر شدگان پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر ایران باشد.

محمدرضا علی زمانی که ۳۷ سال سن دارد، در جلسه دوم دادگاه های علنی رسیدگی به اتهام های بازداشت شدگان حوادث پس از دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران، به اتهام هایی چون "محاربه از طریق عضویت و فعالیت در انجمن پادشاهی ایران، توهین به مقدسات، و تبانی و اجتماع با هدف اقدام علیه امنیت داخلی کشور" متهم شد.

نماینده دادستان او را به خروج غیرقانونی از کشور و دیدار با دو افسر آمریکایی در عراق متهم کرده و خواستار اعمال اشد مجازات برای او شده بود.

نماینده دادستان همچنین گروه "انجمن پادشاهی ایران" را به بمب گذاری در چند مسجد و امامزاده در نقاط مختلف تهران و تلاش برای براندازی نظام جمهوری اسلامی متهم کرد و آن را " قطعه ای از پازل براندازی مخملین" خواند.

به نوشته سایت موج سبز آزادی، «محمدرضا علی زمانی، عضو انجمن پادشاهی ايران که در جلسه دوم محاکمه افراد دخيل در اعتراضات مردمی پس از انتخابات رياست جمهوری، اعترافات مفصلی از وی اخذ گرديد و سخنان وی در دادگاه انقلاب نیز در تلویزیون پخش شده بود، روز دوشنبه ۱۳ مهرماه از بند ۲۰۹ زندان اوين به شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به رياست قاضی صلواتی منتقل شده و حکم اعدام به وی ابلاغ شده است.»

به گفته کميته گزارشگران حقوق بشر، هيچ يک از متهمانی که در جلسات دوم و سوم دادگاه های علنی، مورد محاکمه قرار گرفتند، امکان دسترسی به وکلای انتخابی را نداشته و با وکلای تسخيری مورد تأييد دادگاه انقلاب، در اين محاکمات حضور يافته بودند.

به گفته مقامات قضایی ایران در جریان اعتراضات به نتیجه انتخابات، چهار هزار نفر بازداشت شده اند که بیش از صد نفر از این افراد تاکنون محاکمه شده اند.

عفو بین الملل دادگاه های دستگیر شدگان پس از انتخابات را "نمایشی" خوانده و همزمان با روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام (10 اکتبر) خواستار لغو فوری کلیه احکام اعدام در ایران شده است.

بر اساس گزارش این سازمان هم اکنون 13 نفر دیگر نیز در ایران در خطر اعدام قرار دارند.

تاثیر بزرگ جنبش سبز بر جامعه ایران

2009-10-09T09:59:00.006+02:00

بعد از سال ها نا امیدی و افسردگی در فضای سیاسی ایران که همه به دنبال قهرمان می گشتند و منتظر یک ناجی افسانه ای بودند، این امید به مردم بازگشته است که راه دیگری هم هست. مردم فهمیدند که باید خود سرنوشتشان را رقم بزنند. این جنبش توانست یک آفت بزرگ را از جامعه ایرانی دور کند: خیلی ها هنوز بر این باورند که برای نجات ایران، باید چشم به راه یک رضاخان بود. این باور دیگر این روزها خیلی کمرنگ شده است.

مشکل رضاخانیسم، یا چشم انتظار یک دیکتاتور مثبت بودن، پدیده ای ریشه دار در جامعه ایرانی است. هنوز که هنوز است خیلی ها مخفیانه این آرزو را دارند و حتی سرطان هایی مانند احمدی نژاد یا بی مایه هایی مانند قالیباف هم از این الگو استفاده برده و می برند. اما جنبش سبز نشان داد که باید دست از افسانه ی یک زورگوی مثبت اندیش و یک قلدر زورگو، هر قدر هم خدماتش خوب باشد، برداریم و به جای خیالبافی، آستین ها را بالا بزنیم. اما متاسفانه رهبران کنونی جنبش سبز، هیچ کدام شرایط یک رهبر سیاسی را ندارند. رهبر سیاسی، برنامه مشخص دارد: پایگاه درست می کند، نیرو می گیرد، منابع مالی اش را هدایت می کند و هر قدرتی را که لازم باشد به کار می گیرد. و از همه مهمتر بیان هدف است. نخست باید هدف روشن باشد تا مردم بدانند چرا از یک رهبر حمایت میکنند.

رهبران کنونی چنبش سبز هیچکدام برانداز هم نیستند، برای مشاهده خط براندازی، به سیر حرکت گروه مجاهدین خلق نگاه بیاندازید. سازماندهی خوبی دارند، پایگاه های نظامی و غیرنظامی زیادی دارند، از هرگونه نیروهای سیاسی و غیرسیاسی کمک می گیرند، اگر لازم باشد حجاب را رعایت می کنند و اگر لازم باشد، حجاب را کنار می گذارند و شیر و خورشید را بالا میبرند. یک روز دموکرات و حامی نیروهای مردمی هستند و یک روز با خصم ایران روی هم می ریزند تا به ایران حمله کنند. یک روز پوستر ندا را در دست می گیرند و یک روز به دنبال تروریسم و بمب گذاری هستند. خصوصیت یک نیروی برانداز این است که پرنسیب ندارد: هر قدرتی یا هر عاملی که برای رسیدن به هدف بتوان از آن استفاده کرد، مجاز است.

این پرنسیب نداشتن را خیلی از مهره های حاکمیت اسلامی نیز دارا هستند: برادران لاریجانی، قالیباف، احمدی نژاد، محسن رضایی، خامنه ای، رفسنجانی و خیلی از مهره های ریز و درشت دیگر. موجودات بدون پرنسیب، چرخه ای مانند زندگی یک انگل دارند. همیشه یک میزبان را پیدا می کنند که از آن تغذیه کنند، برایشان مهم نیست که این میزبان کیست و یا کجاست. احمدی نژاد چندین نامه به بوش و مرکل و پاپ و شیراک نوشت که جوابی نداشت. فحش و فضیحت هم به همه شان کشید، باز هم جوابی نداشت. حالا هم که قطار شده اند دنبال اوباما. به هر حال، زندگی یک انگل کاملا مشخص است. می خواهد فقط به حیاتش ادامه دهد.

اما جنبش سبز تاثیرات بزرگی بر جامعه ایران گذاشت. بزرگترین اثرش این بود که اعتماد به نفس را به مردم بازگرداند و به مردم نشان داد که باید از فکر هرگونه ناجی افسانه ای بیرون بیایند، زیرا ناجی افسانه ای خودشان هستند. اکنون دیگر کمتر کسی از یک قلدر افسانه ای سخن می گوید.

ابراز همبستگی دالایی لاما رهبر معنوی و در تبعید بودائیان از جنبش سبز مردم ایران برای آزادی و حقوق بشر

2009-10-06T10:32:00.007+02:00

دالایی لاما روز ۲۷ سپتامبر، پنجم مهرماه در حاشیه کنفرانس صلح در ونکوور کانادا با در دست گرفتن تراکت سبز رنگی که بر آن جمله «آزادی برای ایران» نقش بسته بود همبستگی خود را با مردم ایران نشان داد.

نازنین افشین‌جم، در وبلاگ شخصی خود نوشته است که در مراسم کنفرانس صلح ونکوور با دالایی لاما دیدار کرده و در مورد اتفاقات ماه‌های اخیر در ایران که به کشته شدن ده‌ها نفر و بازداشت گسترده فعالان مدنی و سیاسی منتقد انجامید، با این رهبر مذهی صلح طلب سخن گفته است و دالایی لاما بی‌درنگ پذیرفت که شعار «آزادی برای ایران» را بر دست بگیرد و به این طریق با جنبش سبز ایران ابراز همدلی و همیاری کند.

Photo credit: Samantha J Walker

دالایی لاما رهبر معنوی و در تبعید بودائیان تبت در ۱۹۸۶ جایزه صلح نوبل را از آن خود کرده است و از مهم‌ترین چهره‌های جهانی حامی صلح به شمار می‌آید.

وی که متولد ۱۹۳۵ است از ۱۵ سالگی رهبری سیاسی تبت را بر عهده گرفت و مقارن همین زمان بود که نیروهای جمهوری خلق چین تبت را به اشغال خود در آوردند.

مردم تبت در سال ۱۹۵۶، علیه فشار دولت چین بر دولت محلی خود، قیام کردند که این قیام تا سال ۱۹۵۹ و سرکوب خشونت آمیز آن به دست ارتش سرخ چین ادامه داشت.

پس از سرکوب این قیام، دالایی لاما همراه با جمعی از رهبران تبتی این سرزمین را ترک کرد و در هند دولت در تبعید تبت را تشکیل داد.

- - -

On Sunday September 27th 2009, I had the opportunity to meet His Holiness the Dalai Lama at the Vancouver Peace Summit

put on by the Dalai Lama Center for Peace and Education. I spoke to him about the plight of the Iranian people suffering grave human rights abuses under the stranglehold of the current regime and the urgency for the international community to take action, especially in light of the violence, deaths, detainments, disappearances and systematic rape since the fraudulent presidential elections in June.

I asked His Holiness if he would stand in solidarity with the Iranian people by holding a sign that says “Freedom for Iran” and “Human Rights for Iran”. When the Dalai Lama agreed without hesitation, I hugged and thanked him. I was so elated because I knew what an important symbol it would be for the people inside Iran. I want the Iranian people to know that they have not been forgotten and that the international community stands beside them.

The Dalai Lama had said over a decade ago when he received the Nobel Peace Prize:

“Peace can only last where human rights are respected, where people are fed, and where individuals and nations are free”.

May Iranians live in peace at last!

Nazanin

Nazanin Afshin-Jam
International Human Rights Activist
President and Co Founder of
Stop Child Executions
www.stopchildexecutions.com

فیلم - گفت و گویی با شاهزاده رضا پهلوی - Sept. 25, 2009, Reza Pahlavi and the Green Movement- NY

2009-10-03T02:29:00.002+02:00

- - - - - - - -
-

سخنان ناگفته مادر زهرا بنی یعقوب که در بازداشتگاه همدان به طرز مشکوکی به قتل رسید

2009-10-03T02:28:00.003+02:00

oooپروین نبی مادر دکتر زهرا بنی یعقوب پرده از ناگفته هایی در مورد دخترش برداشت و گفت که جنازه دخترش را در حال که گلویش بریده و ران و پایش کبود بود به آنها تحویل داده بودند و معلوم بود که او در برابر خواسته آنها مقاومت کرده و درگیر شده است.

مادر دکتر زهرا بنی یعقوب که در بازداشتگاه همدان به طرز مشکوکی به قتل رسید و هر گز خاطیان و عاملان پرونده او معرفی و محاکمه نشدند، همچنان عزادار و سیاهپوش است. او در گفت و گویی که با گروه مادران عزادار داشته ، ناگفته هایی را از مرگ دخترش بیان کرده و درباره شکنجه دخترش می گوید : زهرا شکنجه شده بود . گلویش جای بریدگی داشت و ران و پای چپ اش هم کبود بود . سرش هم ورم کرده بود و یک تیکه مثل اینکه به جایی خورده باشد سرش برجسته شده بود . از کسی شنیدیم که اول صدای جرو بحث می آمده از اتاقی که زهرا در آن زندانی بوده و بعد صدای جیغی و بعد سکوت . فکر می کنم زهرا حرف زور قول نکرده و درگیر شده اند و زهر را زده اند و سرش به جایی خورده وبعد کشته شده . خدا از آنها نگذرد . یعنی می بینم روزی را که قاتلان بچه ام مجازات بشوند حالا چه عمد و چه غیر عمد. اگر به شکایت ما درست رسیدگی می کردند این همه مامور جرات نمی کردند بچه های مردم را شکنجه کنند و بکشند.

او که می گوید تا زمان دستگیری عاملان جنایت قتل دخترش سیاهپوش خواهد ماند و دست از پی گیری برنخواهند داشت، به افراد آزاد شده، توصیه می کند:

جوانان باید بدانند که در هر شرایطی عزیز ما هستند و سر بلندند و باید حرف بزنند و بگویند چه بلا هایی سرشان آمده است. زهرای من اگر زنده بود حتمن خیلی ها را رسوا می کرد. جوانان بگویند و نترسند این گفتن ها کمک می کند که دیگرانی که الان در زندان هستند یا بعدا شاید دستگیر شوند شکنجه نشوند. سخن گفتن ها تلاش بزرگی است برای فاش شدن حقیقت و من از این کمیته ای که در مجلس تشکیل شده می خواهم که حقیقت را به مردم بگویند. البته من همراه چند نفر از مادران هم می خواهیم به دیدن اعضا این کمیته برویم. امیدوارم به ما وقت ملاقات بدهند!

پروین نبی همچنین پدر و مادرانی را که فرزندی در زندان دارد با تجربه تلخ خود پند می دهد:

خانواده ها مخصوصا پدر ها از بچه هایشان که زندان بودند حمایت کنند. مادرها که همیشه سنگ صبور بچه هایشان هستند ولی حمایت هم مادر و هم پدر به این بچه ها قوت قلب می دهد که خود را پیدا کنند و از افسردگی بیرون بیایند و کمک کنند که ظالمان به سزای اعمال شان برسند . خانواده ها دست از پیگیری بر ندارند بخصوص مادران که بیشترین زحمت را برای بچه هایشان کشیده اند خیلی باید تلاش کنند.

خانواده زهرا بنی یعقوب از زمان قتل دخترشان در بازداشتگاه همدان همواره برای روشن شدن زوایای پنهان این پرونده تلاش کرده و البته به جایی هم نرسیده اند. مادر زهرا خاطرنشان می کند:

می گویند زهرا با پارچه پلاکاردی که تیکه تیکه شده بوده خودکشی کرده یعنی پارچه ها را به هم گره زده و خودش را از دری که کوتاه تر از قد او بوده دار زده اصلن غیر ممکن است. همش ساختگی است. همه هم می دانند که زهرا خودکشی نکرده روحیه زهرا به حدی خوب بوده که به ماموران اعتراض می کرده. حالا از همه این ها گذشته مسئول نگهداری و حفاظت از جان زندانی چه کسی است؟

مامور بسیج به ابولقاسم ( پدر زهرا) گفته بود که دخترت با یکی از اوباش و اراذل همدان در پارک بوده. او به در د جامعه پزشکی نمی خورد. من می گویم پس چرا آن مرد را آزاد و دختر مرا زندانی کردید؟ اگر او از اوباش و اراذل بود چرا آزادش کردید؟ و اصلا مامور بسیج چه مرجعی است که تشخیص بدهد کی به درد جامعه پزشکی می خورد و کی نمی خورد. آنها انقدر بیسواد بودند که وقتی پرونده را بخوانید خنده تان می گیرد. پر از غلط املایی. فکر کنید یک خانم دکتر شاگرد ممتاز دانشگاه تهران که حرف زور هم اصلن قبول نمی کرد به دست این بیسواد ها بیفتد، چه با او می کنند؟

وی در خصوص پی گیری این پرونده و شکایت از متهمان می گوید: از 10 نفر شکایت کرده بودیم که در اداره اماکن همدان در شبی که زهرا کشته شد حضور داشتند و همه از قتل عمد تبرئه شدند. بعد از تبرئه شدن آنها از 3 نفر شکایت کرده ایم که در اسناد دست برده اند. بابت جعل اسناد و دستگیری غیرقانونی از آنها شکایت کرده ایم چندی پیش دادگاه داشتیم، بدون اینکه به ما اطلاع بدهند دادگاه را تشکیل ندادند من و همسرم این همه راه را رفتیم ولی متهمان نیامده بودند آنها خبر داشتند ولی ما خبر نداشتیم دادگاه تشکیل نمی شود. ...

مقاله شاهزاده رضا پهلوی در دیلی تلگراف - ترجمۀ مقاله ای که در تاریخ ۳۰ دسامبر ۲۰۰۹ در دیلی تلگراف لندن انتشار یافت

2009-10-02T05:16:00.003+02:00

دبیرخانۀ رضا پهلوی چهارشنبه 8 مهر 1388
روش هشیارانۀ اعمال تحریم بر علیه رژیم ایران: پشتیبانی از ملت بهترین روش برای بستن راه دستیابی رژیم ایران به بمب است

فردا پنج عضو دائمی شورای امنیت به اتفاق آلمان که گروه ۵ بعلاوۀ ۱ را تشکیل می دهند، در آخرین کوشش برای کاستن از تشویش بین المللی در مورد برنامۀ اتمی ایران با این کشور بر سر میز مذاکره خواهند نشست. تهدید برقراری تحریم های جدید در مورد ایران همچنان برجا است. ما در گذشته هم ، ضرب الاجل پس از ضرب الاجل و تحریم بعد از تحریم را شاهد بوده ایم و اینک به همان مرحله و همان بازی گذشته بازمی گردیم.

تنها تفاوت واقعی این است که جمهوری اسلامی گام به گام به بمب اتمی نزدیکتر می شود، بنابراین، شاید اینک زمان آنست که راه جدیدی را آزمایش کنیم.

گروه ۵ بعلاوه ۱ در آستانۀ دیدار اول اکتبر خود باید در امر مبارزه با گسترش سلاح های اتمی، از بزرگترین متحد خویش، یعنی مردم ایران نیز یاری بگیرد. تا کنون جمهوری اسلامی به فشار خارجی جامعۀ بین المللی ترتیب اثری نداده است، میزان تحریم ها نیز بر آن موثر واقع نشده، در عوض به محمود احمدی نژاد در صحنۀ جهانی امکان داده شده که از هر فرصتی برای خشنود ساختن روحانیون وابسته به رژیم استفاده کند. اما همین روحانیون در ماه جون هنگامی که صدها هزار نفر از مردم به خیابان ها ریختند و خواستار پایان گرفتن ستمگری و خودکامگی بنیادگراها و نقض مداوم حقوق بشر توسط رژیم شدند چندان آرام و خونسرد نبودند.

رژیم برخلاف عکس العمل نسبت به فشار بین المللی، در برخورد و مقابله با قیام و خیزش داخلی بسیار فوری و سریع عمل کرد، هراسان و وحشت زده بلافاصله بیش از ۴۰۰۰ نفر از معترضان را بازداشت کرد و فریاد آنها را برای آزادی و دموکراسی در گلو خفه کرد.

دانشجویان و روزنامه نگاران، دختران و پسران، مادران و پدران و پیرو جوان هنوز در بازداشت بسر می برند و توسط رژیم اسلامی روحانیون کتک می خورند، ناسزا می شنوند، شکنجه می شوند و مورد تجاوز جنسی قرار می گیرند، صدها نفر دیگر با اتهاماتی دروغین روبرو هستند و با درماندگی و بی پناهی، بدون حق داشتن وکیل در انتظار محاکمه بسر می برند.

سازمان دیده بان حقوق بشر و کمپین بین المللی برای حقوق بشر در ایران، در جریان برگزاری اجلاس اخیر مجمع عمومی سازمان ملل متحد درهفتۀ گذشته، از سازمان ملل متحد خواستند یک نمایندۀ ویژه حقوق بشر تعیین کند که سوابق دولت جمهوری اسلامی را در نقض فاحش حقوق انسانی ایرانیان مورد تحقیق و بررسی قرار دهد.

مردم ایران تحت سلطۀ این رژیم ستمگر که حق مسلم آنها را برای زندگی تهدید می کند هنوز در رنج و عذابند و همچنان خواستار آزادی های خویشند و برای دستیابی به این آزادی ها مبارزه می کنند و برای جلب پشتیبانی جهانیان فریادشان بلند است.

مقابله و برخورد شتابزده و ناشی از ترس روحانیون با قیام مردم ایران نشان داد که بزرگترین تهدید نسبت به ادامۀ حکومت آنها از داخل مرزهای کشور سرچشمه می گیرد و بر خلاف تبلیغات رسانه های دولتی، بزرگترین دشمن رژیم غرب نیست بلکه مردم ایرانند.

غرب با حمایت از مردم ایران و مبارزۀ آنها برای دستیابی به حقوق بشر و تاکید براهمیت آزادی های آنان، بزرگترین متحد خویش را در موضوع اتمی خواهد یافت.

قدرت بخشیدن به جنبش اوپوزیسیون ناراضی و اختلاف داخلی را ترغیب و طولانی تر می کند و تداوم ناآرامی داخلی کلید اصلی شکستن طلسم روحانیون است.

گرچه ثابت شده است در دیپلماسی برقراری تحریم ها می تواند وسیلۀ مفیدی باشد اما نتیجۀ آن به زحمت افتادن شهروندان یک کشور و صدمه خوردن به بسیاری از افراد بی گناه به سبب خطاهای عده ای معدودِ لجوج است.

برای آنکه تحریم ها در مورد ایران موثر واقع شود بایستی حقوق بشر نیز به اندازه و به میزان نگرانی اتمی مطرح باشد.

بسیاری از هم میهنانم به من خاطرنشان ساخته اند در صورتی که معتقد شوند و مطمئن باشند که برقراری تحریم ها به عمر ستم و بیداد روحانیون پایان خواهد داد و نیاز مردم ایران را به رعایت موازین حقوق بشر تامین خواهد کرد، آماده اند در کوتاه مدت سختی های ناشی از آنرا تحمل کنند.

در ۱۹۸۶ ایالات متحدۀ آمریکا، هنگامی که قانون جامع ضد تبعیض نژادی را به تصویب رسانید فعالیتی جهانی را برای رعایت حقوق بشر و برابری در آفریقای جنوبی رهبری و هدایت کرد. این قانون سرمایه گذاری آمریکا را در آن کشور ممنوع ساخت. تحریم های ممنوعیت سرمایه گذاری دربارۀ حقوق مدنی و حقوق بشر بود و سایر قدرت های جهانی نیز سریعا همین کار را کردند.

مهمتر از همه اینکه وضع قوانین مربوط به رفع تبعیض نژادی و آزاد ساختن زندانیان سیاسی، پیش شرط لازم برای لغو تحریم ها بود. آن تحریم ها موثر واقع شد، مردم آفریقای جنوبی در کوتاه مدت دچار یک رکود اقتصادی عمیق شدند، اما تا به امروز هیچ شهروند آفریقای جنوبی اهمیت آن پیش شرط ها و آزادی دراز مدتی را که برای مردم آن کشور به ارمغان آورد فراموش نکرده است.

درمورد ایران سیاست خارجی آمریکا و فشار بین المللی به آخرین حد خود نزدیک می شود. تحریم هایی که صرفا برای شکل دادن به سیاست اتمی ایران برقرارشد، بنظر نمی رسد که هیچگاه بتواند تعداد سانتریفیوژهایی را که به غنی سازی اورانیوم سرگرمند، کاهش دهد.

از آن گذشته، اگر مسئلۀ غنی ساختن اورانیوم همچنان مبارزۀ اخلاقی برای مهمترین آزادی بنیانی و اساسی انسان، نظیر برخورداری ازآزادی و حق انتخابات آزاد و منصفانه را تحت الشعاع قرار دهد و برآن ارجحیت یابد، آنگاه چنین بنظر خواهد رسید که گروه ۵ بعلاوۀ ۱ مردم ایران را در مخمصه و گرفتاری شدید آنها به فراموشی سپرده و آنها را به حال خود رها کرده است.

درعوض اگر غرب تحریم های جدیدی برقرارکند که حقیقتا به فریاد آزادی ملت ایران مرتبط باشد بزرگترین متحد خود را، در مبارزه با رژیم اسلامی، با سلاح قدرتمند همبستگی بین المللی مجهز و مسلح ساخته است. این قیام می تواند ثبات خاورمیانه را از پایه و اساس تغییر دهد. در حالی که جهان در جر و بحث کیک زرد بسر می برد، مردم ایران هنوز به جنبش سبز خود برای آزادی، امید و حقوق بشر اعتقاد و باور دارند.

اکنون زمان آن فرارسیده است که رهبران جهانی از حقوق بشر مردم ایران پشتیبانی کنند، با چنین اقدامی آنها به ملت ایران چنان قدرتی خواهند داد که بتوانند مسئلۀ اتمی را حل کنند.

*****

شاهزاده رضا پهلوی از پیشروان دفاع از حقوق بشر و دموکراسی سکولار در ایران است.

http://www.rezapahlavi.org/

4 فیلم از تظاهرات دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف - 7 مهر 1388

2009-09-29T22:23:00.005+02:00

-- -
-- -
- - - - - - - -
- - - - - - - -

احمدی امروعاص شست و سه درصد اینجاس

فیلم سخنان یک سرکرده اطلاعات در حال آموزش پرسنل برای نفوذ در میان مردم و جنبش سبز و کنترل و هدایت تظاهرات

2009-09-29T21:07:00.001+02:00

- - - - - - - -

عکس هایی از تظاهرات دانشجویان در دانشگاه تهران - دوشنبه 6 مهر 88 - از سایت هرانا

2009-09-29T01:29:00.003+02:00

گزارش تصویری از اعتراضات دانشجویی روزدوشنبه 6 مهر دانشگاه تهران

فیلمی دیگر از تظاهرات دانشجویان دانشگاه تهران ( دوشنبه 28 سپتامبر 2009 - 6 مهر 1388 ) Student protest, Tehran Uni

2009-09-28T14:45:00.002+02:00

- - - - - - - -

4 فیلم از تظاهرات دانشجویان در دانشگاه تهران ( دوشنبه 28 سپتامبر 2009 - 6 مهر 1388 ) در اعتراض به حضور احمدی تژاد

2009-09-28T13:05:00.009+02:00

دانشجویان معترض که نمادهای سبز از جمله پلاکاردهای سبز رنگ حاوی نوشته ها و دستبندها و بادکنک های سبز بهمراه داشتند با عبور از مقابل دانشکده های مختلف در مقابل کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ایستادند و یکصدا فریاد های "مرگ بر دیکتاتور"، "دانشجو می میرد ذلت نمی پذیرد"، "مجتهد واقعی منتظری صانعی"، "دانشجوی زندانی آزاد باید گردد"، " سهرابیم،ندائیم، ما همه یکصدائیم"، "کروبی دستگیر بشه ایران قیامت میشه"، "کروبی بت شکن بت بزرگ بشکن"، "شکنجه، تجاوز دیگر اثر ندارد"، "دولت کودتا استعقا استعفا"، "یا حسین میرحسین"، "احمدی دروغگو شصت و سه درصدت کو"، "رایم کو"، "آزادی" و ... سردادند.

دانشجویان معترض هم چنین پلاکاردهای حاوی خوشامدگوئی به وزرای علوم و بهداشت دولت کودتا را به زیرکشیدند که با تشویق های ممتد دیگر دانشجویان همراه بودند. در این هنگام در حدود 50- دانشجوی بسیجی نیز به منظور مقابله با دانشجویان با در دست داشتن پرچم هائی به سر دادن شعار پرداختند که در مقابل نیز دانشجویان معترض فریاد زدند: "دانشجوی سهمیه، همینه همینه".

نیروهای حراست و انتظامات دانشگاه نیز برای تامین امنیت سالن محل برگزاری مراسم در مقابل محوطه کتابخانه مرکزی صف کشیده بودند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر نیروهای اطلاعاتی و امنیتی و دانشجویان بسیجی نیز چون همیشه به شناسائی دانشجویان معترض مشغول بودند.

دانشجویان سپس تجمع خود را در مقابل سر در دانشگاه تهران و با سر دادن شعارهائی ادامه دادند. شعارهای "احمدی احمدی این اخرین پیامه، جنبش سبز ایران آماده قیامه"، "دولت جنایت می کند رهبر حمایت می کند"، "سپاه و اطلاعات عامل افتضاحات"، "جنتی لعنتی تو دشمن ملتی"، از جمله شعارهای دانشجویان معترض بود.

تجمع دانشجویان در سر در دانشگاه تهران، موجب جمع شدن عده ی زیادی از مردم در پیاده روهای خیابان انقلاب شد و عده ای از مردم نیز همراهی خود را با دانشجویان نشان می دادند. به گزارش خبرنامه امیرکبیر دانشجویان پس از تجمع مقابل درب 16 آذر، بار دیگر در مقابل کتابخانه مرکزی به سر دادن شعار پرداختند و پس از آن به تجمع دو ساعته خود پایان دادند.

- - - - - - - -
- - - - - - - -
- - - - - - - -
بموجب گزارش های دریافتی، احمدی نژاد یا از نیمه راه پشیمان شده و به دفترش بازگشته و یا از نخست شرایط را برای حضور در دانشگاه مناسب ندیده است زیرا برنامه اش را لغو کرده و به جای خود کامران دانشجو وزیر علوم را راهی دانشگاه کرده است.
- - - - - - - -

و کیل ضد ملت - خجالت خجالت
دولت کودتا - استعفا استعفا
در دومين روز از آغاز به كار آموزشی دانشگاه در سال جديد ده‏ها تن از دانشجويان دانشگاه تهران در اعتراض به حضور حداد عادل جلوی دفتر گروه فلسفه جمع شدند و منتظر شدند تا او از گروه خارج شود تا با سر دادن شعار اعتراض خود را نسبت به او ابراز كنند. با طولانی شدن زمان حضور او در گروه، دانشجويان شروع به سر دادن شعار كردند. شعارهايی مانند: «وكيل ضد ملت، خجالت خجالت»، «حداد عادل، حامی قاتل»، «آروم باش، آروم باش، دانشجوييم نه اوباش»، «هر كی كه بی سواده، با احمدی نژاده»

فیلمی از قاتل ندا آقا سلطان ( عباس کارگر جاوید ) که آرش حجازی نیز آنرا تایید کرده است

2009-09-28T02:25:00.003+02:00

- - - - - - - -

The killer of Neda - ويديويي منتسب به قاتل ندا آقا سلطان
جالب است که هر بار جناب احمدی نژاد نطقی درباره ندا می فرمایند، سندی رو می شود تا گواهی باشد بر دروغگویی ایشان. امروز بعد از ظهر صندوق پستی ام پر بود از ایمیل های دوستانی که اعلام کردند سند جدیدی منتشر شده است و می خواستند بدانند من آن را تایید می کنم یا نه.

فیلمی در اینترنت منتشر شد که به صحنه های پس از مرگ ندا می پردازد. همان طور که در مصاحبه های قبلی ام گفتم، بعد از اینکه بدن بیجان ندا را استاد موسیقی اش سوار بر ماشینی از صحنه دور کرد، مردم شخصی را گرفتند که معتقد بودند ضارب نداست. حتی گفتم که پیراهنش را درآوردند. فیلمی که در زیر می بینید، از جایی است که مردم تصمیم گرفته اند این ضارب احتمالی را رها کنند، هرچند هنوز عده ای معتقدند که باید او را به مجازات رساند. خوشبختانه دهان یاوه گویانی که تا به حال واقعیت را زیر سؤال می بردند، با این فیلم بسته می شود. یاوه گویان عزیز، رئیس جمهور غیرمنتخب شماست که دروغ می گوید، سینه ی شکافته ندا دروغ نمی گوید.

بله، تأیید می کنم که این فیلم به بخشی از حوادثی می پردازد که روز شنبه ۳۰ خرداد ۱۳۸۸، دقایقی بعد از مرگ ندا، در تقاطع خیابان خسروی و صالحی در خیابان کارگر تهران رخ داد.
شخصی که در فیلم می بینید و پیراهن به تن ندارد، همان بسیجی است که مردم گرفته بودند و فریاد می زد نمی خواستم بکشمش.

/ منبع / آرش حجازی // http://arashhejazi.blogspot.com/

فیلمی از تظاهرات روز قدس جمعه 27 شهریور 88 - مقایسه طرفداران احمدی نژاد و سبزها

2009-09-27T19:06:00.001+02:00

- - - - - - - -
طرفداران احمدی نژاد و سبزها
مقایسه بین جمعیت سبز پوش و حامیان رژیم در روز قدس
27 شهریور - روز قدس - ساعت حدود 11 - خیابان کریم خان قبل از میدان ولیعصر

comparison between pro-Ahmadi nejad and Mousavi(Greens) supporters in rally for Qods day,
Tehran,Iran

ترک مجمع عمومی سازمان ملل از سوی اکثریت نمایندگان جهان - و واکنش روزنامه های لبنان و حزب الله به جنبش سبز ایران و شعار نه غزه نه لبنان

2009-09-25T09:03:00.005+02:00

دی ولت می‌نویسد: «در حالی‌که احمدی‌نژاد بانیان جنگ در افغانستان و عراق را نفرین می‌کرد، با یادآوری از حامیان صدام در جنگ علیه ایران و سرنوشت شوم کنونی آنان در عراق، پوزخند بر چهره‌اش بدل به لبخند می‌شد. جنون محمود احمدی‌نژاد خونسردانه و کنترل‌شده است. او سخنان جنون آمیز و پر از نفرت خود را با نام مردان مقدسی همچون عیسی مسیح و حضرت محمد و عباراتی همچون آزادی، صلح، عدالت، امنیت و معنویت آذین گرفته بود». بدین خاطر مفسر دی ولت در پایان نتیجه می‌گیرد، «یاوه‌گویی‌های احمدی‌نژاد در مقایسه با هذیان‌گویی‌های قذافی بیش از آنکه مسخره و سرگرم‌کننده باشند، تهوع آور و خطرناک‌اند.»

«در حالی‌که مهملات و یاوه‌گویی‌های دیکتاتور لیبی علیه توطئه‌گران جهانی با مزه‌پرانی و لودگی همراه بود، سخنان احمدی‌نژاد همچون نمایش اعمال یک جلاد به نظر می‌رسید.»

چند دقیقه‌ پس از خروج هیئت کانادایی، نمایندگان آمریکا نیز جلسه ترک کردند و پس از چند ثانیه آلمان و نیوزلند و دیگر کشورها. هیئت دیپلماتیک لبنان به ریاست میشل سلیمان، رییس‌جمهور این کشور، نیز در کنار ۱۴۴ هیئت دیپلماتیک دیگر، سالن مجمع عمومی سازمان ملل را هنگام شروع سخنرانی محمود احمدی‌نژاد ترک کردند. در مدت کوتاهی حدود نیمی از هیئت‌های نمایندگی، مجمع عمومی را به نشانه اعتراض ترک کردند. تنها نمایندگان کشورهایی همچون لیبریا، آندورا و غیره در سالن باقی ماندند. به گفته دی ولت این شکست دیپلماتیک در «تبلیغات داخلی» در تهران نیز قادر به رتوش و ترمیم نیست.

احمدی‌نژاد حملاتش را به «گروه کوچکی» آغاز کرد، که با کشاندن مردم به «بردگی» تلاش دارند، بلندپروازی‌های «نژادپرستانه‌ی» خود را ارضاء کنند. منظور احمدی‌نژاد از این گروه کوچک اسراییل بطورمشخص و یهودیان بطور کلی بود. دراین نمایشنامه ساده‌انگارانه، فلسطینی‌ها نیز نقش قربانیان را ایفا می‌کردند.

---------------------

حسن نصرالله رهبر حزب الله لبنان طی سخنانی گفت: «خدا را شکر که احمدی‌نژاد بار دیگر رییس‌جمهور ایران شد و وی بدون توجه به هر چیزی به راه خود ادامه می‌دهد. ملت ایران در روز قدس به خیابان‌ها ریخته و به همه دنیایی که منتظر شکست و فروپاشی نظام بودند گفتند که ما با فلسطین و غزه و مقاومت هستیم و از کسی که می‌گوید اسراییل باید از صفحه روزگار محو شود، حمایت می‌کنیم».

وی همچنین گفت: «من ایران و رهبر فرزانه و با تدبیر، رییس‌جمهور و ملت آگاه آن را خوب می‌شناسم. این ایران امکان ندارد که دست از ملت‌های منطقه و جنبش‌های مقاومت در منطقه بردارد. هر کسی که بر خارج شدن ایران از این دایره تکیه می‌کند، شکست خورده است».

اما، رسانه‌های لبنانی بدون توجه به اظهارات سید حسن نصرالله، شعار سر داده شده توسط بخشی از مردم ایران در روز قدس (نه غزه، نه لبنان، جانم فدای ایران) را در صفحه نخست خود درج کرده و آن را نشانه‌ای بر تغییر اجباری سیاست‌های ایران در آینده دانستند.

-

سه فیلم از تظاهرات ایرانیان روبروی هتل محل اقامت احمدی نژاد و هیات جمهوری اسلامی در نیویورک - آشغال بیا بیرون-قاتل بیا بیرون-احمدی بیچاره جنبش ادامه د

2009-09-25T08:36:00.006+02:00

- - - - - - - -
- - - - - - - -

- - - - - - - -

دو فیلم از زمان ورود هیات ایرانی همراه احمدی نژاد به سازمان ملل - فریاد اعتراض مردم و هو کردن آنان

2009-09-24T14:06:00.001+02:00

- - - - - - - -

ورود نمایندگان جمهوری اسلامی به سازمان ملل و هو شدن آنان توسط مردم

- - - - - - - -

به نام خداوند جان و خرد - پیام شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت آغاز سال تحصیلی ۸۹- ۱۳۸۸

2009-09-24T14:02:00.005+02:00

فردوسی ها و خیام ها، بیرونی ها و ابن راوندی های ما، قله های سنت مقاومت در برابر بیگانگان اند. امروز این بر همه ی اهل فرهنگ است که سنت مقاومت را به فرزندان میهن بیاموزند و اجازه ندهند که ضحاکان زمان، بر سفره ی مغز جوانان این سرزمین کهن بنشینند. ترانه های خیام و سرودهای فردوسی پادزهر سم مهلکی اند که نظام ولایت فقیه و سنت تاریک اندیشانه ای که بر آن استوار است، در کام فرهنگ و تمدن ایرانزمین فروریخته اند؛ به آن آتشی که هیچ گاه در دل هیچ یک از ما نخواهد مرد ایمان داشته باشیم و مشعل خردی را که فردوسی ها و خیام ها در برابر تازش تاریک اندیشان نگه داشتند و نگذاشتند که خاموش شود، در چهارگوشه ی میهن، بالا بگیریم.

پیام شاهزاده رضا پهلوی به مناسبت آغاز سال تحصیلی ۸۹- ۱۳۸۸

دبیرخانۀ رضا پهلوی
سه شنبه 31 شهريور 1388

به نام خداوند جان و خرد

هم میهنانم،

سال تحصیلی نوین در حالی آغاز می شود که ملت ایران سوگوار بهترین فرزندان اش است. سوگوار نداها و سهراب ها، سوگوار ترانه ها و مهدی های اش، سوگوار دختران و پسران شیردل و خردمندی که با آنکه هنوز در آغاز راه آموزش بودند، اما تنها و تنها با ایستادن بی قید و شرط شان در برابر ستم و نادانی، تنها و تنها با نه گفتن شان به دیو خشم و آری گفتن شان به ایزد مهر، بزرگ ترین درس ها را، نهایت دانایی را، به ما، و به جهان، آموختند: آزادگی! پس به جاست که در آستانه ی این فصل یادگیری، هنر به یاد آوردن را از یاد نبریم و نام آن جاودانان سپند را، بزرگ بداریم: بر روان پاک یکایک شان، درود می فرستیم.

دانش آموزان، دانش جویان، فرهنگیان،

ایران ما دوران های تاریکی بسیاری را از سرگذرانده است، دوران هایی که چون امروز، در یک اشغال فرهنگی و تمدنی تمام عیار به سر می برده است. در چنین دوران هایی بوده است که ابن مقفع های مان را در تنور خلیفه سوزانده اند، حلاج های مان را، تا که اسرار هویدا نکنند، به دار خشک اندیشی و پی ورزی آویخته اند، و سهروردی هامان را، در زندان های دروغ باوران، به قتل رسانده اند. آری، بر ما، رنج دوران ها رفته است، با این حال اما، همواره ایستاده ایم، و به مرگ نه، و به زندگی، آری گفته ایم.

آموزگاران، استادان، و پژوهشگران عزیزم،

به خوبی آگاهم و می دانم که چگونه، بار غم نان بر دوش های شما سنگینی می کند، می دانم که شکستن قلم های تان را هنر می شمارند، می دانم که ولی فقیه بار دیگر دندان تیز کرده است تا قلب دانش را از سینه ی آبی این سرزمین برون کند و خرافه را جایگزین خردگرایی کند و فلسفه و دانش های انسانی را تا سطح علوم خفیه و اوراد غریبه پائین کشد، با این حال اما، فراموش نکنید که همه ی این ها، نعره های برامده از افسردگی دیوی رو به مرگ بیش نیست؛ هر روز که می گذرد، از حجم تاریکی کم، و بر بار روشنایی افزوده می شود.

عزیزانم،

دبیرستان در فرهنگ ما، که دبستان و دانشگاه نیز برایندی از آن هستند، همواره جای آموزش راستی و نیکی و پرهیز از دروغ و بدی بوده است، نظام اهریمنی ولی فقیه اما، با پیروی از طبیعت وارونه و سنت راستی ستیزانه اش، کوشیده است که دروغ را جایگزین راستی، و بدی را جایگزین نیکی گرداند و از این طریق، سامانه ی ارزشی فرهنگ کهن ما را، دچار اختلال درونی و تناقض کند.
از این رو، روشن است که اول مهر ماه، که روز تجدید پیمان اهل دانش و فرهنگ با روشنایی و خرد است، برای متولیان تاریک منشی و نگون اندیشی، برای نگهبانان دشت های بی فرهنگی، کابوسی مرگ آور باشد. کمر این نظام دوزخی، که از روز نخست برای کشتن دانش و شکستن اندیشه آمد، تا که در فقدان دانایی و آزادی، دولت ضحاک را برپا دارد و تاریکی و خشم را بر ایران ما چیره کند، در نهایت به دست خود اهل خرد، یعنی در دانشگاه است که شکسته خواهد شد.

هم میهنانم،

نظام ولایت فقیهی که امروز بر سرزمین ما چیره شده است، برایند همه ی وارونه اندیشی ها و کژ کرداری های تاریخی ماست. این نظام نامقدس، همه آنچیزی را نمایندگی می کند، که با نخ جهل و با سوزن زور، به تاریخ ما کوک زده شده است؛ حکومت دینی، به عنوان وصله ی ناجور، وارونگی ایران و ایرانی ست، و امروز بر ما فرزندان راستین کوروش است، که به یاری خرد ِ روشنگر، کژی ها را راست کنیم، و وارونگی ها را، باز آراییم.

ایرانیان،

ایران، گهواره ی خرد، سرزمین روشنگری و احترام به طبیعت، و بوم اندیشه های شاد است. ایران همان سرزمینی ست که روزی در جندی شاهپورهای اش، پژوهشگرانی از چهار سوی جهان برای کسب دانش و داد و ستد بینش گرد هم می آمدند، ایران همان سرزمینی ست که روزی تیسفون اش پناهگاه بزرگ ترین فیلسوفان فراری اروپا بود، ایران همان سرزمینی ست که دانشمندان نیک اندیش اش نخستین دانشنامه ی جهان بشری را پایه گذاری کردند؛

هم میهنانم،

به راستی که برای چنین سرزمینی که همواره مهمان دار دانش و میزبان گشاده دست دانشمندان بوده است، مایه ی شرم و سرافکندگی است که امروز در اش، در آستانه ی هزاره ای نوین، نه تنها اندیشیدن جرم باشد و جای اندیشه ورز در زندان، بلکه حتا نوادگان همان فیلسوفان فراری دیروز را نیز، بطور غیابی در دادگاه محکوم کنند و افکار شان را، به جوخه ی اعدام سپارند. به تیغ سپردن و تبر آجین کردن اندیشه و اندیشه ورز، این است آن سنت ننگینی که خمینی پایه اش گذاشت، و امروز، خامنه ای، بر ژرفنای پلیدی های اش می افزاید.

فرهنگیان،

اشغال فرهنگی و تمدنی با خود مقاومت فرهنگی و تمدنی نیز می آورد. فردوسی ها و خیام ها، بیرونی ها و ابن راوندی های ما، قله های سنت مقاومت در برابر بیگانگان اند. امروز این بر همه ی اهل فرهنگ است که سنت مقاومت را به فرزندان میهن بیاموزند و اجازه ندهند که ضحاکان زمان، بر سفره ی مغز جوانان این سرزمین کهن بنشینند. ترانه های خیام و سرودهای فردوسی پادزهر سم مهلکی اند که نظام ولایت فقیه و سنت تاریک اندیشانه ای که بر آن استوار است، به زور، در کام فرهنگ و تمدن ایرانزمین فروریخته اند؛ به آن آتشی که هیچ گاه در دل هیچ یک از ما نخواهد مرد ایمان داشته باشیم و مشعل خردی را که فردوسی ها و خیام ها در برابر تازش تاریک اندیشان نگه اش داشتند و نگذاشتند که خاموش شود، در چهارگوشه ی میهن، بالا بگیریم.

هم میهنانم،
قفل هر دانشی را، با کلید زبان همان دانش باز می توان کرد و قفل هر تمدنی را، با کلید زبان همان تمدن. ایران ما، که در پیوندگاه همه ی فرهنگ ها و در نقطه ی وصل همه ی تمدن ها جای گرفته است، برای پائیدن و بر جای ماندن، همواره راهی نداشته است جز آموختن زبان همه ی تمدن ها، و در پر شکوه ترین دوران های اش نیز، نقش میانجی و مترجم بزرگ تمدنی ای را بازی کرده است، که دست تمدن های دیگر را در دست یکدیگر نهاده است. و اینگونه بوده است که جهان در ایران، همواره صلح تمدنی خود را جسته، و در بسیاری گاه ها نیز، یافته است.

عزیزانم،

اکنون سده هاست که این بازیگر بزرگ تاریخ تمدن، یعنی ایران ما، آنگونه که باید و شاید، دیگر به زبان تمدن خویش آشنا نیست. پرسش این است: در غیاب آشنایی با زبان تمدن خود، چگونه می توان تمدن های دیگر را به گونه ای بایسته فهمید، و مهم تر از آن، به درون یک گفتگوی تمدنی گام نهاد و از پس نقش میانجی گرانه و صلح آورانه ای که تاریخ بر دوش ما گذاشته است برآمد؟
چگونه می توان پایه های تمدن اروپا، یعنی آتن و روم را فهمید، در حالی که پایه های تمدن خود، یعنی تیسفون و شوش را به خوبی درنیافته ایم؟ چگونه می توان تمدن سترگ چین و یا فرهنگ غنی هند را درک کرد، در حالی که هنوز از درک موزون تاریخ پر شکوه خود برنیامده ایم؟ راست این است که پیشفرض هر گفتگوی تمدنی، نخست، یک گفتگوی درونی با تمدن و فرهنگ خویش است. تنها از گذر شناخت خود است که می توان به شناخت غیر برآمد. پس برای آنکه جهان را بشناسیم، نخست باید که ایران را بشناسیم.

دانش آموزان، دانشجویان، فرهنگیان،

به باور من، ایران ما، به همان اندازه که نمی تواند و در طبیعت اش نیست که در را به روی تمدن ها و فرهنگ های دیگر بربندد، به همان سان نیز نمی تواند و در طبیعت اش نیست که ریزه خوار خوان فرهنگ ها و تمدن های دیگر باشد. عزت نفس ملت کهن ما، چنین امری را برنمی تابد. پس بیائیم و در آغاز این فصل نوین، با یکدیگر پیمانی فرهنگی بندیم، دست در دست یکدیگر نهیم، و ایران مان را باری دیگر از ریشه، باز اش یابیم و باز اش آراییم و باز اش سازیم.

درخت، هر چه کهن سال تر، ریشه های اش تنومندتر، و در باغ پر گل تمدن ها، کدامین درخت کهن سال تر از درخت تمدن ایران ما؟ زبان های ایرانی را، زبان کوروش ها و داریوش ها، زبان جاماسب ها و بزرگ مهرها را به فرزندان ایرانزمین بازآموزیم و شرایطی را فراهم کنیم، که ایرانی، در هر کجا که هست، مفسر ایران، و صاحب امتیاز تمدن ایرانی باشد. دوام ما، به مثابه ی یک ملت فرهنگی، در این حق و امکان تفسیر نهفته است.

هم میهنانم،

ایران را، در ریشه های اش بجوییم و دوباره، نه با نگاهی رویه نگر، بلکه با چشمی مرکب و ژرف بین، کشف اش کنیم. ما، به عنوان میراث داران یک تمدن مادر و زایا، می توانیم جهان مان را با همدلی و هم اندیشی و هم توانی، از تاریکی به در آوریم و به سوی روشنایی، تندرستی، و شادی برانیم. اگرچه اینک روزهای سختی را پشت سر می گذاریم، اما شکی نداشته باشیم، که پیروزی با ماست.

خداوند نگهدار ایران باد

رضا پهلوی

عکس صندلی های خالی سازمان ملل - احمدی تژاد برای صندلی های خالی چهل دقیقه سخنرانی کرد و در آخر هیات همراه خودش او را تشویق کردند !

2009-09-24T09:35:00.007+02:00

حتا نمایندگان لبنان نیز سالن را ترک کردند

فیلم صندلی های خالی سازمان ملل در هنگام سخنرانی احمدی نژاد

2009-09-24T07:57:00.003+02:00

با آغاز سخنرانی احمدی نژاد هیات های نمایندگی آرژانتین، استرالیا، بریتانیا، کاستاریکا، دانمارک، فرانسه، آلمان، مجارستان، ایتالیا، زلاندنو و آمریکا جلسه را ترک کردند. بیشتر کرسی های مجمع عمومی خالی بود و نمایندگان کانادا نیز در جریان نطق او جلسه را ترک کردند. حتا نمایندگان لبنلن نیز سالن را ترک کردند.

- - - - - - - -

مارک کورنبلا، سخنگوی دفتر نمایندگی آمریکا در سازمان ملل، در بیانیه ای گفت: "اینکه آقای احمدی نژاد بار دیگر شعارهای پر از نفرت، توهین آمیز و ضدیهودی را برگزیده است، مایه تاسف است."

فیلم تظاهرات ایرانیان در نیویورک - سازمان ملل - بر ضد رژیم اسلامی و حضور احمدی نژاد

2009-09-24T07:27:00.003+02:00

- - - - - - - -
- - - - - - - -
- - - - - - - -
-

عکس تظاهرات ایرانیان در نیویورک برابر سازمان ملل در اعتراض به حضور احمدی نژاد

2009-09-24T07:17:00.011+02:00

نیویورک، روز چهارشنبه، همزمان با حضور محمود احمدی‌نژاد و سخنرانی وی در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، شاهد یکی از بزرگترین گردهمایی‌های ایرانیان خارج از کشور بود.

چندین هزار ایرانی معترض از گروه‌های مختلف روز چهارشنبه خود را به نیویورک رسانده بودند تا همزمان با سخنرانی و حضور محمود احمدی‌نژاد به بهانه شرکت در نشست مجمع عمومی سازمان ملل، صدای اعتراض خود را به گوش افکار عمومی و اعضای سازمان ملل برسانند.

روز چهارشنبه، در دومین روز سفر رئیس دولت جمهوری اسلامی، گروه‌های مختلف از سازمان مجاهدین خلق گرفته تا جبهه ملی، از سلطنت‌طلب گرفته تا دانشجویان فعال ایرانی در پارک مقابل سازمان ملل گردهمایی‌های اعتراضی خود را برگزار کردند.

جمعیت چند هزار نفره معترضان که در پارک مقابل سازمان ملل حضور داشتند، با محکوم کردن سرکوب و «خشونت»های اعمال شده پس از انتخابات، اعتراض خود را به وجود محمود احمدی‌نژاد اعلام کردند و در بخش‌های مختلف این تجمعات افراد مختلفی به سخنرانی پرداختند و چند گروه موزیک نیز اجرای برنامه داشتند.

تجمع معترضان در مقابل هتل محل اقامت احمدی‌نژاد

جمعیت معترض با نزدیک شدن به ساعت ۷ پس از اطلاع از هتل محل اقامت محمود احمدی‌نژاد به سمت محل هتل حرکت کردند. این در حالی بود که اطراف محل اقامت محمود احمدی‌نژاد، تحت شدیدترین تدابیر امنیتی قرار داشت.

جمعی از ایرانیان معترض در مقابل هتل دست به اعتراض زدند. با عبور هر کدام از اعضای هیئت همراه رئیس دولت، ایرانیان حاضر فریاد اعتراض خود را بالا می‌بردند.

حمید رسایی و محمدرضا میرتاج‌الدینی از نمایندگان مجلس، و اسفندیار رحیم مشایی رئیس دفتر محمد احمدی‌نژاد از جمله افرادی بودند که هنگام رفتن به هتل با اعتراض و فریادهای معترضان مواجه شدند.

علی رغم اینکه اکثر رهبران حاضر در این هتل از ورودی اصلی وارد هتل می‌شدند اما محمود احمدی‌نژاد از درب دیگری وارد هتل شد تا با جمعیت معترض مقابل هتل روبه‌رو نشود.

اعتراضات در نیویورک همچنان ادامه دارد و روز پنجشنبه گروهی از ایرانیان پل معروف بروکلین نیویورک را سبز خواهند کرد.

-

تظاهرات در نیویورک - عکس و گزارش - نخستین اعتراض ها به حضور احمدی نژاد در نیویورک - چهارشنبه 23 ، 9 ، 2009

2009-09-23T18:41:00.002+02:00

بر بیل‌بورد نوشته شده است:

« قتل، شکنجه و تجاوز ؛ از احمدی‌نژاد به عنوان مسئول توضیح بخواهید »

در ساعاتی که محمود احمدی‌نژاد برای شرکت در نشست مجمع عمومی سازمان ملل که از روز چهارشنبه رسما آغاز می‌شود وارد نیویورک شد، اولین گردهمایی ایرانیان مقیم این شهر علیه وی نیز برگزار شد.

در ساعات آغازین سه‌شنبه شب به وقت محلی، جمعی از ایرانیان به دعوت گروه «صداها برای ایران» در پارکی نزدیک سازمان ملل گردهم آمده بودند تا «کلیپی» از صداهای مردم ایران را برای عموم به نمایش بگذارند.
اما ابتکار جالب این «اکران» صفحه انسانی پروژکتور پخش فیلم بود. جمعی از ایرانیان داوطلب با لباس‌های سفید در کنار هم دیوار انسانی را ساخته بودند تا نقش صفحه سفید پروژکتورهای پخش فیلم را بازی کنند.

فیلم کوتاه نمایش داده شده مروری بر اتفاقات پس از انتخابات ریاست جمهوری اخیر در ایران بود که با صدای شهروندان داخل ایران که اعلام می‌کردند «احمدی‌نژاد رئیس جمهور من نیست» همراه بود.

در فیلم جدا از مروری بر اعتراض‌های پس از انتخابات، گزیده‌ای از بازتاب‌های بین‌المللی حوادث انتخابات در رسانه‌های خارجی نیز دیده می‌شد.

پیش از تاریک شدن هوا و آغاز نمایش فیلم، تیم رکاب‌زنان ایرانی که از تورنتوی کانادا تا نیویورک را با شعار «حقوق بشر» رکاب زده بودند به تجمع‌کنندگان پیوستند و مورد استقبال حاضران قرار گرفتند.

در کنار مکانی که قرار بود این مراسم برگزار شود، تجمع بزرگی نیز از سوی برخی گروه‌های یهودی ضد اسرائیل برگزار می‌شد که پلاکاردهایی علیه اسرائیل به همراه داشتند.

در جمع ایرانیان حاضر گروه‌های زیادی بودند که تازه از ایالت‌های دیگر به نیویورک رسیده بودند. برخی گروه‌ها نیز از اروپا به نیویورک رسیده بودند.

دو کامیون که بیل‌بوردهایی در زمینه نقض حقوق بشر در ایران بر دو طرف آنها نصب است در روزهای اخیر به طور مرتب در خیابان‌های اطراف سازمان ملل در چرخش هستند. کمپین بین‌المللی حقوق بشر در ایران مبدع این ابتکار است تا توجه مردم شهر را به موضوع حقوق بشر در ایران جلب کند.

در طول برگزاری این مراسم نیز عبور این کامیون‌ها توجه همه را به خود جلب می‌کرد.

افراد مختلفی در این مراسم شرکت داشتند که رکسانا صابری، خبرنگار ایرانی آمریکایی که چند وقت پیش در ایران زندانی بود، نیز از حاضران در مراسم بود.

پیش‌بینی می‌شود که امروز چهارشنبه همزمان با آغاز نشست مجمع عمومی سازمان ملل تجمع ایرانیان معترض به حکومت شدت بیشتری به خود بگیرد.

همچنین ظهر چهارشنبه از مقابل دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل راه‌پیمایی ایرانیان آغاز خواهد شد.

Complete Video of the Human Screen protest against An in NYC Septermber 22 09

2009-09-23T14:06:00.015+02:00

- - - - - - - -

فیلم کامل نخستین تظاهرات و اعتراض ایرانیان در نیویورک - -23 سپتامبر 2009

فیلم درگیری شدید مردم با بسیجی های خودفروش در هفت تیر در تظاهرات جمعه 27 شهریور 88

2009-09-20T11:46:00.002+02:00

- - - - - - - -
-

نامه یک فرمانده سابق سپاه به خامنه ای - از سایت اطلاعات.نت

2009-09-20T11:15:00.002+02:00

امام حسین (ع) می فرمایند: این حرامزاده (یزید) پسر حرامزاده (معاویه) مرا بین دو امر مخیر گردانیده. یکی شمشیر و دیگری ذلت و خواری. و اما هیهات من الذله.

آقای خامنه ای، سلام بر شما اگر شایسته سلام هستید
نامه برادرم نوری زاد که خطاب به شما چاپ شد دلمان روشن شد که هنوز انسانیت و خداپرستی جریان دارد. آفرین بر این شیر پاک خورده و باغیرت. ولی خواندم که از همان روز بنای آزار و اذیت و تهدید ایشان را گذاشته اند. مرد خدا را چه باک از تهدید؟ صد افسوس و لعنت بر آنهایی که ادعای مرجعیت دارند ولی مثل ابوموسی اشعری نافهمند و علی(ع) را از معاویه تشخیص نمی دهند. من این نامه را می نویسم که برادرم نوری زاد و خیل گمنامان تنها نباشد. به ملت هم بگویم که بچه های اصیل سپاه ساکت نیستند. آنها به طرق گوناگون در اینترنت مشغولند و به وظیفه الهی خود عمل می کنند اما ملاحظاتی دارند که نمی توانند عنوان کنند عضوی از خانواده سپاه هستند. من هم به موقع خود را معرفی می کنم. ولی من یکی مثل نوری زاد دست به قلم نیستم. من اهل تفنگ و جنگم. اگر هم این نامه را می نویسم نه به خاطر حالا نصیحت و این جور صحبتهاست. آدم منحرفی مثل شما ابداً راست نمی شود. با شمشیر باید شما را راست کرد مگر خود را دریابید. نامه که می نویسم خطاب به ملت است که ننشینند در خانه هایشان و شبها به سپاه بد بگویند و ما را متهم کنند که غیرت و مردانگی نداریم. ما اصل غیرت و مردانگی هستیم منتهای مراتب رهبری یک عده فرصت طلب و موذی را بر سپاه حاکم کرده و اینها هستند که بی غیرتند و آبروی ما را در هشت سال دفاع و نبرد جانانه می برند و برده اند.

دخترم چند بار گفته که بگذار نوشته ها را اصلاح کنم که گفتم نه خیر لزومی ندارد. اهل معرفت می فهمند که چه می نویسم. چقدر لفاظی؟ چقدر قلمفرسایی؟ من که ترکی نمی نویسم. فارسی می نویسم و همه می فهمند. یکبار این کار را کرد و جملات پس و پیش شد که جالب نبود. فقط در ویرگولها از ایشان یاد می گیرم که خواندنش راحت باشد.

روزی که من وارد جنگ شدم اصلاً و هرگز به خاطر خاک نبود. همه غم و غصه امثال ما پاسداری از مردم بود. راضی بودم خاک را از دست بدهم اما مردم آسیبی نبینند. حالا نگویید وطن پرست نیستم. خاک برای من معنایی ندارد. هرچه هست مردم هستند. خاک و وطنی که مردم سالم نداشته باشد بودنش به چه دردی می خورد؟ من منکر تاریخ گذشته نیستم ولی دلم به این چیزها خوش نیست. شما ممکن است به من بگویی سواد درست و حسابی نداری و دشمن نظام هستی .

بله قبول دارم که مدرک تحصیلی ندارم ولی بیشتر و بهتر از آنهایی می دانم که زیر سایه شما با مدرک ساختگی مملکت را نابود نموده اند. من بهتر از خیلی کسانی می دانم که در حوزه درس خوانده اند و حالا به خاطر زندگی در سایه شما در کشتار مردم دست دارند. همین طلبه فاسد طائب که حکم تو را دارد و بسیج را به جهنم مبدل کرده بیشتر از من می داند؟ اینها همه دوست و خوش فکر هستند اما من دشمنم؟ من اقل کم به خاطر خصلت نظامی گری از هوش جنگی برخوردارم و می دانم که در شب نباید مستقیم به یک شیء ثابت نگاه کرد زیرا برای آدم دوتا می شود. ولی شما و اطرافیانت از بس در روز و شب بر روی چیزهای مسخره تمرکز کرده اید که از سایه خودتان هم می ترسید و خیال می کنید همه دشمن نظام هستند. خب دشمن نظام فعلی که هستم. اما نه نظامی که برایش جان دادیم. آن نظام مرد و رفت پی کارش.

سالها پیش از روی میل و رضا با جمعی به دیدار شما آمدیم. آن وقتها خیال می کردیم علی آباد هم دهی است. دیدار نیمه خصوصی بود ولی اواخرش کاملاً خصوصی شد. عذر ما را خواستند و چندتایی هم ماندند. یکی از این افراد حسین الله کرم بود و یکی هم طلبه ای بود به نام آقای پروازی. فهمیدم که خبرهایی هست. گفتم باقی ماندن الله کرم نزد رهبری نشان می دهد یک جای کار گیر دارد. حسین الله کرم همیشه به شرخری و دردسر شهرت داشته و دارد. یادم هست هر کسی می خواست یکی را بترساند دست به دامن الله کرم می شد. او هم یارو را درست و حسابی می ترساند. اما پروازی بچه ساده و سالمی بود و به گفته خودش عاشق انقلاب و شما بود. این طلبه ساده شبها موقع نماز شب اسم شما را می برد و برایتان دعا می کرد. بعدتر یک نفر تازه به دوران رسیده مشکوک هم اضافه شد که الان هم برای خاله جانش فیلم می سازد و بچه های جنگ را مسخره می کند، شما هم خوشتان می آید. و آن شخص مسعود دهنمکی است. آدم مطمئنی تعریف می کرد که در کثافت کاری و اجیرکردن آدمهای ناسالم یک حیوان بی بند و بار است. اخیراً یک حسین رمضون یخی کله خر مثل شریفی نیا هنرپیشه را هم اجیر کرده که کارهای فیلمسازی را نشانش بدهد تا به نام خودش تمامش کند. این شریفی نیا هم شده یکی از دستبوسان تو. کاری به سابقه اش ندارم که کارش پادویی برای این و آن است تا کثافت کاری هایش لاپوشانی شود. خانواده محترمی دارد و گرنه گفتنی ها را می گفتم. لزومی هم ندارد بگویم.

پروازی به خاطر اینکه بچه پاک و سالمی بود و شیر حرام هم نخورده بود، زود خودش را جمع و جور کرد و رفت و حرفهایی هم زد. خیلی هم بنده خدا را اذیت و آزارش کردند و الان معلوم نیست کجاست و چه می کند. یک سال بعد که باند حزب الله (حزب الشیطان) تشکیل شد، نتیجه دیدارهای مکرر و خصوصی الله کرم را با بیت دیدیم. حسین آقای شرخر آدمهای خودش را داشت. او به دستور و سفارش بیت شما از همه جا تلکه و باج می گرفت و حسابی آدمهایش را که یک عده کله خر و حرامزاده بودند سیر می کرد. آنها هم در عوض هر کثافتی انجام می دادند. هر کسی هر کاری داشت و می خواست یک جایی را به گند بکشد آنها را خبر می کرد. پول خوب هم به آنها می دادند. چندتایی از آدمهایش در مسجد مفعول و فاعل بودند و کارهای زشت می کردند. آن هم در خانه خدا! پاپوش درست کردن برای زن و دختر مردم، باجگیری و کارهای دیگر برای آنها مثل آب خوردن بود و الان هم هست. اینها اطرافیان بیت شما بودند و الان هم لباس شخصی های معروف هستند.

من آن وقت اجباراً بازنشسته بودم اما گاه گداری به محل کار سابقم می رفتم تا دیداری تازه بکنم. در قضایای مربوط به دوره آقای خاتمی یکی از بچه های سالم اهل سواد به من گفت فلانی، آقا که این همه توپ و تانک و هواپیما و نمی دانم ارتش و بسیج و سپاه و قوه قضایی و نیروی انتظامی دارد، چه نیازی به آدمهای شرخر دارد؟ مگر نمی تواند آدمهای خلافکار را بدهد دست قانون تا مجازات شوند؟
پس چرا دست به دامن یک شرخر مثل حسین الله کرم و غیره و غیره می شود؟ گفتم والله چه عرض کنم. دوستمان نکته جالبی مطرح کرد که تا آن وقت من متوجه نبودم. خودش هم جوابم را داد و متذکر شد که عمداً این سوال را مطرح کرده. او گفت که همه حکومتهای استکباری و زورگو برای اینکه تحت فشار سازمانهای بین المللی قرار نگیرند دست به این کارها می زنند تا جنایات به نام آنها تمام نشود و مثلاً به نام بخشی از مردم تمام شود. عجب کلکی؟ یک عده نویسنده و دانشجوی بدبخت را کتک کاری و تهدید بکنند و بگذارند به نام مردم. خب چرا محاکمه شان نمی کردید؟ مگر کاری داشت؟

وقتی به این مسئله پی بردم فهمیدم کسی که ادعای نیابت از آقا امام زمان(عج) دارد چقدر باید بترسد که عده ای کله خر شر خر دور خودش جمع کرده است. با خودم گفتم چنین آدمی باید در چاله میدان باشد و یک دستمال هم دور مچش ببندد و عربده کشی بکند. خدایا چه می شنویم و چه می بینیم؟ این آدم باید در جایگاه ولایت ائمه اطهار(ع) بنشیند؟ چنین آدم نالایقی باید در مقام و جایگاه مرجعیت شیعه و رهبری یک انقلاب بزرگ و یک میلیون شهید باشد؟ آن روزها رسم بود که به حسین الله کرم می گفتند شعبان بی مخ ولی من می گفتم شعبان بی مخ خود رهبری است که بیت را به کله پزی مش رمضون تبدیل کرده نه نوچه هایش که حسین الله کرم و غیره و غیره باشند.

آدمی که اینطور باشد چه باید به او گفت؟
کارت به جایی رسیده که خودت را جای مولا علی(ع) هم می نشانی. شوخی می کنی یا جدی می گویی؟
تو و علی؟
غیر یک تشابه اسمی چه چیز تو مانند علی(ع) است؟
اگر علی مثل تو بود می توانست دعای عرفانی کمیل بنویسد؟
یعنی نعوذ بالله دور و بر مولا علی را یک عده شرخر مثل طائب و جعفری و حسین الله کرم و فیروزآبادی و چندتایی اراذل و اوباش پر کرده بودند؟
حاکم علی سلمان فارسی بود نه احمدی نژاد شارلاتان. فرمانده بسیج مولا علی مالک اشتر بود نه یک شارلاتان بدذات مثل حسن طائب. همین دغلباز بود که داستان ترانه موسوی را ساخت و داد تلویزیون عزت ضرغامی منافق نابکار تا پخشش کنند. خدا شاهد است با این آدرسهایی که من دادم تو با معاویه و هارون الرشید قابل مقایسه هستی نه مولا علی(ع). ولی جرأت آنها را هم نداری. گمان نکنم آنها برای پیشبرد کار خود شر خر استخدام می کردند. کسی که قانون در دستش هست چه نیازی به این کارها دارد؟

بیماری توهمات و فساد عقلی مشخصه دیگر شماست. هی دشمن دشمن برای چی؟ دشمن خودت هستی بنده معصیت کار خدا. دشمن خودت هستی که با اطرافیان از خودت بدتر پاک این نظام را نابود کرده ای. خودت همه چیز را خراب کرده ای الان هم رفته ای در حاشیه امن و دستور بگیر و ببند می دهی. به داخل تنها اکتفا نمی کنی و هی مرتب خارجی ها را هم تهدید می کنی. خیال می کنی آنها دستشان بسته است و منتظر می مانند که مثلاً تو تهدیدشان کنی؟

خیال می کنی مثلاً تشکیلات نظامی ناتو یا جنگنده های آمریکایی را مادر بی پناه سهراب اعرابی می چرخاند که غیر ضجه و ناله کاری دیگری بلد نیست؟ اینها خیلی مارمولک هستند و اگر دست تکان بدهی خرد و خمیرت می کنند. یاد هم گرفته اند که مثل عراق کار نکنند که بمب زیر پایشان منفجر شود. می زنند و در می روند تا علی بماند و حوضش. اصلاً معلوم هست دلت به کی در سپاه خوش است که این همه تهدید می کنی؟ ارتش چطور؟ هر چه سرهنگ و تیمسار ارتشی است به گاریچی تبدیل شده. از ظهر تا نصف شب پشت پیکان لکنته هستند و کرایه کشی می کنند که از گرسنگی نمیرند.

روی سپاه حساب باز کرده ای؟ نه خیر خبری نیست. آنهایی که باید جنگ را فرماندهی بکنند مشغول معاملات بورس و مخابرات و شورت و لوازم آرایشی زنانه هستند. بدنه هم فهمیده که زیر بار نرود. بعضی از بدنه هم که عموماً مال بعد از جنگ هستند نمی فهمند جنگ چه شکلی است و آنجا مثلاً آش نذری تقسیم می کنند یا رقاصی می کنند. امثال ما که در گوشه ای غم و غصه می خوریم. مردم هم زخم خورده اند و هرگز فریب حسن طائب و فیروزآبادی یا جعفری نمی خورند. بروند خودشان را از بین ببرند که اینها بمانند آلاف و الوف جمع کنند؟

اگر همین شرخرها را نداشتی یک سپاهی با وجدان حاضر نبود روی مردم اسلحه بکشد. آنهایی هم که اسلحه به دست نوچه ها می دهند، سرشان در توبره مال حرام است. هرکدامشان که الدرم یلدرم می کند یا در بانک سهمیه دارد. یا در فلان صندوق قرض الحسنه عضو است. یا در کار واردات و صادرات شکر و قند و این جور چیزهاست یا معامله نفتی می کند. یا شرکت راهسازی با چندین بولدوزر و لودر دارد. آدمهای پست تر هم دارند که یا وام می گیرند و پس نمی دهند یا در ستاد امر به معروف می روند مثلاً از زنان بدبختی که مجبور به خودفروشی هستند تا زندگیشان تأمین شود باج می گیرند. یک جورایی جاکشی هم می کنند. یکی سرش در کار لوازم آرایشی زنانه است. یکی را می شناسم که در معامله کاندوم و کاپوت هم دست دارد. یکی از قاچاقچی مشروبات الکلی و پاسور و نوارهای مستهجن رشوه می گیرد. یکی از تجار مواد مخدر رشوه می گیرد بعد هم می آید در تلویزیون آمار مبارزه با قاچاقچی مواد می دهد. هر کدامش به نحوی سرش در توبره است.

اینها برای تو جنگ می کنند؟ این تو بمیری از آن تو بمیری ها نیست. گذشت آن روزی که محمد بروجردی ها و باکری ها زن و زندگی را ول کردند ولی در عوض شب و روز صدام را تیره و تار کردند. بدنه سپاه آن قبلی ها حواسشان تیز شده که اگر تو بخواهی جنگ راه بیاندازی محلت نگذارند. آن اطرافیانت هم اهل جنگ نیستند و فقط بلدند چهار تا جوان دانشجوی بی دفاع و بی اسلحه را کتک کاری کنند یا چهار تا دختر بدبخت را بگیرند در سیاهچال بیاندازند. اینها عرضه بیشتر از این ندارند. اگر نمی دانی تا حالیت کنم که در بد کثافت خانه ای گیر کرده ای. تجاوز به پسر و دختر بی پناه مردم که هنر نیست.

حرفت برای آدم سالم و با تقوی هیچ ارزشی ندارد. مگر چهار تا آدم بدبخت که اگر تو دست روی سرشان بکشی خر می شوند. این مال عقده حقارت است که یک نفر دلش به نوازش امثال تو خوش باشد. آن روح الامینی بدبخت و بی تشخیص یا چهار تا مطرب مسئله دار و هنرپیشه بدسابقه عرق خور به حمایت بیت نیاز دارند. چه بکنند؟ سال گذشته بود که کار یکیشان گیر کرد و چطوری نجاتش دادند. و الا باید هشتاد ضربه شلاق می خورد. این آدمها دور و برتان هستند و برای همین چیزها با بیت کار دارند. روز تنگ هم به ریشت می خندند و فلنگ را می بندند. بی تشخیصی و نافهمی تا چه حد؟

بیا یک محاسبه سرانگشتی بکن تا بفهمی که چه کسی دور و برت باقی مانده است. بیت شریف امام چه رابطه ای با تو دارند؟ السابقون انقلاب چه رابطه ای با تو دارند؟ حتی به یک بدبخت فلک زده ترسو مثل محسن رضایی هم که به هر دری می زند تا به بیت شما راه پیدا کند کم محلی می کنید. رفسنجانی که رفت و فقط اسمش مانده. ولی او هم دارد تاوان دروغی پس می دهد که پشت سر امام بست تا شما بشوید رهبر. زیرا از حاج احمدآقا و بقیه می ترسید. از این مسئله درگذر من به آقای هاشمی احترام می گذارم. هرچند خیلی کارهای بد را خودش بنیان نهاد اما همینکه الان فاصله دارد مأجور است. این اواخر میرحسین و کروبی هم برایت تره خرد نمی کنند. کروبی به جای نامه نگاری با بیت شما به رفسنجانی نامه می نویسد. فقط علی مانده و حوضش. نمردیم و این مثل را هم به عینه دیدیم.

دو راه در پیش داری. یکی اینکه خودت را خلاص کنی و بگذاری مجلس خبرگان محترمانه شما را عزل بکنند. بعد برو در گوشه ای و توبه کن. البته اگر محاکمه ات کنند باید بروی زندان یا اینکه اعدام بشوی. به حرفهای مزخرف امثال سیداحمد خاتمی بی آبرو و طائب و جعفری و فیروزآبادی و جزایری و امثالهم دل خوش نکن. اینها خودشان هم مثل خر در فاجعه ای که درست کرده اند گیر افتاده اند. یکی از آنها ملعون زن و بچه اش هم هست. حالا هم دارند همه چیز را هل می دهند به سمت تو. به اینها بها نده که کارت از این هم که هست بدتر می شود. دارند گزارش دروغ می دهند. تا حالا هشتاد نفر کشته شده ولی آنها می گویند بیست نفر. نمی دانم تو خوابی یا بیدار؟ خبر داری آن پسر بیچاره ای که مورد تجاوز قرار گرفته رفته در خارج و دارد افشاگری می کند؟ راه دوم این است که سماجت کنی و مردم را بکشی. اما چه خیال کرده ای؟ خدا می داند مردم همه چیز را به هم می زنند و به هیچ چیز رحم نمی کنند.

به برکت رهبری شما میلیونها جوان داریم که کافر شده اند و نه خدا می شناسند و نه پیغمبر. اینها چنان بلایی سرت بیاورند که نفهمی به چه کسی پناه ببری. جوانان مسلمان هم کم نیستند و آنها هم با بقیه دست به یکی می کنند تا از شر تو خلاص شوند. خطر کفر و بی دینی به والله قسم از ستم کمتر است. باید یادت نرفته باشد که گارد جاویدان اولین کسی بود که شاه را ول کرد و رفت. اینها اطرافیان تو فقط الدرم یلدرم بلدند. همه تهدید توخالی است. طقی به طروقی بخورد همه در می روند و آن وقت علی می ماند و حوضش.

دوره ستم و ظلم به سر آمده و تو یا هیچ کس دیگر نمی تواند بر مردم ستم کند. چند روز؟ یک سال دو سال؟ چند سال؟ بالاخره یک روزی عمامه پیغمبر را که به دروغ دور سرت بسته ای می کنند در گردنت و خفه ات می کنند. اگر بار دیگر اسلحه روی مردم بگیری آن وقت حسابت سخت تر می شود. به والله قسم در بدنه سپاه برایت کمین گذاشته اند. خلبان آماده داریم که در یک لحظه کار بیت را یکسره کند. نکن کاری که بازآرد پشیمانی. نکن کاری که عده ای بیگناه هم کنارت از بین بروند. البته کسی که در کنار تو باشد بی گناه نیست.

خدایا قرار نبود اینطور شود. خدایا اگر ما به جنگ رفتیم و شب و روز خودمان را برای این کار گذاشتیم نمی خواستیم به این روز بیفتیم که مردممان از ما رنجیده شوند. خدایا کدام پاسدار قبول دارد که ادعا کند برای حفظ مردمش جنگ کرد اما الان بر روی مردمش اسلحه بکشد. خدایا تو خود شاهدی که چقدر زجر کشیدیم و چقدر سختی و طعنه دیدیم اما از پای نیفتادیم اما الان از دشمن داخلی مخفی شده در بیت رهبری داریم رودست می خوریم. خدایا یاری مان کن تا از شرور نجات یابیم. خدایا به علما و رحانیون بی عرضه بفهمان که این طریقش نیست. خدایا علمای دل و جرأت دار ما را شجاع تر کن تا ریشه ظلم و فساد را بخشکانند. خدایا به مردم ما صبر و شجاعت عطا فرما تا ناامید نشوند. خدایا روی ما را زمین نزن. آمین.
یکی از فرماندهان سابق جنگ

عکس هایی از تظاهرات سبز جمعه 27 شهریور و پلاکاردهای مردم 2- نه غزه نه لبنان ، جانم فدای ایران

2009-09-20T00:30:00.009+02:00

عکس هایی از تظاهرات سبز جمعه 27 شهریور و پلاکاردهای مردم 1- پول نفت گم شده ، خرج فلسطین شده

2009-09-19T23:47:00.013+02:00

بسیجی بی غیرت ، مفتخوری رو رها کن

بخشی از نوشتار خانم نادره افشاری با عنوان: ( پیرامون «استفتاء» شاهزاده رضا پهلوی )

2009-09-18T19:26:00.004+02:00

... , ...
این روزها شاهزاده رضا پهلوی نوشته ای را منتشر کرده، و با لحن «طنزگونه»ای فتوا و الهیات ملایان حاکم بر ایران را به پرسش کشیده است که اینان با استناد به کدامین «الهیات» و با تقدیس نام کدامین «قدیس» دانشجویان را از پنجره های خوابگاههای دانشجویی به بیرون پرتاب میکنند و «قرباً الی الله» میگویند؟!
دوستی دارم که خود سالها به اسلام خشن این سنخ ملایان باور داشته، و بعدها که دیگر به «راسیونالیسم» روی آورده، زیر ضرب یکی از یاران دیرینش شکنجه میشده و آن یار دیرینی که دیگر «بازجوی عزیز» شده بود [یا هنوز هم هست] نخست وضو میگرفته، بعد دو رکعت شلاق میخ دار بر تن جوان این دوست فرو میآورده – دوسال تمام – بیش از 5000 ضربه ی تسمه ی حکومت اسلامی - و... کدامین ِ ماست که این «رذالت»ها را که با نام دین و اعتقادات شهروندان بر ایشان تحمیل میشود، به یاد نداشته باشد، و در تداوم همان «سیره ی نکره ی حکومت اسلامی» از بازتکرار آن جنایات، در این روزها و پس از دهمین دور انتخابات ریاست جمهوری، خشمگین نشده و اشکها نریخته باشد؟!

حتما دوستان این روزها طنزگونه ی «دو رکعت تجاوز جنسی میکنیم، واجب، قرباً الی الله!» را دیده و خوانده اند و لابد لبخندکی هم بر سرنوشت کمدی ما در حصار شبیخون این ملایان حکومتی زده اند؟!

اما «استفتاء» شاهزاده در واقع نمایش تقابل مدرنیته با فاشیسم دینی، تمامیت طلبی مذهبی و رذالت اسلام حکومتی است که این روزها دیگر صدای «خودیها» و باورمندان به این آئین حکومتی را هم درآورده است. نمونه اش نوشته ها و «فتواهای» حسینعلی منتظری، و به ویژه نوشته ی تازه منتشر شده ی عبدالکریم سروش است؛ هرچند که این فرد هم از سوی آمران حکومتی «مرتد» اعلام شده و معلوم نیست چه سرنوشتی در انتظارش باشد؟!

اما نوشته ی شاهزاده رضا پهلوی، بیش از هرچیز فریاد نسل تازه ای است که در قرن بیست و یکم دیگر نمیخواهد «گوشت لخم دم توپ» اسلامیون حکومتی باشد. این نسل که اینک صدای مدرن و متمدن و غیرآلوده اش به ایدئولوژیهای کهنه و از دور خارج شده ی دینی/لنینی را از دهان شاهزاده میشنویم، در همان بیان عطاملک جوینی که «آمدند و کشتند و سوختند و بردند...» جان کلامش را نوشته است که... این مهاجمان اسلامی، شوربختانه هنوز نرفته اند، اما خواهند رفت؛ چرا که به قول همان فیلسوف حکومتیِ و فعلا مرتد اعلام شده، «عبدالکریم سروش» تشت رسوایی اش از بام حکومتی به زیر افتاده و تمامی آبروی نداشته اش به باد فنا رفته است. گریه ها و فریبکاریهای نایب قائد نااعظم حکومت اسلامی در نمایش دینی/حکومتی جمعه «یازدهم سپتامبر» [چه تصادف نامیمونی] را باید زاری این فرد بر مزار رویاهای از دست رفته ای دانست که اگر چه همچنان در بستر مرگ، دست و پایی میزند و برای «ابقای» وجود نامتعارفش، انواع داروهای تقویتی پول و شکنجه و دادگاه را «استعمال» میکند، اما رفتنی است؛ چون عمرش به سر آمده است.

«سخن شاهزاده رضا پهلوی با روحانیون وابسته به حکومت» و به قولی «استفتاء» ایشان از حاکمان اسلامی را باید پس از سرنگونی ی کلیت حکومت اسلامی، بر پیکره ی مجسمه ی آزادی، شهروندسالاری و مدرنیته در ایران فردای بدون اسلام حکومتی، بر سنگ مرمرینی حک کرد و با این کار تاریخا و برای همیشه «الهیات» انسان کش و عقب مانده و فاشیست اسلام حکومتی را که به جای پاسخی منطقی برای جنایاتش، از شاهزاده «امتحان قران/شرعیات» میکند، به سخره گرفت...
- - -
میتوانید نوشتار کامل خانم افشاری را اینجا بخوانید: ایران ب ب ب - Iran BBB